یادداشت تبیینی جمهوری اسلامی ایران به منظور پاسخگویی به گزارش‌های مدیرکل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی ارائه شده به شورای حکام، از طریق نمایندگی دائم جمهوری اسلامی ایران نزد دفتر سازمان ملل و دیگر نهادهای بین‌المللی مستقر در وین اعلام گردید.
متن این یادداشت در ارتباط با گزارش‌های «رافائل گروسی» مدیرکل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در خصوص «موافقتنامه پادمانی NPT با جمهوری اسلامی ایران» و «نظارت و راستی‌آزمایی در جمهوری اسلامی ایران وفق قطعنامه ۲۲۳۱ شورای امنیت سازمان ملل» به شرح زیر است.
الف) نظرات عمومی:
۱- جمهوری اسلامی ایران در طول زمان، به تمامی تعهدات خود به‌ویژه موافقتنامه پادمان جامع (CSA-INFCIRC/۲۱۴) به‌طور کامل پایبند بوده و تمام تلاش‌ها را برای فراهم‌کردن بستر مناسب جهت راستی‌آزمایی مؤثر آژانس بر فعالیت‌های هسته‌ای در ایران، به‌کار گرفته است؛ این موضوع شامل اقدامات نظارتی و مراقبتی (C/S) در خصوص مواد و فعالیت‌های هسته‌ای نیز می‌شود.
۲- تقسیم‌بندی موضوعات در دو گزارش مختلف به دقت رعایت نشده است. به‌طور خاص، برخی مباحث مرتبط با برجام در گزارش مربوط به پادمان NPT تکرار شده و در عوض، پاره‌ای از موضوعات مربوط به پادمان NPT نیز در گزارش مرتبط با برجام دیده می‌شود. به‌عنوان نمونه، فعالیت‌های راستی‌آزمایی و نظارتی مربوط به ساخت لوله‌های روتور سانتریفیوژها و بیلوز که در چارچوب برجام معین شده‌اند، نباید در راستای دستور کار موافقتنامه پادمانی NPT ذکر شوند.
۳- پس از خروج غیرقانونی آمریکا از برجام در ماه مه ۲۰۱۸ و عدم پایبندی اتحادیه اروپا و سه کشور اروپایی آلمان، انگلستان و فرانسه نسبت به تعهدات خود، ایران در راستای استفاده از حقوق خود بر اساس بندهای ۲۶ و ۳۶ برجام، کلیه فعالیت‌های داوطلبانه فراتر از موافقتنامه پادمان جامع خود، از جمله اجرای کد اصلاحی ۱/۳ (همانطور که در بند ۶۵ ضمیمه I برجام مشخص شده است) را از فوریه ۲۰۲۱ متوقف کرد.
۴- تصمیم ایران برای متوقف کردن اجرای تعهداتش تحت برجام کاملاً در جهت حفظ حقوق بنیادی کشور بر اساس بندهای ۲۶ و ۳۶ برجام انجام گرفته و به‌دلیل خروج غیرقانونی آمریکا از توافق و عدم پایبندی سه کشور اروپایی بوده است. این واقعیت نباید به‌عنوان توجیهی برای خودداری این سه کشور از انجام تعهدات خود تلقی شود.
۵- اقدام سه کشور اروپایی در عدم اجرای تعهدات خود در خصوص لغو تحریم‌ها که در بند ۲۰ ضمیمه پنج (V) برجام در روز انتقال (۱۸ اکتبر ۲۰۲۳) مشخص شده، نمونه‌ای از تخلف غیرقانونی و نقض معاهدات برجام و قطعنامه ۲۲۳۱ شورای امنیت سازمان ملل است.
