در عصر ایران: پرویز ثابتی، که در تاریخ معاصر ایران با ساواک و شکنجه مخالفان و دگراندیشان و هنرمندان شناخته میشود، در یک مستند به برنامه بازداشت داریوش اقبالی – خواننده مشهور – اشاره کرده و اعتراف نموده که به دلیل آواز خواندن اشعار انقلابی او را بازداشت کردهاند.
ثابتی توضیح میدهد که داریوش اخیراً به خواندن اشعار سیاسی پرداخته بود و یکی از متنهای او این بود: «تنپوش او از پوست پلنگ است، تنپوش من از تاول است». او همچنین سایر خوانندگان را نیز به سوی خواندن اشعار انقلابی ترغیب میکرد. به همین خاطر او را بازداشت نمودیم.
یک شب، اشرف، خواهر شاه، تماس گرفت و گفت که در مکانی است و شنیده که داریوش را دستگیر کردهاید و مایل است او را به آنجا بفرستید. من پاسخ دادم که او دارای قرار بازداشت است و هرگونه آزادی یا جابجایی او نیاز به مجوز دادستان ارتش دارد. چطور میتوانم اجازه دهم یک زندانی با قرار بازداشت به مکانی برود تا آواز بخواند؟ اشرف به شدت گریه کرد و من به مدت ۱۰ دقیقه گوشی را در دست داشتم که او همچنان اشک میریخت.
زمانی که آرام شد، از او پرسیدم آیا درخواست دیگری دارد؟ او گفت شما بر اساس دلخواه خودتان صحبت میکنید. گفتم من براساس قانون مطرح میکنم.
او گفت حالا داریوش چه کاری انجام داده است؟ پاسخ دادم که او تصنیفهای انقلابی میخواند و مردم را تحریک میکند. وقتی او میخواند “تنپوش تو از پوست پلنگ است”، نمیدانم منظورش راجع به چه کسانی است؟ تنپوش چه کسی از پوست پلنگ تشکیل شده است؟ تنپوش همسر من که از پوست پلنگ نیست. اشرف پرسید شما به چه چیزی اشاره میکنید؟ گفتم که منظور خاصی ندارم و او دوباره شروع به گریه کرد.
ثابتی تصریح میکند که این زندان به نفع داریوش بود، زیرا او در زندان ترک تریاک کرد و هماکنون بسیار خوشحالم که داریوش در خارج از کشور موفق به ترک اعتیاد شده و جوانان را از این معضل دور میسازد.
