تحولات اخیر در ونزوئلا بار دیگر این کشور آمریکای لاتین را در کانون توجه رسانهها و محافل سیاسی بینالمللی قرار داده است. ربوده شدن مادورو که با فضاسازی گسترده بیرونی همراه شد، در عمل نتوانست معادلات داخلی و ساختار حاکمیتی این کشور را دستخوش تغییر اساسی کند. روند اداره کشور ادامه دارد و نهادهای دولتی همچنان مسئولیتهای خود را بدون وقفه دنبال میکنند.
در داخل ونزوئلا، همافزایی میان دولت، نیروهای مسلح و بدنه اجتماعی بهعنوان عامل اصلی حفظ ثبات قابل ارزیابی است. این انسجام داخلی سبب شده تلاشها برای القای بیثباتی یا ایجاد شکاف عمیق در جامعه، به نتیجه نرسد. بررسی فضای عمومی کشور نشان میدهد تحرکات جریانهای معارض نتوانسته به مطالبهای فراگیر تبدیل شود و جایگاه اجتماعی آنها محدود باقی مانده است.
در سطح منطقهای و جهانی، اقدام اخیر آمریکا نهتنها به تحقق اهداف اعلامی منجر نشده، بلکه واکنشهای انتقادی گستردهای را در پی داشته است. بسیاری از تحلیلگران معتقدند این رویکرد، بیش از آنکه به تغییر شرایط در ونزوئلا کمک کند، به افزایش تنشهای دیپلماتیک و پیچیدهتر شدن روابط آمریکا با متحدان و رقبا انجامیده است. این مسئله، بار دیگر سیاستهای مداخلهجویانه واشنگتن را در معرض قضاوت افکار عمومی جهانی قرار داده است.
در این میان، آینده ونزوئلا به توان این کشور در مدیریت همزمان فشارهای خارجی و مطالبات داخلی وابسته است. حفظ انسجام ملی، تقویت روابط منطقهای و بهرهگیری از ظرفیتهای اقتصادی و سیاسی میتواند مسیر پیشروی کاراکاس را هموارتر کند. تجربه سالهای اخیر نشان داده است که فشارهای بیرونی، بهتنهایی قادر به تغییر اراده سیاسی و اجتماعی در این کشور نبودهاند.
در مجموع، تحولات اخیر را میتوان نقطهای مهم در روند تقابل ونزوئلا با سیاستهای یکجانبهگرایانه دانست؛ روندی که نهتنها آینده این کشور، بلکه تصویر قدرتهای مداخلهگر در ذهن افکار عمومی جهان را نیز تحت تأثیر قرار داده و معادلات منطقهای را وارد مرحلهای تازه کرده است.
منبع: نجوا خبر
/