فرهاد خادمی طی یادداشتی در سیاست روز به بررسی رویدادهای اخیر پرداخت و نوشت: در روزهای اخیر، پس از واقعه‌ای که به شهادت رئیس دفتر سیاسی حماس، اسماعیل هنیه، منجر شد، رسانه‌های آمریکایی و غربی به ویژه نیویورک تایمز که ارتباط نزدیکی با پنتاگون و نیروهای نظامی آمریکا دارند، در یک بازی خبری نامتعارف، تلاش کردند تا واقعیت اقدام تروریستی صهیونیست‌ها در خاک ایران و بخصوص در پایتخت ایران را به سطح یک عملیات بمب‌گذاری پایین بیاورند و حتی ادعا کردند که دو ماه پیش، بمب‌گذاری در محل اقامت شهید هنیه صورت گرفته است.
برای درک چرایی انتشار گزارش روزنامه نیویورک تایمز، لازم است به چند مورد در حقوق بین‌الملل اشاره کنیم که به نظر می‌رسد بسیاری از آن‌ها نادیده گرفته شده‌اند.
در این نوشتار، قصد دارم تا رفتار رسانه‌ای آمریکایی‌ها و متحدانشان در منطقه را مورد بررسی قرار دهم.
۱- تا به حال هیچ کشوری یا گروهی مسئولیت این واقعه را بر عهده نگرفته است؛ دلیلش چیست؟
۲- پذیرش این حادثه از سوی یک دولت و به عهده گرفتن مسئولیت شهادت اسماعیل هنیه از سوی حتی یک دولت متخاصم، به طور واضح نقض قوانین بین‌الملل و مداخله نظامی در خاک یک کشور دیگر است و از منظر حقوق بین‌الملل و مسائل سیاسی، چنین اقدامی یک حمله نظامی به حساب می‌آید، حتی اگر آن حمله در مقیاس کوچک باشد.
۳- در شرایطی که دو کشور در حال جنگ هستند، کشتن و کشته شدن به مثابه یک واقعیت پذیرفته شده و غیرقابل اجتناب محسوب می‌شود، اما ایران و اسرائیل در حال حاضر در وضعیت جنگی نیستند و تصمیم صهیونیست‌ها به ترور هنیه در حقیقت حمله‌ای تروریستی به حاکمیت و سرزمین ما محسوب می‌شود که در واقع شروع جنگ به شمار می‌رود؛ مشابه تعرضاتی که صهیونیست‌ها به کنسولگری ما در دمشق انجام دادند و منجر به شهادت مستشاران نظامی ایرانی شد.
۴- ایالات متحده و هم‌پیمانانش به خوبی می‌دانند که عامل این عمل، اسرائیلی‌ها هستند و بنابراین تمام تلاش خود را به کار گرفته‌اند تا آنچه که رخ داده را از جنبه نظامی توجیه کرده و به سطح یک اقدام تروریستی و بمب‌گذاری کاهش دهند.
۵- به همین دلیل، اقدام تروریستی که در صبح روز چهارشنبه هفته پیش اتفاق افتاد، از دیدگاه حقوق بین‌الملل به عنوان نقض حاکمیت ملی ایران و تجاوز به خاک کشورمان مورد تلقی قرار می‌گیرد و از نظر عرف جهانی، حق دفاع و مقابله به مثل برای جمهوری اسلامی ایران محفوظ است. حفظ این حق قانونی ضرورت دارد و هیچ کس نمی‌تواند ایران را از این حق محروم کند.
اینکه جمهوری اسلامی ایران چه تصمیمی در این خصوص اتخاذ خواهد کرد، به زمان آینده بستگی دارد و باید منتظر ماند و شاهد تحولات بود.
اما واضح است که انتقام و خونخواهی از رژیم صهیونیستی حتمی است و هیچ گونه اغماض و مسامحه‌ای در این خصوص وجود نخواهد داشت.