گئورگی گولسیانی در گفت‌وگویی با یک وب‌سایت ورزشی گرجی، نکات جالبی را در مورد تجربه‌هایش در فوتبال بیان کرده است. او با دفاع از فوتبال ایران و آسیا، به سؤالی درباره تیم آخرش برای خداحافظی پاسخ می‌دهد و بعد از پرسپولیس، نام دیگری را اعلام می‌کند.
شما سال‌ها برای دعوت به تیم ملی گرجستان منتظر بودید و اولین تجربه‌تان در این تیم قبل از انتخاب مونیخ بود. آیا دعوت شما به تیم ملی ناگهانی بود؟
برای من، آرزوی بازی در تیم ملی گرجستان یک رویا بود که به حقیقت پیوست. این مسیر قطعاً چالش‌برانگیز بود، اما خوشحالم که در آخر به هدفم رسیدم. نسل فعلی تیم ملی واقعاً خاص است. من پیش‌تر با بازیکنان نسل‌های دیگری کار کرده بودم و هرگز مانند امروز با بازیکنان حرفه‌ای و شایسته‌ای روبرو نشده بودم. هماهنگی بی‌نظیری در تیم وجود دارد. هر بازیکن در مسابقات قهرمانی اروپا انگیزه‌ای فوق‌العاده داشت و این احساس در آینده نیز ادامه خواهد یافت. اطمینان دارم که این موفقیت به صورت پایدار ادامه خواهد داشت و تیم به خوبی با چالش‌های آتی مواجه خواهد شد.
بعد از اولین تجربه‌تان در یک بازی دوستانه، توانستید پیراهن تیم ملی را در مسابقات قهرمانی اروپا بپوشید. عملکرد تیم را در آن تورنمنت چگونه ارزیابی می‌کنید و کدام بازی برای شما برجسته‌تر بود؟
تمام بازی‌ها از اهمیت ویژه‌ای برخوردار بودند، اما دیدار با جمهوری چک برای من معنادارتر بود چون اولین حضورم در مسابقات قهرمانی اروپا بود. بازی بعدی مقابل پرتغال بود که در آن پیروزی را به دست آوردیم. اما واقعاً هر مسابقه برای ما حائز اهمیت بود. این احساسات بی‌نظیر و خاطراتی ماندگار برای همه ما به جا خواهد ماند.
در بازی با پرتغال، باید در برابر یک اسطوره مانند کریستیانو رونالدو بازی می‌کردید. آیا خنثی کردن او چالش‌برانگیز بود و آیا رابطه‌ای بین شما و او برقرار شد؟
بازی در برابر بازیکنی با اعتبار کریستیانو رونالدو، اولاً افتخار بزرگی است و ثانیاً چالشی عظیم. رویارویی با او آنقدرها آسان نیست؛ اگر به آمارش نگاه کنید، او بیشتر از تعداد بازی‌هایش گل زده است. من برای دومین بار در دوران حرفه‌ای‌ام با او رقابت کردم و از این که او موفق به گلزنی در برابر ما نشد، خوشحالم. البته مهار کردن او امری ساده نیست، اما ما به عنوان یک تیم به خوبی دفاع کردیم و این کار را به انجام رساندیم.
آیا از مرحله گروهی انتظار عبور داشتید؟ آیا هدف شما فقط حضور در مسابقات قهرمانی اروپا بود یا این که واقعی‌ترین هدف شما به پیروزی رسیدن بود؟
ما از همان ابتدا مشخص کردیم که نمی‌خواهیم به عنوان توریست در آنجا حضور داشته باشیم. این بدان معنا بود که هدف ما جنگیدن برای دستیابی به بهترین نتایج ممکن است و این کار را نیز انجام دادیم. در دیداری که شکست خوردیم (مقابل ترکیه)، عملکرد خوبی داشتیم، اما در بازی مقابل جمهوری چک خوب عمل نکردیم و بهترین نمایش را هنگام مصاف با پرتغال داشتیم. این عملکردها باعث شد هم هواداران گرجستان و هم تماشاگران دیگر بازخورد مثبتی نسبت به تیم ملی گرجستان داشته باشند.
رسانه‌های جهانی در مورد تیم ملی صحبت کردند، آیا انتظار چنین توجه و ارادت عمومی را داشتید؟
فوتبال به قدری ورزش تأثیرگذاری است که ممکن است هر چیز ممکن شود. راستش من تصور نمی‌کردم این تعداد هوادار گرجی در میدان آزادی جمع شوند. زمانی که افراد زیادی برای شادی موفقیت ملی بهم می‌پیوندند، این یک حس فراموش‌نشدنی است. نکته کلیدی این است که این موفقیت‌ها باید ادامه پیدا کنند و نباید به پایان برسند. آرزو می‌کنم که در سطح باشگاهی گرجستان نیز بتوانیم دستاوردهایی مشابه کسب کنیم. تیم ملی گرجستان می‌تواند الگویی برای دیگر باشگاه‌ها باشد. مردم گرجستان نشان دادند چقدر به فوتبال علاقه‌مند هستند و چه نوع حمایتی از آن می‌کنند؛ این موضوع باعث شد تا افکار عمومی جهان به سمتی مثبت نسبت به ما و فوتبال گرجستان معطوف شود.