۶- در خصوص موضوع «دو مکان»، باید تأکید کرد که این مسأله ناشی از اتهاماتی است که ابتدا از طرف یک نهاد متخاصم، یعنی رژیم اسرائیل، مطرح شده و این رژیم هیچ تعهدی نسبت به هیچ‌یک از توافقات مربوط به منع تسلیحات کشتار جمعی، به‌ویژه معاهده منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای (NPT)، ندارد و همچنین به‌طور مکرر بر اساس چندین قطعنامه کنفرانس عمومی آژانس، از جمله اسناد شماره ۴۰۷، ۱۹۸۳؛ ۴۴۴، ۱۹۸۵؛ ۴۷۵، ۱۹۸۷؛ و ۹۳۹، ۱۹۹۰، از احترام به این اسناد سر باز زده است و به مؤسسات هسته‌ای ایران که به اهداف صلح‌آمیز اختصاص یافته‌اند، تهدید به حمله می‌کند.
این رژیم به‌قدری جسور شده که اخیراً نیز ایران را به تهدید هسته‌ای تهدید کرده است. همچنین، اظهارات زنده نتانیاهو در سرتاسر جهان که گفت: «ایران باید با یک تهدید هسته‌ای واقعی مواجه شود» باید یادآوری گردد. وزیر میراث نیز اعلام کرده است که «استفاده از بمب هسته‌ای یکی از گزینه‌های حمله بر ضد حماس خواهد بود».
۷- متأسفانه ارزیابی‌های آژانس بر پایه اطلاعات غیرقابل اعتماد و اسناد نامعتبر ارایه شده توسط رژیمی که به‌طور مداوم علیه روابط ایران با آژانس توطئه می‌کند، بنا شده و این رژیم همچنین به خرابکاری، حمله و تهدید به حمله علیه ایران پرداخته که سیاست‌های وحشیانه آن به‌خوبی برای جامعه بین‌المللی شناخته شده است.
۸- ایران در راستای همکاری گسترده‌تر با آژانس، اقدامات داوطلبانه متعددی را در چارچوب چندین بیانیه مشترک، از جمله بیانیه مشترک چهارم مارس ۲۰۲۳ انجام داده است.
ب) نظرات در مورد بخش سابقه گزارش (GOV/۲۰۲۴/۸)
۹- در بند ۲ این گزارش آمده است: «ارزیابی جامع تمامی اطلاعات مرتبط با پادمان که در اختیار آژانس قرار دارد، به‌منظور اطمینان از اینکه هیچ نشانهای دال بر انحراف مواد هسته‌ای اعلام‌شده از فعالیت‌های هسته‌ای صلح‌آمیز وجود ندارد، هیچ نشانهای از تولید یا فرآوری مواد هسته‌ای اعلام‌نشده در مؤسسات و مکان‌های اعلام‌شده خارج از مؤسسه (LOFs) و همچنین نشانهای از مواد و فعالیت‌های هسته‌ای اعلام‌نشده در یک کشور دارای توافق‌نامه پادمان جامع وجود ندارد، ضروری است.»
در خصوص این استدلال، نکات زیر باید مورد توجه قرار گیرد:
– ارجاع آژانس در پاورقی شماره ۴ از GOV/۲۰۲۴/۸، همان‌گونه که در گزارش سالانه اجرای پادمان (SIR) منعکس شده است، تنها برای کشورهایی معتبر است که با موافقتنامه پادمان جامع (CSA) و پروتکل الحاقی (AP) همکاری دارند: «برای اطمینان از اینکه هیچ نشانهای از مواد یا فعالیت‌های هسته‌ای اعلام‌نشده در کشور وجود ندارد، آژانس باید ارزیابی سازگاری برنامه هسته‌ای اعلام‌شده کشور را با نتایج فعالیت‌های راستی‌آزمایی خود تحت موافقت‌نامه‌های پادمانی و پروتکل‌ها انجام دهد…».
– از آنجا که تعهد ایران تنها به موافقتنامه پادمان جامع (CSA) محدود است، بکارگیری این رویکرد برای ایران نگران‌کننده است.
