هفت دلیل از احتمال وجود یتی، مرد برفی حکایت دارند

مفهوم موجودات میمون‌مانند و پوشیده از مو که در ارتفاعات هیمالیا زندگی می‌کنند، قرن‌هاست که در میان مردم مطرح است. آیا واقعاً امکان وجود یتی، مرد برفی یا پاگنده وجود دارد؟

اندرو بنفیلد، نویسنده و محقق، برای کشف حقیقت پنهان در این افسانه‌ها، سفری به سرزمین‌های هند، میانمار، نپال و بوتان آغاز کرد.

او در این مسیر با ریچارد هورسی، دوست و همسفری که نسبت به این موضوع مشکوک‌تر است، به گفتگو با ساکنان محلی، دامداران، شرپاها و کوهنوردانی پرداخت که به‌طور حیرت‌آوری توصیف‌هایی از موجودی اسرارآمیز و بزرگ و پوشیده از موی بلند ارائه دادند.

در این‌جا، اندرو دلایل تجدید نظر خود در قبال این سفر ماجراجویانه را به اشتراک می‌گذارد.

تصویری از سال ۱۹۵۰ که رویارویی گروهی کوهنورد با “غول برفی” را در هیمالیا به تصویر کشیده است

آیا یتی صرفاً موجودی افسانه‌ای در کارتون‌هاست؟ این تصویر دقیقا همان تصوری است که دوست شکست‌پذیر و منطقی‌ام، ریچارد، از این موجود دارد. اما سفرها و مکالمات من در هیمالیا به من این باور را بخشید که باید چیزی فراتر از یک افسانه قدمت داشته باشد. به همین سبب، تصمیم گرفتم به نقاطی دور از دسترس‌تر در این منطقه وسیع سفر کنم تا به حقیقت این موضوع غریب پی ببرم.

من معتقدم که ریچارد، با تفکر عاقلانه‌اش، بهترین همراهم می‌تواند باشد، زیرا او با به چالش کشیدن مداوم من، باعث نمی‌شود که به کارهای نامعقول و غیرمنطقی بپردازم. وقتی نخستین بار پیشنهاد سفرم را به او مطرح کردم، هیچ علاقه‌ای به موضوع نداشت، به همین دلیل هفت دلیل قانع‌کننده برای او آوردم تا او را متقاعد کنم که باید یتی را جدی بگیرد و به من در این جستجو بپیوندد.

۱. مشاهدات و توصیفات مكرر

داستان‌ها و توصیفات متعددی از این موجود به‌طور مداوم از زبان افرادی که هیچ ارتباط و آشنایی با یکدیگر و حتی با مناطق دیگر جهان ندارند، در سراسر منطقه به گوش می‌رسد. این روایات تنها به قصه‌ها و افسانه‌ها محدود نیست، بلکه شامل مشاهدات مستقیم و گزارش‌هایی از حمله به افراد و دام‌ها نیز هست.

گرچه برخی از این مشاهدات ممکن است تنها ناشی از اشتباه در شناسایی یک خرس باشد که به‌طور ایستاده حرکت کرده، یا تصورات توهمی افراد باشد، اما شواهد واقعی و مشاهده‌های متعدد و حتی گزارش‌های پلیس وجود دارد که نمی‌توان به آسانی آنها را نادیده گرفت. بسیاری از مناطق هیمالیا وجود یتی را به‌عنوان یک واقعیت پذیرفته‌اند و کشور بوتان حتی پارک ملی‌ای برای حفاظت از زیستگاه طبیعی یتی تأسیس کرده است.

۲. دیوید اتنبرو نیز به امکان وجود یتی اعتقاد دارد

بعضی از افراد باهوش به وجود یتی اعتقاد دارند، از جمله سر دیوید اتنبرو، تنزینگ نورگی (نخستین فردی که همراه با سر ادموند هیلاری قله اورست را تسخیر کرد) و اسکندر کبیر.

در سال ۲۰۱۳، زمانی که از دیوید اتنبرو پرسیدند آیا فکر می‌کند هنوز موجودات غول‌پیکری وجود داشته باشند که علم آنها را کشف نکرده باشد، او بلافاصله یتی را ذکر کرد. این موضوع برای من قانع‌کننده بود و به من گفت که قطعاً حقیقتی درباره این موجود وجود دارد و من صرفاً در جستجوی یک موجود خیالی نیستم.

۳. تصور غربی‌ها از یتی نادرست است

هیچ کدام از افرادی که با آنها صحبت کردیم، از هیولای برفی پشمالوی سفیدی که در کارتون‌ها و فیلم‌ها دیده‌ایم، صحبت نکردند. این تصویر و مفهوم، به نوعی اختراع دهه ۱۹۵۰ غربی‌هاست که با هدف ایجاد فضایی هیجان‌انگیز درباره این موجود و تحریک علاقه‌مندی به فروش روزنامه‌ها و فیلم‌ها ایجاد شده است.

