بیش از نیمی از دولت چهاردهم در اختیار دولت سیزدهم قرار گرفته است
مدتی پیش، محمدرضا عارف، معاون اول رئیس جمهور، در یکی از مراسم معارفه به حاضرین که عمدتاً اعضای قوه مجریه بودند، گفت که رویکرد دولت چهاردهم بر این اساس است که از دولتهای پیشین چیزی نگوید و به دنبال انتقاد از آنها نرود. این رویکرد از سوی برخی عقلای جامعه مورد استقبال قرار گرفت و تعدادی از رسانهها و کارشناسان نیز آن را مورد تحسین قرار دادند.
به نقل از جمهوری اسلامی، مشاهده کردیم که در طول سه ماه گذشته، رویکرد نادرست برخی دولتهای قبلی که مشقتهای موجود را به دوش دولتهای قبلی میانداختند، در دولت چهاردهم ادامه پیدا نکرد. از رئیس جمهور تا وزرا و دیگر مسئولین، هیچیک به انتقاد از دولت پیشین و دولتهای پیشینیان نپرداختند. این روش سالم و معقول به آرامش جامعه کمک شایانی کرد و مردم نیز از این رویکرد استقبال کردند.
عارف در روز دوشنبۀ اخیر، با لحن متفاوتی به انتقاد از کسانی پرداخت که امروزه به نقد دولت چهاردهم میپردازند و بیان کرد: «ما بهطور آگاهانه سکوت کردهایم. اگر حملات غیرمنصفانه ادامه یابد، به مردم خواهیم گفت در چه شرایطی مسئولیت را پذیرفتهایم».
این بیان معاون اول رئیسجمهور میتواند سرآغاز یک جدل باشد بر سر اینکه «شرایط کنونی» و آنچه پیش میآید، نتیجه عملکرد کدام دولت است، و اینجا است که تصمیم معقول دولت چهاردهم مبنی بر عدم اشاره به گذشته ممکن است زیر سوال برود.
این موضوع قطعاً شروعی خوشایند نخواهد بود، زیرا جز خدشه دار شدن آرامش روحی مردم و به خطر افتادن سلامت روانی جامعه، نتیجه دیگری به همراه نخواهد داشت. مردم به شدت از ظواهر دعواهای سیاسی خستهاند و از درگیریهای بین مسئولین به ستوه آمدهاند. با توجه به اینکه مردم با مشکلات عدیده معیشتی روبهرو هستند و با چالشهای گوناگونی دست و پنجه نرم میکنند، لطفاً بار دیگر این دغدغهای که در دو یا سه ماه گذشته برطرف شده بود را به آنها تحمیل نکنید.
هدف ما تعیین مقصر بین دو طرف نیست؛ بلکه میخواهیم نسبت به آغاز دوباره منازعات هشدار دهیم. واقعیت این است که افزایش قیمتها همچنان ادامه دارد و به منتقدان دولت بهانه میدهد. به همین ترتیب، نمیتوان انکار کرد که دولت پیشین به قدری اوضاع معیشت مردم را بر هم زد و اقتصاد را در بحران قرار داد که حتی دولت کنونی نیز بهسادگی نمیتواند آن را حل و فصل کرده و از افزایش قیمتها جلوگیری کند.
نکته مهمتر این است که بیش از نیمی از اعضای دولت چهاردهم، در ساختار دولت سیزدهم مشغول به کار بودهاند. بنابراین، اگر قرار است سرزنشها صورت گیرد، باید عمدتاً متوجه دولت پیشین باشد و برای خالی نبودن عریضه، مقداری هم به دولت چهاردهم معطوف شود. این واقعیت بر همگان روشن است که مسئولان گذشته و حال در شکلگیری «وضعیت موجود» نقش داشتهاند، زیرا همه آنها در نهادهای مختلف مسئول بودهاند و نقاط قوت و ضعف کشور به نوعی به آنها تعلق دارد. البته میتوان اذعان کرد که دولتها نمیتوانند بهتنهایی مشکلات را حل کنند؛ برای حل مسائل باید از مسیر سیاستگذاریهای کلان کشور آغاز کرد که در این زمینه، همه شریک هستند. این نکته نیز برای مردم کاملاً روشن است. بنابراین، از تلاش برای متهم کردن یکدیگر بپرهیزید و با مردم روراست باشید.