۱۰- مدیرکل در مناسبت‌های مختلف در گزارش خود با استفاده از الفاظی که بیانگر توضیحاتی عینی، تخصصی و فنی نیستند، بلکه سیاست‌زده به نظر می‌رسند، اظهارنظر کرده‌است که باید از آن پرهیز می‌کرد. اشاره مدیرکل به «همکاری ناکافی» در واقع به کل همکاری ایران با آژانس در زمینه‌های مختلف از جمله در بیانیه‌های مشترک توجهی نکرده است.
۱۱- در خصوص بند ۶ گزارش (GOV/۲۰۲۴/۸)، لازم به ذکر است که جمهوری اسلامی ایران بارها بر این موضوع تأکید کرده است که هیچ مکانی که باید تحت موافقتنامه پادمان جامع (CSA) اعلام شود، وجود ندارد، از جمله از طریق یادداشت‌های توضیحی INFCIRC/۱۱۵۹ مورخ ۲۳ نوامبر ۲۰۲۳، INFCIRC/۱۱۳۱ مورخ ۱۴ سپتامبر ۲۰۲۳، INFCIRC/۹۹۶ مورخ ۷ ژوئن ۲۰۲۲ و INFCIRC/۹۶۷ مورخ ۳ دسامبر ۲۰۲۱. علاوه بر این، ادعای آژانس در خصوص مکان‌های اعلام‌نشده فاقد ارائه شواهد و اطلاعات معتبر مرتبط با پادمان است.
۱۲- در بند ۸ گزارش آمده است «… ارزیابی آژانس نسبت به فعالیت‌های هسته‌ای اعلام‌نشده‌ای که توسط ایران در «مریوان» صورت گرفته، بدون تغییر باقی خواهد ماند»، همانطور که در بند ۶ بالا ذکر گردید، ارزیابی آژانس نباید بر اساس اسناد و اطلاعات غیرقابل اعتماد و غیرمعتبر بنا شود. همچنین، ارجاع به برخی از استدلال‌های پیشین که توسط اطلاعات بعدی تأیید و منجر به حل این موضوع شده است، همانطور که در گزارش قبلی مدیرکل (GOV/۲۰۲۳/۲۶) مشخص شده، هیچ ارزش افزوده‌ای نخواهد داشت. البته جزئیات مربوطه قبلاً در بند ۸ از یادداشت توضیحی INFCIRC/۱۰۹۴ مورخ ۷ ژوئن ۲۰۲۳ بیان شده است.
ج) ملاحظاتی در خصوص بخش‌های مرتبط با موضوعات حائز اهمیت پادمانی در گزارش (GOV/۲۰۲۴/۸)
۱۳- در خصوص بند ۹ «ورامین» نکات زیر باید در نظر گرفته شود:
– همان‌گونه که جمهوری اسلامی ایران بارها توضیح داده است، هیچ مکان اعلام‌نشده‌ای (که باید اعلام شود) طبق موافقتنامه پادمان جامع (CSA) وجود ندارد.
– ادعای وجود «کارگاه در مقیاس آزمایشی اعلام‌نشده که بین سال‌های ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۳ فعالیت داشته است» فاقد اسناد معتبر و اطلاعات تأییدشده است و تنها بر مبنای اسناد غیرواقعی و نا معتبر ارائه شده توسط یک نهاد شناخته شده بنا شده است.
– ارجاع آژانس تنها به تصاویر ماهواره‌ای نامناسب برای ارزیابی اینکه «… کانتینرهای خارج‌شده از ورامین به تورقوزآباد منتقل شدند…» ناکافی و نادرست است، چراکه هزاران کانتینر مشابه در سرتاسر کشور جابجا می‌شوند. ادعای جابجایی یک کانتینر از مکانی به مکان دیگر نمی‌تواند تنها بر اساس تصاویر ماهواره‌ای نامناسب پیگیری شود.