برای شما جالب است بدانید فرمول موفقیت این تیم چیست و چه عاملی تیم ملی گرجستان را از سایر تیم‌های حاضر در مسابقات قهرمانی اروپا متمایز کرده است؟
هیچ فرمول مشخصی برای تمایز تیم ما از دیگر تیم‌ها وجود ندارد. در واقع، موفقیت در فوتبال به سادگی قابل پیش‌بینی نیست. به نظر من، زمان و همچنین استعداد ذاتی گرجی‌ها به ما کمک کرد. گرجی‌ها برای ۳۳ سال منتظر موفقیت بودند و در نهایت نسلی حرفه‌ای به وجود آمد که در محیطی سالم و متحد به فعالیت پرداختند و سرمربی فوق‌العاده‌ای به نام ویلی سانیول بر این جمع افزوده شد.
هماهنگی، احترام به یکدیگر، عشق و حرفه‌ای بودن، نظم و انضباط، همه اینها ما را به موفقیتی که به دست آوردیم رساند. اینجا هم خود را به خوبی معرفی کردیم. این یک روند بسیار مهم است و می‌تواند الگویی برای نسل‌های آینده باشد.
در مورد ویلی سانیول صحبت کنید؛ او چه تأثیری بر تیم داشته و در تیم ملی چه تغییری ایجاد کرده است؟ نگرش‌ها بین مربی و بازیکنان چگونه است؟
مشخصات تیم ملی با مشخصات باشگاهی متفاوت است. با توجه به زمان محدود برای آماده‌سازی، ایجاد و حفظ هماهنگی از اهمیت بالایی برخوردار است. شما ۲۶ بازیکن دارید اما تنها ۱۱ نفر در زمین هستند و مجاز به تغییر ۵ نفر هستید. طبیعی است که همه بازیکنان بخواهند در زمین حاضر شوند و ممکن است برخی از آن‌ها از این وضعیت ناراحت شوند، اما وقتی بتوانید این وضعیت را به خوبی مدیریت کنید و هماهنگی برای حفظ یک روحیه همیشگی در تیم وجود داشته باشد، اعتبار این موضوع به ویلی برمی‌گردد.
چقدر نقش هواداران برای شما مهم است و آن‌ها چگونه در طی بازی‌ها به ما کمک کردند؟ آیا انتظار داشتید در آلمان شاهد چنین جمعیتی از طرفداران باشید؟
به طور صریح می‌گویم ما از اهمیت مسابقاتی که در آن شرکت می‌کردیم آگاه بودیم، اما در واقع انتظار نداشتم این تعداد هوادار گرجی در کنار ما باشند. وقتی به فرودگاه رسیدیم، ارتشی از هواداران ما را ملاقات کردند و در خیابان‌ها همه ما را می‌شناختند. من با آن‌ها دست می‌دادم و پیام‌ها و تماس‌های محبت‌آمیز از آن‌ها دریافت می‌کردم که این موضوع من را بسیار خرسند کرد. ما دلتنگ چنین احساسات مثبتی بودیم و فوتبال این فرصت را به ما داد. باید نسبت به چنین احساساتی مراقبت کنیم.
علاقه به بازیکنان فوتبال گرجستان در این مسابقات قهرمانی اروپا افزایش یافته است. آیا باشگاه‌های اروپایی به شما توجه کرده‌اند و آیا شما انتظار می‌رود به یک باشگاه جدید بپیوندید؟
در حال حاضر تمامی پیشنهادات را بررسی می‌کنم و گزینه خاصی ندارم. اکنون زمان استراحت است؛ من فصل طولانی را پشت سر گذاشتم و واقعاً به این موفقیت رسیده‌ام. در چند روز آینده بازسازی می‌کنم و بر اساس پیشنهادات تصمیم‌گیری خواهم کرد.
مرحله مقدماتی جام جهانی از سپتامبر آغاز می‌شود و اولین بازی شما مقابل جمهوری چک خواهد بود. انتظارات شما چه هستند و شانس ما برای صعود از گروه چقدر است؟
در گروه بسیار سختی قرار داریم. هرچند که انتظارات مثبتی دارم. پیش‌بینی اینکه چه خواهد شد و چطور خواهیم بود، دشوار است زیرا مشاهده اتفاقات فوتبال از قبل غیرقابل پیش‌بینی است. بنابراین، تنها چیزی که می‌توانیم به آن متعهد باشیم، ادامه دادن به پیشرفت در باشگاه‌هایمان است تا وقتی که نوبت به بازی‌های ملی می‌رسد، در اوج آمادگی قرار داشته باشیم. بقیه را در طول بازی‌ها خواهیم دید.
