تعییق تازه‌ای برای مدهای ترکی

نتایج یک بررسی نشان می‌دهد که تولیدکنندگان پوشاک در ترکیه، که به عنوان سومین تأمین‌کننده بزرگ پوشاک در اروپا شناخته می‌شوند، با افزایش هزینه‌های تولید و خطر عقب‌افتادگی بیشتر نسبت به رقبای آسیایی‌ خود پس از اعمال مالیات بر واردات پارچه از سوی دولت این کشور دست و پنجه نرم می‌کنند.

دولت آنکارا تعرفه‌های ورودی را برای صدها محصول نساجی به میزان ۳۰ تا ۱۰۰ درصد افزایش داده است تا از تولیدکنندگان داخلی نخ و پارچه حمایت کند که خواستار محافظت در برابر موج واردات ارزان‌قیمت بوده‌اند.

مقامات صنعت پوشاک اذعان دارند که مالیات‌های جدید فشار زیادی بر این صنعت که یکی از بزرگ‌ترین کارفرمایان ترکیه به شمار می‌رود، وارد کرده است؛ زیرا این بخش برندهای بزرگ اروپایی همچون منگو، آدیداس و پوما را تأمین می‌کند.

نمایندگان این حوزه خاطرنشان کردند که با افزایش هزینه‌های واردات و کاهش سهم تولیدکنندگان ترکیه در بازار نسبت به رقبای خود مانند بنگلادش و ویتنام، امکان کاهش مشاغل وجود دارد.

صادرکنندگان می‌توانند از لحاظ فنی برای معافیت از مالیات اقدام کنند، اما منابع صنعتی می‌گویند این معافیت‌ها هزینه‌بر و زمان‌بر هستند و در عمل ممکن است برای بسیاری از شرکت‌ها کارایی نداشته باشند.

شرف فیات، رئیس مجمع صنعت پوشاک TOBB ترکیه، بیان داشت که قیمت یک تی‌شرت ساخت ترکیه برای خریداران اروپایی اکنون ۴۰ درصد بالاتر از قیمت مشابهی است که خریداران اهل بنگلادش پرداخت می‌کنند. منبع دیگری اعلام کرد که این شکاف چند سال پیش حدود ۱۵ تا ۲۰ درصد بود.

فیات افزود: برندهای مد می‌توانند قیمت‌هایی تا ۲۰ درصد بالاتر را تحمل کنند، اما افزایش بیشتر از این موجب خسارت در بازار خواهد شد.

بر اساس گزارش رویترز، ترکیه در سال گذشته ۱۰.۴ میلیارد دلار منسوجات و ۲۱.۲ میلیارد دلار پوشاک صادر کرده که این کشور را در مقام پنجم و ششم بزرگ‌ترین صادرکننده جهان قرار داده است، اما سهم بازار این کشور در اروپا در سال گذشته از ۱۳.۸ درصد در سال ۲۰۲۱ به ۱۲.۷ درصد کاهش یافته است.