۱۴- در خصوص بند ۹ مربوط به «تورقوز آباد»، همانطور که پیش‌تر توضیح داده شده، باید بر نکات زیر تأکید شود:
– ارزیابی آژانس نه بر اساس اطلاعات و شواهد معتبر است، چراکه تورقوز آباد یک منطقه صنعتی است که شامل انبارهای مختلفی برای مواد شوینده، مواد شیمیایی، مواد غذایی و غیره می‌باشد. این محیط برای نگهداری مواد هسته‌ای نامناسب است.
– همانطور که بارها اشاره شده، محل مورد نظر یک انبار مواد صنعتی است و جابجایی کانتینرها در آن امری طبیعی است. جابجایی کانتینرها از یک مکان صنعتی به مکان دیگر، که تنها مدرک ادعای آژانس می‌باشد، نمی‌تواند مبنای محکمی برای هر ادعایی تلقی شود. لذا متهم‌کردن به جابجایی مواد و تجهیزات هسته‌ای بی‌اساس است.
تلاش‌های جامع ما در بررسی سوابق فعالیت‌های انجام شده در این مکان به این نتیجه رسید که جمهوری اسلامی ایران هیچ‌گونه منشأ ذرات گزارش‌شده توسط آژانس را پیدا نکرده است. لذا هیچ گونه فعالیت یا انبار هسته‌ای در این محل وجود نداشته و نمی‌توان نشانهای از منشأ ذرات گزارش شده یافت. اما احتمال وجود ذرات ناشی از خرابکاری نمی‌تواند منتفی شود.
– در رابطه با فرض نادرست آژانس مبنی بر خروج کانتینرها در وضعیت دست نخورده از این محل، شواهدی مبنی بر نادرست بودن این فرض به آژانس ارائه شده است.
۱۵- در خصوص بند ۱۰ گزارش، «… ذرات مواد هسته‌ای شناسایی شده در ورامین و تورقوز آباد…»، باید تأکید کرد که:
– استفاده از عبارت «ذرات مواد هسته‌ای» به جای «ذرات اورانیوم» که در گزارش (GOV/۲۰۲۴/۸) مشخص شده، می‌تواند منجر به تفسیر نادرست شود.
– تنها وجود چند ذره اورانیوم در یک مکان نباید به‌عنوان اساس نتیجه‌گیری آژانس تلقی شود.
۱۶- در بخش C.۲ گزارش آژانس آمده است: «ایران در نامه مورخ ۷ فوریه ۲۰۲۴، گزارش‌های حسابرسی مواد هسته‌ای اصلاح‌شده مورد نیاز را به آژانس ارسال کرده است. بر اساس این گزارش‌ها، آژانس در UCF ناهمخوانی در موازنه مواد هسته‌ای را اصلاح شده (rectified) می‌داند»، شایان ذکر است که:
– در خصوص راستی‌آزمایی موجودی فیزیکی (PIV) در آزمایشگاه جابر ابن حیان (JHL)، همانطور که در سند GOV/۲۰۱۵/۶۸ مورخ ۲ دسامبر ۲۰۱۵ منعکس شده، «آژانس در سال ۲۰۱۴ این اطلاعات را مجدداً ارزیابی کرده و برآورد کرد که مقدار اورانیوم طبیعی ذی‌ربط در محدوده عدم قطعیت مرتبط با حسابرسی مواد هسته‌ای و اندازه‌گیری‌های مربوط به آن قرار دارد».
– اورانیوم فلزی حاصل از آزمایش‌های تبدیل در JHL (IRL-)، که توسط مؤسسه تبدیل اورانیوم (UCF (IRK- دریافت شده، از سال ۲۰۰۳ به‌طور مستمر توسط بهره‌بردار گزارش‌شده و توسط آژانس راستی‌آزمایی شده است، بیانیه‌های ۹۰(الف) و ۹۰(ب) مربوطه بعدها به‌گونه‌ای رضایت‌بخش در سال‌های متمادی منعکس شده است. علاوه بر این، این مواد در طول مدت نگهداری در مؤسسه JHL (IRL-) تحت تدابیر کنترلی و نظارتی مستمر C/S آژانس بوده و در زمان انتقال به UCF (IRK-) نیز تحت مهر و موم باقی مانده‌اند. از آنجا که هیچ‌گونه فعالیتی بر روی این ماده مهر و موم‌شده انجام نگردیده، محتویات آن به‌طور قطعی تغییر نمی‌کند.
