جواد نوروزبیگی در توضیح دلیل تولید فیلم سینمایی «تصور» (علی بهراد ۱۴۰۰) گفت: به کار با فیلم اولی‌ها علاقه شدیدی دارم و معمولاً با نهایت دقت برای این گونه آثار پیش می‌روم، به همین سبب فیلمنامه را با حوصله بررسی می‌کنم، فیلم‌های کوتاه آن‌ها را تماشا کرده و سایر مراحل مرتبط را مورد توجه قرار می‌دهم.
تهیه‌کننده فیلم سینمایی «پستچی سه بار در نمی‌زند» (۱۳۸۷) بیان کرد: هنگامی که فیلمنامه «تصور» به دستم رسید، پس از خواندن آن تحت تاثیر قرار گرفتم. بنابراین با علی بهراد، کارگردان اثر، به گفت‌وگو نشستم و به تصمیم در مورد ساخت آن رسیدیم.
وی در پاسخ به این سوال که چرا به کار با کارگردان‌های فیلم اولی علاقه دارد، تأکید کرد: نکته اصلی این است که این افراد به شدت پرانگیزه هستند و انرژی مثبتی می‌دهند که می‌تواند منجر به نتیجه‌ای فوق‌العاده باشد. من با بیش از ۲۰ کارگردان فیلم اولی همکاری کرده‌ام و یقین دارم که همواره نتایج خوبی از این همکاری‌ها به دست آورده‌ام. مسیر این افراد مشخص است و کسانی که با آن‌ها کار کرده‌ام اکنون به شخصیت‌های برجسته‌ای تبدیل شده‌اند و توانسته‌اند مسیر موفقیت را طی کنند.
نوروزبیگی ادامه داد: برای کارگردانان با تجربه ممکن است به اندازه‌ای که برای فیلم اولی‌ها وقت صرف می‌کنم، وقت نگذارم؛ زیرا آن‌ها معمولاً به کارشان تسلط دارند و مسیر خود را پیموده‌اند. اما برای کارگردانان تازه‌کار زمان قابل توجهی خرج می‌کنیم تا هرگونه ضعفی به حداقل برسد.
وی یادآور شد: علی بهراد نیز فردی بااستعداد و سرشار از انگیزه بود. ما در طول این مدت جلسات متعددی داشتیم و درباره فیلمنامه، بازیگران و روش‌های اجرایی به بحث و تبادل نظر پرداختیم که منجر به پیش‌تولید تقریبی ۵ ماهه برای یک ماه فیلمبرداری شد.
مجری طرح فیلم سینمایی «رحمان ۱۴۰۰» (منوچهر هادی ۱۳۹۷) در مورد جذابیت فیلمنامه «تصور» گفت: شخصیت‌پردازی این داستان به شدت برایم جذاب بود و تجربه‌ای جدید برای من محسوب می‌شد، به همین دلیل تمایل به ساخت آن داشتم. از پیش می‌دانستم که این فیلم در سطح بین‌المللی موفق خواهد بود و خوشبختانه نتیجه هم مثبت بود و به چیزی که می‌خواستیم، رسیدیم.
وی بیان کرد: داستان این فیلم در مورد شخصی است که عاشق یک دختر است و در خیالات خود او را در موقعیت‌های مختلف می‌بیند تا به آرزوهایش دست یابد؛ در واقع «تصور» شش یا هفت اپیزود را در دل خود روایت می‌کند؛ هرچند که فیلم‌های اپیزودیک در سینمای ما معمولاً موفقیت ندارند، اما به نظر می‌رسد این اثر می‌تواند مستثنی از این قاعده باشد.
تهیه‌کننده فیلم سینمایی «بی همه چیز» (محسن قرایی ۱۳۹۹) در پاسخ به این پرسش که بازیگران فیلم چگونه انتخاب شدند، تصریح کرد: یک کارگردان فیلم اولی معمولاً دسترسی محدودی به بازیگران شناخته‌شده دارد، اما فیلمنامه قدرت خود را نمایان می‌کند. در مراحل انتخاب بازیگر، معمولاً برای یک نقش چندین گزینه مطرح می‌شود و ما بسیار تلاش کردیم تا به انتخاب نهایی برسیم و این دو نفر (لیلا حاتمی و مهرداد صدیقیان) موفق به ایفای این نقش شدند. همانطور که گفته شد، فیلمنامه پیام خود را به وضوح منتقل می‌کرد و این دو بازیگر با خواندن آن، به پروژه پیوستند.
تهیه‌کننده سریال «پدر گواردیولا» (سعید نعمت الله ۱۴۰۰) در خصوص بازخوردهای مخاطبان نسبت به تماشای این فیلم خاطرنشان کرد: تماشاگرانی که «تصور» را دیده‌اند، آن را پسندیده‌اند، اگرچه در اکران با مشکلات تبلیغاتی زیادی مواجه شده است و این فیلم به علت محدودیت بودجه تبلیغات، نتوانسته است به فروش بالایی برسد.
وی در پاسخ به سوالی درباره هزینه تولید این فیلم و احتمال جبران آن، اظهار داشت: هزینه تولید این اثر یک میلیارد و ۳۵۰ میلیون تومان بوده؛ ان‌شاءالله با جمع‌آوری درآمد حاصل از فروش بین‌المللی و اکران آنلاین، بتوانیم هزینه‌ها را بازگردانیم.
وی اضافه کرد: البته پیش‌بینی‌ام این بود که این فیلم در داخل به همین میزان فروخته خواهد شد. نگرانی من این است که در شرایط فعلی امکان کار بر روی پروژه‌های جدید را ندارم.
«تصور» فیلمی به کارگردانی و نویسندگی علی بهراد و تهیه‌کنندگی جواد نوروزبیگی است که محصول سال ۱۳۹۹ می‌باشد. نام نخست این فیلم «هرمان» بوده و فیلمبرداری آن از اسفند ۱۳۹۹ تا فروردین ۱۴۰۰ انجام شده و لیلا حاتمی و مهرداد صدیقیان دو بازیگر اصلی آن هستند.
این فیلم برای نخستین بار در جشنواره کن ۲۰۲۲ به نمایش درآمد و نظر مخاطبان را جذب کرد؛ «تصور» از روز چهارشنبه، ۱۷ خرداد در سینماهای سراسر کشور اکران شده و تاکنون موفق به فروش یک میلیارد و ۱۶۶ میلیون تومان شده است.
داستان «تصور» درباره زندگی یک راننده تاکسی در شبی تاریک در تهران است. او فردی خیال‌پرداز است که در عشق زنی گرفتار می‌شود، اما درمی‌یابد که توانایی مالکیتش را بر او ندارد و نمی‌تواند آن زن را به خود نسبت دهد.
در طول فیلم، تنش‌های روانی و درونی راننده تاکسی به تصویر کشیده می‌شود. او درگیر تضادهای عاطفی میان واقعیت و خیال خود است. این تضادها و دوگانگی‌ها نشان‌دهنده پیچیدگی‌ها و تناقضات زندگی انسان در جامعه مدرن است.