شنبه‌شب، ورزشگاه تختی تهران پس از مدت‌ها بار دیگر میزبان یک مسابقه از لیگ برتر فوتبال ایران بود. این ورزشگاه که برای مدتی طولانی هیچ رویداد مهمی را برگزار نکرده بود، در شبی که شاهد دیدار دو تیم پرسپولیس و استقلال در تهران بود، مجبور شد میزبان مسابقه پرسپولیس و چادرملوی اردکان گردد.
گاریدو برای نخستین بار یاسین سلمانی را در ترکیب اصلی قرار داد و هواداران پرسپولیس امیدوار بودند که باهم بودن اورونوف و یاسین، تیم را به یک نمایش هجومی و جذاب نزدیک کند، اما قبل از شروع بازی، اورونوف از میدان خارج شد و سلمانی نیز در دقیقه ۵۰ نقش خود را به عنوان اولین تعویضی پرسپولیس به پایان رساند. با این حال، او در همان مدت کوتاه با دو پاس کلیدی، عملکرد بدی نداشت.
در جریان ایراد این مسابقه، تیم پرسپولیس سه بازیکن را به کادر پزشکی معرفی کرد؛ به جز اورونوف، سروش رفیعی که آسیب‌دیدگی‌اش ظاهراً جزئی به نظر می‌رسید و حسین کنعانی‌زادگان که مصدومیت او جدی بوده و گفته می‌شود که تا یک ماه دیگر نمی‌تواند به میدان برگردد. خروج کنعانی با بهبودی پورعلی‌گنجی همزمان شد و مرتضی در این مسابقه برای نخستین بار در فصل جاری به میدان رفت.
تیم گاریدو در مسابقه با چادرملو ۶۸ درصد مالکیت توپ را در اختیار داشت که نسبتاً بالا به شمار می‌آید و تعداد ۵۶۳ پاس نیز بین بازیکنان این تیم رد و بدل شد که این رقم دقیقاً دو برابر پاس‌های تیم حریف بود. دقت پاس در این تیم ۸۱ درصد بود و نکته قابل توجه این که چادرملو در نبردهای تن به تن موفق‌تر از پرسپولیس عمل کرد و درصد موفقیت ۵۲.۴ در مقابل ۴۷.۶ را به ثبت رساند. پرسپولیس در طول ۹۸ دقیقه بازی ۱۴ شوت به سمت دروازه حریف داشت که تنها ۴ شوت در چارچوب بود.
در مقابل، تیم اردکانی تنها ۵ بار شوت کرد که هیچ‌یک از این شوت‌ها به سمت چارچوب نرفت. در واقع با برتری ۴ بر صفر در شوت‌های داخل چارچوب و همچنین برتری ۱.۸۲ به ۰.۱۳ در زمینه ایجاد موقعیت‌های گل، پرسپولیس به طور شایسته‌تری برای کسب پیروزی در این مسابقه با حداقل یک گل اختلاف مطرح بود. اما تیمی که فاصله امتیاز گلش با پرسپولیس ۱.۶۹ بود، تا دقیقه ۹۶ با پرسپولیس در تساوی به سر می‌برد و سرانجام در این دقیقه تسلیم شد.