– طبق ارزیابی فنی بهره‌بردار، سنجش U-۲۳۶ در پسمان محلول (روش مورد استفاده آژانس)، به‌دلیل مقدار زیاد عدم قطعیت در اندازه‌گیری U-۲۳۶ و همچنین نادیده‌گرفتن روند فرآیند برای حل‌کردن پسمان موسوم به «کثیف» در مخازن بزرگ، اقدامی است نادرست و با خطای بزرگ همراه خواهد بود.
– در نامه مورخ ۹ اوت ۲۰۲۳ ایران، بر این موضوع تأکید شده که مغایرت مذکور در مؤسسه IRK مربوط به یک فرآیند نامنظم برای بازیابی اورانیوم از پسمان موسوم به «پسمان کثیف» (dirty waste) حاوی انواع عناصر ناشناخته به‌عنوان ناخالصی بوده و از منظر فنی، این گونه تفاوت‌ها در این فرآیند بازیابی قابل انتظار و اجتناب‌ناپذیر است. همچنین، این مغایرت نباید منجر به درخواست تغییر در گزارش‌های حسابرسی مؤسسه مبدأ (IRL-) گردد.
– با این حال، در خلال نشست‌های فنی بین آژانس و ایران در وین در ۸ نوامبر ۲۰۲۳، ارائه‌ای مرتبط با حسابرسی دقیق در IRK- برای حل پسمان کثیف بر اساس شواهد قوی فنی به آژانس داده شده است که به‌درستی در این گزارش (یعنی GOV/۲۰۲۴/۸) منعکس نشده است. علاوه بر این، جمهوری اسلامی ایران در نظر دارد تا در آینده نزدیک، فعالیت‌های راستی‌آزمایی تکمیلی در UCF به‌منظور حل این مشکل فنی انجام دهد.
– این فعالیت‌های راستی‌آزمایی بیشتر آژانس از تاریخ ۲۱ تا ۲۲ نوامبر ۲۰۲۳، ۰۳ تا ۴ دسامبر ۲۰۲۳ و ۲۰ دسامبر ۲۰۲۳ انجام شد. در طول این پیگیری‌ها در IRK-، بهره‌بردار جزئیات حسابرسی را درباره بازیابی پسمان کثیف اورانیوم فلزی ارائه داده‌است.
– در نامه مورخ ۷ فوریه ۲۰۲۴ ایران، گزارش‌های اصلاح شده حسابرسی مواد هسته‌ای مورد نیاز به آژانس ارسال شد. این گزارش‌ها تأکید دارد که تمامی مقدار اعلام‌شده اورانیوم موجود در پسمان جامد، ارسالی از JHL به UCF برای انحلال، در UCF دریافت شده است، اما مغایرت اعلام‌شده ناشی از فعالیت‌های بازیابی به‌دلیل ماهیت فرآیندهای تبدیل است.
– آژانس در نامه رسمی خود به ایران که در اختیار است، تأیید کرده که ناهمخوانی در میزان اورانیوم موجود در پسمان جامد ارسال شده از JHL به UCF حل‌وفصل شده است؛ اما به‌طور نامناسب در بند ۱۵ GOV/۲۰۲۴/۸ و در پاورقی ۲۳ GOV/۲۰۲۴/۷ از عبارت «اصلاح شده» استفاده شده که با نامه دریافتی از آژانس مغایرت دارد.
