احترام برومند به مناسبت سالروز تولد همسرش، زندهیاد داود رشیدی، مطلبی نوشته است: به داستان امروز من گوش فرا دهید؛ قصد داشتم با قرار دادن یک عکس قدیمی، یاد خاطرهای را زنده کنم، اما به دلیلی این تصویر را انتخاب کردم. بیست و پنجم تیرماه، سالروز تولد داود رشیدی است. به گزارش سینما اعتماد، او از سال ۱٣۴۲ فعالیتهای هنری خود را در ایران آغاز کرد و در ابتدا به تئاتر و تلویزیون و تدریس در دانشگاه مشغول شد و سپس به دنیای سینما و دوباره تئاتر رفت. متاسفانه در پنج سال پایانی زندگیاش با بیماری سرطان دست و پنجه نرم کرد و یکی دو سال آخر را نیز با بیماری غمانگیز آلزایمر گذراند. لیلی دخترم در آن روزهای تاریک، همواره در کنار پدرش بود. یادم میآید سه سال قبل از فوتش، آقای منصور ضابطیان برنامهای ویژه برای تولد (داود) تدارک دید و مصاحبهای زیبا با او انجام داد. یکی از سوالات این بود که: شما فرهاد را بیشتر دوست دارید یا لیلی؟ داود با تعجب پاسخ داد، این چه سوالی است؟ هر دو! آقای ضابطیان با اشاره به این که معمولاً پدران نسبت به دخترانشان توجه و محبت بیشتری دارند، دوباره از او پرسید، اما داود تاکید کرد که این موضوع از نظر او فرق چندانی ندارد و پس از مدتی مکث به نکته مهمی اشاره کرد. او گفت که در کشور ما، دختران و زنان از حقوق کمتری برخوردارند و بیشتر در معرض آسیب و ظلم قرار دارند و به همین خاطر، پدران ناخودآگاه توجه و حمایت بیشتری از آنها دارند. از صبح امروز در فکر این هستم که چقدر نبود پدر برای دختر من محسوس است؛ کسی که همیشه او و ما را به امید و صبر تشویق میکرد و از ما حمایت مینمود. دیشب را با یاد همسرم که امروز، روز تولدش است، سپری کردم.
اما در مورد لیلی رشیدی… مدتی است که بسیاری از شما از من دربارهاش سؤال میکنید. او ناچار به انزوا است. دو سه ماه پیش به دعوت برادرش برای دیدار با برادر و پسرش سینا، رفت. امروز صبح در فرودگاه، پاسپورت و موبایل و لپتاپ او ضبط شد و چمدانش را با دقت جستجو کردند تا مبادا کوچکترین شیء خصوصیاش از دید پنهان بماند. ای کاش دزدان و غارتگران اینگونه رصد میشدند و ای کاش همه دشمنان ما به خطرناکی لیلی و امثال او بودند! از آقای وزیر ارشادمان نیز سپاسگزاریم که در سخنان اخیرشان بر حمایت از هنرمندان تاکید کردند و اعلام کردند که برای آنها هزینهای متحمل شدهاند. از ایشان ممنونیم.