در مورد مسابقات قهرمانی آسیا که در آن مشغول بازی هستید، بفرمایید. آیا هواداران گرجی با مسابقات باشگاهی اروپا بیشتر آشنا هستند و تفاوت سطح باشگاهی اروپا و آسیا چیست؟
آسیا برای خود چالش‌های خاصی دارد؛ مثلاً قهرمانی باشگاهی ایران در سطح بالایی است. از نظر فنی، رقابت کردن در آن بسیار سخت است و قهرمانی حس بسیار خوبی به بازیکنان می‌دهد. اگرچه در گرجستان کمتر به این موضوع توجه می‌شود، اما افرادی هستند که مسابقات قهرمانی آسیا را پیگیری می‌کنند. بدون شک لیگ‌های آسیایی از نظر کیفیت رقابت به بسیاری از لیگ‌های اروپایی برساخ می‌شوند. علاوه بر این، فوتبال در کشورهای عربستان، قطر و امارات در حال رشد و پیشرفت است. اما البته بین لیگ‌های اروپایی و آسیایی تفاوت‌های قابل توجهی وجود دارد. لیگ‌های کشورهای مختلف آسیایی در حال توسعه هستند و ممکن است لازم باشد چندین سال بگذرد تا به سطح لیگ‌های اروپایی برسند یا حتی فراتر بروند.
در مورد اینکه بسیاری از ستاره‌های جهانی که در اروپا کار کرده‌اند، سپس به آسیا می‌روند، آیا این موضوع تأثیری در افزایش کیفیت فوتبال آسیا دارد؟
وضعیت مالی مهم‌ترین عامل در مشخصات باشگاه‌هاست. باشگاه‌هایی که دارای بودجه کافی هستند، همیشه موفق می‌شوند بازیکنان خوبی را جذب کنند و در کوتاه‌مدت به موفقیت برسند. به همین دلیل است که در اکثر لیگ‌های آسیایی فرصت‌های مالی بسیار خوبی وجود دارد. هر بازیکن باکیفیتی که در اروپا بازی می کند، نمی‌تواند پیشنهاداتی چون پنج یا ده برابر دستمزدش را رد کند. این امر یکی از پیش‌نیازهای توسعه لیگ‌های آسیایی است. با گذشت زمان، کشورهای آسیایی از نظر بین‌المللی موفق خواهند شد. به عنوان مثال، عربستان هم‌اکنون تیم خوبی دارد. قبلاً این کشور در مسابقات به راحتی با نتایجی مانند ۸ بر صفر شکست می‌خورد، اما اکنون در تورنمنت‌های مختلف به طور قانع‌کننده‌ای بازی می‌کند. همچنین ایران نیز تیم جدی دارد و تقریباً در تمام مسابقات جهانی شرکت کرده است. به نظر من با گذشت زمان، سطوح بالاتر خواهند رفت.
شما سال‌ها در ایران بازی کرده‌اید، سازگاری با فرهنگ و سنت‌های متفاوت چقدر دشوار بود؟
زندگی در کشوری با فرهنگ متفاوت قطعاً دشواری‌هایی دارد. به علاوه باید گفت که کشورهای اروپای غربی خود نیز فرهنگ خاصی دارند و زندگی برای من در آنجا سخت خواهد بود. من یک گرجی هستم و ما مسائل را به شیوه خود می‌نگریم و پذیرش برخی چیزها برای ما واقعاً مشکل‌زا می‌شود. اما باید به این نکته هم اشاره کنم که ایران کشور خاصی است و زندگی در آنجا، مخصوصاً با دوری از خانواده، کار آسانی نیست. با این حال، من به تیمم افتخار می‌کنم و همیشه دوران حضورم در آنجا را با خاطرات خوش یاد خواهم کرد.
در مورد نشان افتخاری که دولت گرجستان به شما اعطا کرده هم می‌خواهم بپرسم؛ این جایزه برای شما چه معنا و مفهومی دارد؟
این مدال نوعی قدردانی و احترام از سوی کشور به ماست. ما با شادی بسیار زیادی آن را دریافت کردیم و واقعا خوشحال هستیم. این نشان در بهترین نقطه منزل همه ما خواهد بود.
شما در نهایت در دینامو تفلیس بازی کرده‌اید و معمولاً پیش می‌آید که یک فوتبالیست دوران حرفه‌ای‌اش را در باشگاهی که کارش را آغاز کرده، به اتمام می‌رساند. آیا تمایل دارید در آینده به باشگاه زادگاه خود برگردید؟
من هیچ چیزی را رد نمی‌کنم. من هنوز به حرفه‌ام پایان نداده‌ام و بنابراین نمی‌توانم پاسخی قطعی در مورد آینده‌ام بدهم. من عشق زیادی به دینامو دارم و آنجا به من احترام زیادی می‌گذارند. بی‌شک خوشحال می‌شوم که دوران حرفه‌ای‌ام را در دینامو به پایان برسانم.