مجدد، آژانس هیچ نشانهای از تغییر از حل‌وفصل شده به اصلاح شده، با توجه به گزارش توزیع شده قبلی (GOV/۲۰۲۴/۷) ارائه نکرده است.
– در حالی که حل‌وفصل این موضوع مسئله‌ای در بیانیه ۹۰ (a) اعلام شده است، جمله نهایی بند ۳۸ که بیان می‌کند “این عنصر جدید مستلزم بررسی بیشتر توسط آژانس است” توجیه‌پذیر و قابل قبول نمی‌باشد. همچنین، در خلال گفتگوهای فنی در ۲۹ ژانویه ۲۰۲۴، هر دو طرف توافق کردند که اصلاح گزارش تنها به IRK محدود گردد و هیچ‌گونه ارجاعی به IRL در این زمینه وجود نداشته باشد. به‌موجب این توافق، گزارش‌های اصلاح شده حسابرسی IRK برای آژانس ارسال گردید و به‌دنبال آن نیز از طریق بیانیه ۹۰ (a) به تأیید آژانس رسید.
۱۷- با توجه به بخش C.۳ گزارش پادمانی (کد اصلاحی ۳/۱)، پذیرش اجرای کد اصلاحی ۳/۱ به عنوان یکی از اقدامات شفاف‌ساز و اعتمادسازی در بند ۶۵ پیوست یک برجام منعکس شده است. با خروج آمریکا از برجام و عدم پایبندی اروپا/E۳ به این توافق، ایران با توجه به حقوق خود بر اساس بندهای ۲۶ و ۳۶ برجام، تصمیم گرفت تا تعهدات خود را صرفاً در چارچوب موافقتنامه پادمان جامع‌اش انجام دهد. اما با حسن نیت و در راستای تفاهم به‌وجود آمده با مدیرکل، ایران پیش‌تر اطلاعات کلی در خصوص برنامه‌ریزی مؤسسات جدید را ارائه داده و اعلام کرده که اطلاعات پادمانی مرتبط در زمان مناسب در اختیار آژانس قرار خواهد گرفت.
د) ملاحظات در خصوص بخش بیانیه مشترک گزارش (GOV/۲۰۲۴/۸):
۱۸- در رابطه با بند ۲۴، ایران مکرراً آمادگی خود را برای انجام همکاری‌های دوجانبه بر اساس حسن نیت و مفاد بیانیه مشترک اعلام نموده است. دو عنصر اصلی این بیانیه، یعنی چارچوب موافقتنامه پادمان جامع (CSA) و روش مورد توافق (modality)، باید مورد توجه قرار گیرد. تأسف‌انگیز است که تنها همکاری ایران تحت بیانیه مشترک در گزارش مدیرکل قابل قدردانی نبوده و به‌طور عمدی نادیده گرفته شده است.
۱۹- در ارتباط با بند ۲۷ گزارش مدیرکل، لازم به توضیح است که جناب آقای اسلامی هرگز همکاری را به‌طرزی که در بیانیه مشترک توصیف شده است زیر سؤال نبرده‌اند. در جلسه ۲۵ سپتامبر ۲۰۲۳، ایشان تصریح کردند که با توجه به قانون تصویبی مجلس شورای اسلامی: “برنامه اقدام راهبردی برای رفع تحریم‌ها و صیانت از منافع ملت ایران”، انتظار نمی‌رود ایران به‌طور کامل به الزامات برجام پایبند باشد در حالی که تحریم‌های یکجانبه غیرموجه همچنان پابرجاست. لذا، بند ۲۷ گزارش به‌هیچ‌وجه بازتاب واقعیت نشست مذکور نیست و احتمال سوء‌تفاهم نسبت به اظهارات جناب آقای اسلامی وجود دارد.