جای پای یتی در برف در کنار یک ابزار کوهنوری، نپال

ما یقین پیدا کردیم که تصویر موجود در فیلم‌ها، خیال‌پردازی‌ای است که افراد دور از کوهستان‌ها تصوّر می‌کنند. آنچه مردم محلی به‌عنوان یتی توصیف می‌کنند، پستانداری است با موی قهوه‌ای که بر روی دو پا راه می‌رود و شباهتی به اورانگوتان یا گوریل غول‌پیکر دارد.

۴. مدارکی از وجود میمون غول‌پیکر در هیمالیا وجود دارد

نکته مهم این است که ما می‌دانیم موجودی به نام گیگانتو پیتکوس در منطقه هیمالیا زندگی می‌کرده، زیرا فسیل‌های مربوط به آن به‌دست آمده است. این موجود تقریباً ۲۷۰ سانتیمتر قد داشته است و به عنوان میمون غول شناخته می‌شود.

نزدیک‌ترین خویشاوند زنده‌اش، اورانگوتان است، اما دیوید اتنبرو معتقد است که ممکن است تعدادی از این گونه همچنان در دوردست‌ترین مناطق کوهستانی هیمالیا وجود داشته باشند. (و ما هم تمایلی به رد کردن اظهارات دیوید اتنبرو نداریم).

۵. هنوز گونه‌های جدیدی از حیات وحش کشف می‌شوند

دانشمندان به‌طور مداوم در حال کشف گونه‌های جدید در نقاط دورافتاده جهان هستند، از جمله پستانداران بزرگ مانند گاوسانان آفریقایی و گوزن. جا دارد به‌یادآوریم که غربی‌ها داستان‌هایی در مورد پاندا، اسب آبی، زرافه و گوریل نیز رد کرده بودند و آن‌ها را فقط مخلوقات خیالی تصور می‌کردند که ناشی از تصورات فرهنگی و اسطوره‌ها هستند.

در واقع، نوعی تعصب تاریخی در غرب علیه چنین باورهایی وجود دارد که انکار می‌کند مردمان نواحی دورافتاده و ناشناخته ممکن است اطلاعاتی داشته باشند که افراد خارجی از آن‌ها بی‌خبرند. جالب این است که دانش و بینش ساکنان محلی درباره گیاهان و حیوانات و جغرافیا، به‌خوبی جان مسافران خارجی را که به این مناطق سفر می‌کنند، نجات می‌دهد.

۶. بخش‌های وسیعی از هیمالیا هنوز ناشناخته و دست‌نخورده است

ما در مورد نواحی گسترده و ناهموار در هیمالیا صحبت می‌کنیم، مناطقی که انسان به دشواری می‌تواند در آنها زندگی کند. تا زمانی که چندین روز در هیمالیا راه نرفته باشید، نمی‌توانید به‌خوبی به عظمت و وسعت این کوه‌ها و دره‌ها پی ببرید و متوجه شوید که فعالیت انسانی در این نواحی بسیار کم است؛ بنابراین این مکان‌ها شرایط جغرافیایی مناسبی برای پنهان ماندن موجودی غول‌پیکر را فراهم می‌کنند.

۷. ما رویکرد متفاوتی را اتخاذ کردیم

البته من و ریچارد نخستین خارجی‌هایی نیستیم که در پی یتی به هیمالیا پا می‌گذاریم، اما تقریباً تمامی کسانی که قبل از ما این موضوع را دنبال کرده‌اند، دیدگاهی غیرعملی داشته‌اند و تصور می‌کردند که می‌توانند در عرض چند هفته چیزی را مشاهده و کشف کنند که مردم محلی ممکن است تنها یک بار در طول زندگی خود دیده باشند. من به ریچارد پیشنهاد رویکرد متفاوتی دادم: به جای اینکه خودمان را در جستجوی یتی غرق کنیم، بیایید داستان‌ها و ماجراهای معتبر و قابل اعتماد محلی را جمع‌آوری کنیم.

به نظر من، پرداختن جدی به این روش بهترین راه برای دستیابی به تجربیات و مشاهدات چشمگیر شاهدان عینی مانند استخوان یا قطرات موی این موجود است. سپس می‌توانیم این نمونه‌ها را به‌طور علمی آزمایش کنیم تا متوجه شویم که متعلق به چه موجودی هستند که ممکن است قبلاً شناخته نشده باشد، حداقل برای کسانی که در مناطق کم‌ارتفاع‌تری زندگی می‌کنند.

دلایل من به‌نحوی ریچارد را متقاعد کرد که به‌عنوان بزرگتر و ناظر مراقب به من بپیوندد، هرچند در ابتدا فکر می‌کردم که او فقط دوست عجیب‌و‌غریبش را تمسخر می‌کند. اما شک و تردید او به تدریج کنار رفت، چراکه ما بیشتر از آنچه که تصور می‌کردیم، یافتیم.

منبع: بی‌بی‌سی