اکتای براهنی اثر خود با عنوان “پیرپسر” را در سال ۱۴۰۰ ساخته است، اما تا امسال که در جشنواره ای به نمایش درآمد، موفق به اکران نشده بود. حتی در این جشنواره نیز در بخش های اصلی برنامه قرار نگرفت و تنها یک سئانس خارج از مسابقه به نمایش درآمد، اما همین نمایش محدود باعث شد که فیلم به عنوان یک اثر مورد توجه منتقدان قرار گیرد. در حال حاضر، فیلم مجوز موقت نمایش را دارد و هنوز از سازمان سینمایی، مجوز نهایی اکران عمومی دریافت نکرده است. همچنین، مباحثی درباره طولانی بودن زمان اکران آن مطرح شده است. این فیلم دارای مدت زمان ۱۹۰ دقیقه است که به این معناست که هر سئانس اکران آن، معادل تقریباً دو سئانس اکران یک فیلم معمولی خواهد بود. به همین دلیل، توزیع کننده ی فیلم با همراهی شورای صنفی، قصد دارد قیمت بلیت این فیلم را ۲۲۰ هزار تومان تعیین کند، که تقریباً دو برابر قیمت بلیت فیلم های دیگر است تا سینماداران برای اکران آن ترغیب شوند.
با این حال، به نظر نمی رسد که با توجه به چنین قیمتی و در این شرایط اقتصادی، تعداد زیادی تماشاگر به تماشای این فیلم بپردازند.
پدران و پسران
اکتای براهنی در سال ۹۳ فیلم “پل خواب” را به عنوان اقتباسی از رمان “جنایت و مکافات” داستایوفسکی با بازی ساعد سهیلی و هومن سیدی تولید کرد که در آن زمان چندان موفق عمل نکرد و توجه زیادی را جلب نکرد. اما اکنون “پیرپسر” او با نقدهای مثبتی مواجه شده و به شدت تحسین گشته است. این فیلم داستان یک خانواده سه نفره شامل یک پدر و دو پسرش را روایت می کند که در یک آپارتمان قدیمی و دو طبقه زندگی می کنند. دو پسر، با گذشت زمان، در تلاش اند تا پدر را راضی به فروش خانه کنند، اما پدر، مردی معتاد، دائم الخمر و هوس باز، در هر بار از این تصمیم سرپیچی می کند و به جای نگرانی برای آینده فرزندانش، بیشتر به دنبال لذت جویی و خوش گذرانی است.
رابطه بین پدر و پسرانش هیچ شباهتی به روابط عادی میان پدر و فرزند ندارد و هر رخدادی که در طول داستان به وقوع می پیوندد، این پیوند را پیچیده تر ساخته و عواطف باقی مانده را به تدریج نابود می کند. آنچه بیش از هر چیز دیگری در این فیلم به چشم می خورد، نمایش فوق العاده و متفاوت حسن پورشیرازی در نقش پدری معتاد و زورگو است، که منتقدان در هنگام اکران آن در جشنواره امسال، بر این باور بودند که اگر فیلم در بخش مسابقه ای اکران می شد، بدون شک جایزه بهترین بازیگر مرد به او تعلق می گرفت. همچنین، بازی حامد بهداد و محمد ولی زادگان در نقش دو پسر او نیز به شدت مورد توجه قرار گرفت.
یکی از منتقدان درباره این فیلم نوشته است: براهنی در مدت زمان سه ساعت و ده دقیقه، تنها داستان نمی گوید، بلکه دنیایی واقعی و با جزئیات را می سازد که تماشاگر را به خود می کشاند و او را میخکوب به تماشای این اجرای واقعی و پر از تحولی می نشاند.
منتقد دیگری ضمن اشاره به اثر می گوید: اولین سکانس “پیرپسر” به سرعت بیننده را به دنیای تاریک فیلم پرتاب می کند، و از همین جا داستان به شکلی نفس گیر آغاز می شود و مسأله ای پیچیده را مطرح می سازد که گریزی از قضا و قدر در آن وجود ندارد. ویرانه ای به نام خانه، عتیقه فروشی کثیفی مملو از نفس های مردان تاریخ گذشته، و مردسالاری که در لایه های فیلم تنیده شده و نمادین می شود، همگی محصول هنرمندی هستند که داستان را با دقت و وسواس به تصویر کشیده است.
اکنون باید دید که آینده ی اکران این فیلم که پتانسیل تبدیل شدن به یکی از آثار کالت در سینمای ایران را دارد، در چه مسیری قرار خواهد گرفت.