۲۰- در خصوص بندهای ۲۹، ۳۰ و ۳۳ (GOV/۲۰۲۴/۸) و همچنین بندهای ۲۵، ۲۶ و ۳۱ در (GOV/۲۰۲۴/۷) مربوط به لغو انتصاب بازرسان آژانس، واقعیت‌های زیر باید مورد توجه قرار گیرد:
– همان‌گونه که در ماده ۹ (a) (ii) از (CSA) میان ایران و آژانس (INFCIRC/۲۱۴) به صراحت آمده، ایران حق حاکمیتی خود را برای مخالفت با انتصاب بازرسان آژانس محفوظ نگه می‌دارد، نه فقط در زمان پیشنهاد انتصاب بلکه در هر زمان پس از آن.
– اِعمال این حق به هیچ وجه توانایی آژانس را در انجام بازرسی‌ها در ایران متاثر نمی‌کند.
– در حالی که جمهوری اسلامی ایران در دو نوبت (اکتبر ۲۰۲۳ و فوریه ۲۰۲۴) انتصاب ۱۴ بازرس پیشنهادی جدید آژانس را قبول کرده است، متأسفانه این نکته به‌درستی در گزارش قید نشده است.
– هم‌اکنون تعداد ۱۲۰ بازرسی منصوب برای جمهوری اسلامی ایران موجود است. این نشان‌دهنده تمایل ایران به تسهیل انجام وظایف آژانس با استفاده از تخصص‌های مختلف بازرسان است.
۲۱- در خصوص نظر ارائه‌شده در بند ۳۴، شایان ذکر است که ایران صراحتاً در این جلسه نحوه ارائه اطلاعات کلی و در صورت نیاز، دسترسی به آژانس را بیان کرده است، اما این بخش از اظهارات جناب آقای اسلامی در گزارش نادیده گرفته شده است.
هـ) ملاحظات در خصوص بخش خلاصه گزارش (GOV/۲۰۲۴/۸):
۲۲- جمهوری اسلامی ایران بر این نکته تأکید دارد که علی‌رغم اینکه همکاری‌اش با آژانس در مسیر صحیح قرار دارد، ابراز تأسف در این گزارش بابت موضوعاتی که هنوز در حال پیگیری هستند، امری غیرضروری به نظر می‌رسد.
۲۳- علاوه بر توضیحات ارائه شده در بند ۱۸، یادآوری می‌شود که گزارش مدیرکل به طور کامل در پاورقی ۳۳ قید نشده است.
آخرین قسمت حیاتی پاورقی که نتیجه می‌گیرد: «آژانس در سال ۲۰۱۴ این اطلاعات را مجدداً ارزیابی کرده و تأکید نمود که مقدار اورانیوم طبیعی ذی‌ربط در محدوده عدم قطعیت مرتبط با حسابرسی مواد هسته‌ای و اندازه‌گیری‌ها قرار دارد» نادیده گرفته شده است. بجای آن، نتیجه‌گیری غیرمعمولی که می‌گوید “این عنصر جدید مستلزم بررسی بیشتر توسط آژانس است” مطرح شده است.
۲۴- ایران به شکل داوطلبانه به آژانس دسترسی عطا کرده و اطلاعات و توضیحات مربوط به این مکان‌ها را ارائه نموده است. در حالی‌که آژانس هیچ شواهد معتبری در خصوص ادعاهای خود درباره «مواد هسته‌ای اعلام‌نشده و فعالیت‌های مرتبط هسته‌ای» ارائه نکرده، ایران هرگز ملزم به پذیرش اسناد غیرمعتبر و ساختگی به‌عنوان اطلاعات معتبر بر اساس پادمان نشده است. با این حال، متأسفانه آژانس تمامی اسناد جعلی و اطلاعات نادرست ارائه شده توسط رژیم اسرائیل را واقعیت می‌داند. این امر ساحتی برای ارزیابی اشتباه و غیرقابل اطمینانی توسط آژانس ایجاد کرده است.
