نتایج یک تحقیق کوچک در دانشگاه ویرجینیا نشان می‌دهد که فعالیت‌های ورزشی با شدت بالا، تأثیر بیشتری بر کاهش هورمون احساس گرسنگی در بزرگسالان نسبت به تمرینات با شدت متوسط دارند. به نقل از کارا اندرسون، سرپرست این مطالعه، افرادی که به طور منظم از تمرینات با شدت بالا بهره می‌برند، کمتر از افرادی که به تمرینات متوسط می‌پردازند، احساس گرسنگی می‌کنند.
همان‌طور که در گزارش ایندیپندنت اشاره شده، این تحقیق که روز پنج‌شنبه در نشریه «انجمن غدد درون‌ریز» منتشر شده است، شامل هشت مرد و شش زن بود که در طول شب روزه‌داری را تجربه کرده و به فعالیت‌های بدنی با شدت‌های متفاوت پرداخته و سپس میزان احساس گرسنگی خود را گزارش کردند.
محققان مقادیر لاکتات خون شرکت‌کنندگان را که نمایانگر شدت ورزش است، و همچنین سطح هورمون گرلین، که محرکی قوی برای گرسنگی به شمار می‌رود و عمدتاً در معده ترشح می‌شود، مورد بررسی قرار دادند. گرلین در بدن به دو نوع در گردش است: نوع اسیله (acylated) که فعال است و نوع دی‌اسیله (deacylated) که شکل غالب آن به حساب می‌آید.
بر اساس یافته‌های حاصل از این پژوهش، در آغاز مطالعه، سطح کل گرلین در خانم‌ها نسبت به آقایان بیشتر گزارش شد و پس از انجام فعالیت‌های ورزشی، تنها گرلین دی‌اسیله زنان کاهش قابل توجهی را نشان داد. کاهش هورمون اسیله به منزله کاهش احساس گرسنگی است. بر پایه اظهارات محققان، انجام تمرینات با شدت متوسط نه تنها تغییری در سطح گرلین ایجاد نکرد بلکه آن را نیز افزایش نداد.
اندرسون خاطرنشان می‌کند که ورزش باید به‌عنوان یک نوع «دارو» تلقی شود و با توجه به اهداف مختلف افراد، مقدار و «دوز» آن باید مشخص گردد. وی همچنین تأکید می‌کند که فعالیت‌های شدید ورزشی نقش کلیدی در سرکوب اشتها داشته و می‌تواند بخش مهمی از برنامه‌های کاهش وزن باشد.
این یافته‌های نوین بحث‌های دائمی درباره مزایای «تمرینات هوازی» در مقایسه با «تمرینات قدرتی» را غنی‌تر می‌سازد. درحالی که «تمرینات هوازی» به طور معمول کالری بیشتری را در هر جلسه می‌سوزانند، «تمرینات قدرتی» موجب افزایش توده عضلانی شده و باعث افزایش کالری‌سوزی در زمان استراحت می‌شوند.