کمبود آب در بدن در هر سنی میتواند تأثیرات منفی داشته باشد، اما افراد بالغ بالای ۶۰ سال بهویژه در معرض خطر هستند. با گذر زمان، بدن انسان ماهیچههای خود را از دست داده و چربی بیشتری ذخیره میکند که در نتیجه بر توانایی او برای حفظ مقدار طبیعی آب بدن (TBW) تأثیر میگذارد.
سالمندان به دلیل کاهش توده عضلانی خود در معرض خطر بالاتری برای کم آبی قرار دارند. این وضعیت نه تنها خطرناک است، بلکه برخی از علائم آن ممکن است با دیگر بیماریها تداخل داشته باشد و موجب سوء تشخیص گردد. به عنوان مثال، خشکی دهان ممکن است به عنوان یک عارضه جانبی ناشی از داروهای روزمره تصور شود، که میتواند منجر به تأخیر در شناسایی کم آبی در بزرگسالان مسن شود.
احساس تشنگی تنها سیگنالی است که نشاندهنده نیاز بدن به آب است. اما از آنجایی که این پاسخ با افزایش سن تضعیف میشود، ممکن است افراد سالمند متوجه نیاز خود به نوشیدن آب نشوند. بنابراین دو نکته حیاتی وجود دارد: نخست، ایجاد عادت به مصرف مایعات از جمله آب، آبمیوه، چای، آب نارگیل، شیر، سوپ و میوههای پرآب مانند هندوانه، خربزه، هلو، آناناس، پرتقال و نارنگی؛ و دوم، تأکید بر اهمیت نوشیدن مایعات برای افراد بالای ۶۰ سال، زیرا آنها باید هر دو ساعت یکبار مایعات مصرف کنند.
پس از ۶۰ سالگی، احساس تشنگی در انسان کاهش مییابد، و به همین سبب افراد ممکن است نوشیدن مایعات را تقریباً کنار بگذارند؛ در حالیکه کمآبی شدید میتواند اثرات منفی بر روی تمام بدن بگذارد و حتی منجر به اختلالات ذهنی ناگهانی، تغییر در فشار خون، افزایش ضربان قلب، بروز درد در قفسه سینه و حتی خطر عواقب جدی همچون کما و مرگ شود.
خطر دهیدراته شدن بهویژه در زمان مواجهه با مسمومیت غذایی، بیماری یا گرما افزایش مییابد و در این شرایط باید مایعات بیشتری مصرف شود. عادت نادیده گرفتن مصرف آب از سن ۶۰ سالگی آغاز میشود؛ بهطوری که بدن بیمار میشود اما احساس تشنگی به دلیل ناکارآمدی سیستم تشخیص نیاز به آب در آنها احساس نمیشود.
کمبود آب میتواند به عملکردهای واکنشی و شیمیایی بدن آسیبهای جدی وارد کند. گاهی اوقات استفراغ یا اسهال منجر به از دست دادن مقدار زیادی از الکترولیتها و آب میشود. در این شرایط، مصرف نوشیدنیهای حاوی الکترولیت میتواند بسیار مفید باشد؛ بهعنوان نمونه میتوان به نوشیدنیهای ورزشی اشاره کرد.
براساس گزارش دفتر بهبود تغذیه جامعه وزارت بهداشت، شایعترین نشانههای کم آبی خفیف شامل سردرد، حالت تهوع و تغییراتی در ادرار (تیره شدن و کاهش مقدار آن) است. افرادی که آب نمینوشند روز به روز دچار تحریکپذیری و زودرنجی بیشتری میشوند، تنفس برایشان دشوارتر میشود و نشانههای حواسپرتی در آنها بروز پیدا میکند که قطعاً نشانههای بیماری کم آبی بدن است.