۲۵- در بند ۴۲ گزارش پادمانی، مدیرکل به‌طور نامناسب به «محکومیت شدید» اقداماتی که «لغو ناگهانی انتصاب چند بازرس مجرب آژانس توسط ایران…» می‌خواند، ادامه می‌دهد؛ لازم به ذکر است که مدیرکل باید گزارش خود را براساس واقعیت‌ها و نه بر اساس احساسات تهیه کند. از این رو، عبارت «به‌طور شدید محکوم کردن» حرفه‌ای نیست و باید اجتناب شود. جمهوری اسلامی ایران همچنین نگرانی خود را از سیاسی شدن این موضوع و ظهور آن در بیانیه‌ها و گزارش‌هایی با انگیزه‌های سیاسی و غیرسازنده که به‌طور خاص ایران را به خاطر اعمال حقوق مشروع خود محکوم و مورد انتقاد قرار می‌دهند، ابراز می‌دارد. آژانس باید به تمامی حقوق ایران بر اساس موافقتنامه پادمان جامع CSA احترام بگذارد و هرگونه تلاش جهت انکار یا نقض این حقوق حاکمیتی نباید قابل پذیرش باشد.
۲۶- در خصوص ارجاع مدیرکل به بیانیه مشترک در (بند ۴۳)، باید دانست که بیانیه مشترک اساساً داوطلبانه است و تحقق درست آن مستلزم حسن نیت متقابل است. نباید انتظار داشت ایران به‌تنهایی و بدون همکاری موثر طرف مقابل، بار تحقق این بیانیه را به دوش بکشد. به‌علاوه، انجام این اقدامات داوطلبانه نیازمند توافق در خصوص شیوه‌های کاری (modality) است.
۲۷- در پاسخ به بند ۴۴، همانطور که در مناسبت‌های مختلف رسماً اعلام شده، سلاح هسته‌ای هرگز در دکترین دفاعی جمهوری اسلامی ایران جایی ندارد. لذا هیچ دلیلی برای تفسیر اظهارات فردی در اظهارات عمومی وجود ندارد. انتظار نمی‌رود مدیرکل بر مبنای دیدگاه‌های فردی بیانیه‌ای صادر کند که با توافق اولیه منطبق نباشد.
و) نتیجه‌گیری:
۲۸- جمهوری اسلامی ایران تا به حال به‌طور کامل همکاری‌اش را در چارچوب موافقتنامه پادمان (CSA) با آژانس ارائه نموده است. باید مجددا تأکید شود که تمامی مواد و فعالیت‌های هسته‌ای ایران به‌طرز شفاف به آژانس اعلام و تحت نظارت درست آن راستی‌آزمایی شده است.
۲۹- جمهوری اسلامی ایران به‌حق انتظار دارد که آژانس گزارش‌های خود را در خصوص فعالیت‌های راستی‌آزمایی در ایران، بر مبنای اصول بی‌طرفی، حرفه‌ای‌گری و عینیت تهیه نماید.
۳۰- همچنین باید مجدداً تأکید کرد که تمامی مواد و فعالیت‌های هسته‌ای ایران به‌طور شفاف به آژانس گزارش شده و تحت یک نظام راستی‌آزمایی مستحکم قرار داشته است. هرچند جمهوری اسلامی ایران هیچ تعهدی برای پاسخگویی به سؤالات آژانس بر اساس اسناد غیرمعتبر ندارد، با این حال، با رویکردی همکارانه و داوطلبانه، تمام اطلاعات ضروری و اسناد پشتیبان و دسترسی‌های درخواستی آژانس را ارائه داده است.
۳۱- جمهوری اسلامی ایران بار دیگر بر اهمیت و ارزش همکاری‌های مداوم با آژانس تاکید دارد. این نوع همکاری نباید به خاطر منافع سیاسی کوته‌بینانه تحت‌فشار قرار گیرد. بر این اساس، آژانس موظف است تا به‌طور جدی به چنین موضوعاتی پرداخته و از تحریف تصویر بزرگ همکاری بین ایران و آژانس جلوگیری به عمل آورد.