بسیاری از افراد در برهه‌هایی از زمان ممکن است با مشکل زانو درد مواجه شوند. فعالیت‌ها نظیر مسابقات، تمرینات ورزشی و سایر فعالیت‌ها می‌توانند به کشیدگی عضلات، تاندونیت و آسیب‌های جدی به رباط‌ها و غضروف‌ها منجر شوند. درد زانو در برخی از افراد به حدی شدید است که در زندگی روزمره‌شان اختلال ایجاد می‌کند. از طرفی، ممکن است دیگران با درد خفیف و مزمن در زانو روبه‌رو باشند که مانع انجام فعالیت‌های مطلوبشان گردد. در چنین حالتی، ممکن است فرد دچار مشکلی در ناحیه زانو شود که نباید آن را نادیده گرفت.
رباط زانو
رباط‌ها مسئول اتصال استخوان‌های ران به استخوان‌های پایین پا هستند و حکم نگهدارنده را برای آنها ایفا می‌کنند و زانو را در وضعیت پایداری نگه می‌دارند. آسیب‌های متداولی که شامل پارگی و پیچ خوردگی رباط زانو می‌شوند، ممکن است به رباط صلیبی قدامی (ACL)، رباط صلیبی خلفی (PCL) و رباط طرفی داخلی (MCL) آسیب بزنند. هر یک از این آسیب‌ها می‌تواند منجر به درد شدید در زانو شود و در مواردی، نیاز به جراحی خواهد داشت.
پارگی غضروف زانو
پارگی غضروف زانو نیز یکی دیگر از آسیب‌ها و صدمات رایج است. غضروف بافتی نیمه سخت و در عین حال انعطاف‌پذیر است که انتهای استخوان‌ها را پوشش می‌دهد. هر زانو شامل دو منیسک است که یکی در سمت داخلی و دیگری در سمت خارجی زانو قرار دارد. ممکن است اصطلاح “پارگی منیسک” را شنیده باشید. پارگی در غضروف زانو شایع بوده و معمولاً نیازمند عمل جراحی است.
آرتروز زانو
آرتروز یا آرتریت از عوامل متداول ناتوانی و زانو درد شدید به شمار می‌آید. متاسفانه، آرتروز یک بیماری دژنراتیو مزمن است که ممکن است در نهایت نیاز به جراحی پیدا کند.
سه نوع شایع از آرتریت به شرح زیر است:
آرتریت روماتوئید
آرتریت پس از ضربه
استئوآرتریت
افرادی که به هر یک از این سه نوع آرتریت مبتلا هستند، ممکن است دچار سفتی و تورم در زانو شوند و به سختی بتوانند زانوی خود را خم کنند.
آرتریت روماتوئید زانو
آرتریت روماتوئید به عنوان یک بیماری خودایمنی شناخته می‌شود که منجر به التهاب و تورم بافت‌های اطراف مفصل می‌گردد. التهاب مزمن در واقع باعث آسیب و از دست رفتن غضروف می‌شود. این نوع آرتریت تنها حدود ۱۰ تا ۱۵ درصد از کل موارد آرتریت را شامل می‌شود.
آرتریت پس از ضربه
آرتریت پس از ضربه به طور معمول پس از یک آسیب جدی به زانو، مانند شکستگی استخوان یا پارگی رباط بروز می‌کند. این نوع آسیب‌ها می‌توانند به مرور زمان موجب صدمه به غضروف زانو شوند و منجر به درد، تورم و سفتی شوند.
استئوآرتریت زانو
شایع‌ترین نوع آرتریت، استئوآرتریت می‌باشد که به تدریج سبب فرسایش غضروف در مفصل زانو می‌شود. این بیماری معمولاً در افراد بالای ۵۰ سال رخ می‌دهد و تاثیرات آن بعد از این سن به دلیل استفاده مکرر و فرسایش طبیعی غضروف افزایش می‌یابد. استئوآرتریت زانو می‌تواند باعث درد، محدودیت در دامنه حرکتی، سفتی زانو، تورم مفصل زانو، درد در هنگام لمس، تغییر شکل و ضعف زانوها شود.
علل بروز استئوآرتریت شامل سن، وزن، ژنتیک، آسیب‌های قبلی، عفونت‌ها و بیماری‌هایی مانند تومور یا نقرس هستند. این نوع آرتریت ممکن است ناشی از آسیب‌های ورزشی و همچنین فرسایش و پارگی ناشی از فعالیت‌های بدنی در مشاغلی نظیر کار در کارخانه‌ها یا ساخت‌وساز باشد.
تشخیص درد زانو
پزشکان برای تشخیص آرتریت و دیگر مشکلات زانو، از اشعه ایکس و ارزیابی فیزیکی بهره می‌برند. آنها معمولاً در مورد شدت درد، انعطاف‌پذیری، عملکرد زانو و تحرک کلی از بیمار سوال می‌کنند. همچنین متخصصان پزشکی با انجام تست‌های خاص، نوع آرتروز زانو را تشخیص می‌دهند.
درمان زانو درد ناشی از آرتریت
درد زانو معمولاً با پیشرفت آرتریت تشدید می‌شود. روش‌های رایج درمان این مشکل شامل کاهش وزن، تمرینات تقویتی برای زانو، استفاده از زانوبندها و مصرف مسکن‌هایی مانند استامینوفن و داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی هستند.
معمولاً استئوآرتریت، شایع‌ترین بیماری زانو است که نیاز به جراحی دارد؛ اما کسانی که از درد شدید ناشی از هر نوع آرتریت دیگر رنج می‌برند نیز ممکن است به عمل جراحی نیاز داشته باشند (عمل‌هایی نظیر تعویض کامل یا جزئی مفصل زانو). نکته مهم این است که پیش از تصمیم‌گیری برای جراحی، درباره تمام گزینه‌های درمان موجود با پزشک مورد نظر خود مشورت کنید.