عفونت‌های قارچی پا ممکن است در کمین افرادی باشد که به نظافت و بهداشت پا و کفش خود توجه کافی دارند، در مکان‌هایی که شاید هرگز به ذهنشان هم خطور نکنند: اتاق پرو و فروشگاه‌های کفش.
افراد عموما برای وسایل شخصی خود اهمیت قائل می‌شوند، اما بسیاری از اوقات خطر در مکان‌هایی نهفته است که کمتر به آن‌ها توجه می‌کنیم، مانند فروشگاه‌های لباس که پر از لباس‌های نو و ظاهراً تمیز هستند.
کارشناسان در خصوص خطرات ناشی از پوشیدن لباس‌های نو که به درستی شسته نشده‌اند هشدار داده‌اند، اما در مورد کفش‌های نو که توسط دیگران پوشیده شده‌اند، چه؟
در اکثر فروشگاه‌هایی که پیراهن‌های بلند مجلسی و لباس عروس ارائه می‌دهند، نمونه‌هایی برای مشتریان آماده شده است تا بتوانند لباس مورد نظر را با انواع کفش‌های پاشنه‌بلند یا تخت امتحان کنند.
این کفش‌ها که ممکن است روزانه به تعداد زیادی از افراد پوشیده شوند، می‌توانند منبع انتقال عفونت‌های قارچی پا باشند.
عفونت قارچی پا، همان‌طور که از نامش پیداست، به عفونت‌های قارچی ناحیه پا اختصاص دارد. قارچ‌هایی که برای رشد به کراتین نیاز دارند، ممکن است لایه‌های بیرونی پوست، مو یا ناخن پا را به شدت آلوده کنند.
عفونت قارچی پا محدود به ورزشکاران نیست
طبق گزارش «مدیکال نیوز تودی»، عفونت قارچی پا معمولاً به نام «تینا پدیس» (Tinea Pedis) شناخته می‌شود و همچنین به عنوان «عفونت پای ورزشکار» یا کرم حلقوی پا نیز شناخته می‌شود. این عفونت معمولاً به نواحی پوست پا یا انگشتان آن اشاره دارد. اگر فردی دچار عفونت قارچی ناخن باشد، به احتمال زیاد به «آنیکومیکوزیس» مبتلا شده که معادل «تینا اونگویوم» نیز است. ورزشکاران به دلیل استفاده طولانی‌مدت از کفش، یکی از گروه‌های در معرض خطر به شمار می‌روند، اما نام این بیماری نباید شما را فریب دهد که فقط ورزشکاران در معرض خطر هستند.
کجای پا مبتلا می‌شود؟
عفونت می‌تواند در نواحی مختلف پا ایجاد شود.
تینا پدیس به دلیل وجود قارچ‌های درماتوفیت تشکیل می‌شود و برای عملکرد مناسب به کراتین نیاز دارد. این عفونت معمولاً از بین انگشتان پا آغاز می‌شود و به ویژه در ناحیه بین انگشت چهارم و پنجم مشهود است.
تینا پدیس ممکن است به سمت دیگر قسمت‌های پا و کف پا نیز سرایت کند و حتی در مواردی به پاشنه پا هم گسترش پیدا کند. در برخی شرایط، تینا پدیس ممکن است با عفونت‌های قارچی در نواحی کشاله ران، دست‌ها و ناخن‌ها نیز همراه باشد.
اونیکومیکوزیس که نتیجه فعالیت ارگانیسم‌هایی نظیر درماتوفیت‌ها و مخمر و کپک است، می‌تواند یک یا چند ناخن پا یا انگشت را درگیر کند. این عفونت معمولاً ناخن‌های بزرگ و کوچک پا را تحت‌تأثیر قرار می‌دهد.
کفش‌هایی که تمام پا را می‌پوشانند، مانند پوتین‌های سنگین یا کفش‌های ورزشی، محیطی مناسب برای رشد قارچ‌ها فراهم می‌کنند، اما به‌طور کلی، هر کفشی که از تهویه پا جلوگیری کند، به رشد باکتری‌ها و قارچ‌ها دامن می‌زند.
علائم عفونت قارچی پا
– خارش و پوسته‌پوسته شدن در بین انگشتان پا، به‌ویژه در فضا بین انگشتان چهارم و پنجم
– پوسته‌پوسته شدن کف پا و کناره‌های آن
– ظهور تاول‌های کوچک یا متوسط در ناحیه داخلی پا
– بوی نامطبوع
– ضخیم شدن پوست
– تغییر رنگ پوست؛ به شکل سفید، زرد یا سبز
– ظهور یک رگه سفید یا زرد در یک طرف ناخن
– پوسته‌پوسته شدن زیر ناخن
– لکه‌های سفید بر روی سطح ناخن
– آسیب یا خراب شدن ناخن
– شکاف برداشتن یا ضخیم شدن ناخن
پیشگیری
آکادمی پوست آمریکا (AAD) علاوه بر توصیه به عدم استفاده مشترک از کفش‌ها با دیگران و انجام شست‌وشوی روزانه پا، به حفظ خشکی پاها و انگشتان تأکید دارد و پیشنهاد می‌کند از جوراب‌هایی از جنس الیاف طبیعی استفاده شود.
اگر ناچار به پوشیدن کفش شخص دیگری هستید یا در اتاق پرو از کفش‌های نمونه استفاده می‌کنید، حتماً یک جفت جوراب اضافی به همراه داشته باشید و هر چه سریع‌تر پاها را با آب ولرم و صابون بشویید و به‌طور کامل خشک کنید.
درمان خانگی عفونت قارچی پا
به گزارش ایندیپندنت، اگر علائم اولیه عفونت قارچی مشاهده شد، می‌توان درمان‌های خانگی شامل شست‌وشوی منظم پوست اطراف ناخن و حفظ پاها در وضعیت تمیز و خشک را پیگیری کرد. داروساز نیز می‌تواند داروهایی را معرفی کند که نیاز به نسخه پزشک ندارند.
آکادمی پوست آمریکا می‌گوید که قرص‌های ضدقارچ نسبت به کرم‌های موضعی، درمان سریع‌تری ارائه می‌دهند. مدت زمان درمان به منشأ عفونت بستگی دارد و می‌تواند از چند هفته تا چند ماه متغیر باشد.
چنانچه با درمان خانگی مشکل برطرف نشد، حتماً به پزشک مراجعه کنید. سهل‌انگاری در درمان می‌تواند عفونت را تشدید کند و ممکن است پزشک ناچار به کشیدن و برداشتن ناخن گردد. کارشناسان بهداشت توصیه می‌کنند که هرگونه تغییر ناگهانی در پوست و زخم‌هایی که بهبود نمی‌یابند، جدی گرفته شود.