این مطالعه جدید در شرایطی صورت گرفته که نرخ ابتلا به آلزایمر در ایران و سرتاسر جهان بسیار شگفت‌انگیز است. به نقل از خبرگزاری‌ها، کارشناسان در ماه‌های پایانی سال ۲۰۲۳ به این نکته اشاره کردند که در ایران هر ۷ دقیقه یک نفر به آلزایمر مبتلا می‌شود که این آمار به‌واقع نگران‌کننده است. همچنین، گویای این است که در سطح جهانی، هر ۳ ثانیه یک نفر به این بیماری گرفتار می‌شود. اکنون در ایران بیش از ۱ میلیون نفر با آلزایمر زندگی می‌کنند؛ افرادی که ممکن است برخی از آن‌ها هنوز شناسایی نشده باشند. در سرتاسر جهان نیز ۵۵ میلیون فرد مبتلا به آلزایمر وجود دارد.
در این تحقیق، ضمن تحلیل متون پزشکی متعلق به دوران یونان و رم باستان و مقایسه جوامع اولیه و مدرن امروزی، ادعا شده که آلزایمر و فراموشی به‌عنوان یک بیماری امروزی شناخته می‌شوند که بیشتر به دلیل تنبلی و آلودگی محیطی به وجود آمده‌اند. به گزارش روزنامه سان، این مطالعه همچنین به قبیله‌ای بدوی مستقر در جنگل‌های آمازون در بولیوی پرداخته و در آنجا تنها تعداد کمی از موارد فراموشی و آلزایمر مشاهده شده است.
محققان این پروژه با تحلیل متون پزشکی کلاسیک یونانی و رومی نوشته‌اند که موارد آلزایمر در آن زمان نادر بوده و با گسترش شهرها، آلودگی هوا و تغییر الگوهای زندگی از یک سبک ابتدایی به زندگی مدرن، موارد ابتلا به فراموشی و آلزایمر افزایش یافته است.
یونانیان باستان در آثار پزشکی خود به این نکته اشاره کرده بودند که پیری می‌تواند با مشکلات حافظه همراه باشد، اما هیچ منبعی در آن دوران به از دست رفتن جدی حافظه، گفتار و استدلال به‌دلیل زوال عقل (آلزایمر) اشاره‌ای ندارد. قرن‌ها بعد، در روم باستان، متون پزشکی به چند مورد از دست دادن حافظه اشاره کرده است. به عنوان مثال، جالینوس، پزشک یونانی که در دوران امپراتوری روم می‌زیست، درباره چالش‌های حافظه در میان افراد مسن یادآور شده است که برخی از آن‌ها در سن ۸۰ سالگی در یادگیری مسائل جدید با دشواری مواجه می‌شدند.
نویسندگان این تحقیق فرض می‌کنند که با رشد شهرهای روم باستان، آلودگی نیز افزایش یافته و موارد زوال شناختی به تبع آن افزایش یافته است. پروفسور کالب فینچ از دانشگاه کالیفرنیای جنوبی می‌گوید که یونانیان باستان تنها اشاره‌های کمی به فراموشی و فقدان حافظه داشته‌اند، با این حال ما در برخی از منابع آن زمان نشانه‌هایی را یافتیم که نشاندهنده اختلال‌های شناختی خفیف بوده است.
این محقق ارشد اضافه کرد: در زمان روم به حداقل چهار مورد از زوال عقل پیشرفته پی بردیم، هرچند نمی‌توانیم به‌طور قطع بگوییم که آیا آن موارد به‌طور مشخص آلزایمر بوده‌اند یا خیر. با این حال، این موضوع حاکی از افزایش موارد فراموشی، آلزایمر یا زوال عقل به سبب روند شهری شدن و آلودگی از دوران یونان باستان تا زمان روم باستان است.
این تحقیق به منابع قدیمی محدود نشده و همچنین به مطالعه یکی از جوامع بدوی معاصر پرداخته است تا بدین وسیله نشان دهد که چگونه رشد شهرها و آلودگی و تغییر سبک زندگی می‌تواند در ایجاد آلزایمر نقش داشته باشد. این پژوهش که توسط محققان دانشگاه کالیفرنیای جنوبی در ارتباط با یکی از قبایل بدوی در منطقه آمازون بولیوی انجام شد، نشاندهنده نرخ پایینی از ابتلا به آلزایمر در آن قبیله است.
آلزایمر یک بیماری مزمن است که به تدریج سلول‌های عصبی را تخریب می‌کند. این بیماری مغزی معمولاً به آرامی آغاز می‌شود، اما به مرور زمان پیشرفت می‌کند. شایع‌ترین علامت اولیه آن فراموش کردن وقایع تازه یا دشواری در یادآوری آن‌هاست. به‌همراه پیشرفت بیماری، علائم دیگری بروز می‌کند، از جمله مشکلات در صحبت کردن، عدم شناخت زمان و مکان، بی‌میلی، نوسانات عاطفی، ناتوانی در مراقبت از خود و مشکلات رفتاری. با وخیم‌تر شدن شرایط آلزایمر، فرد به تدریج از خانواده و جامعه دور خواهد شد و نهایتاً عملکردهای بدنی‌اش مختل شده و این وضعیت می‌تواند به فوت منجر گردد. علی‌رغم این که سرعت پیشرفت بیماری ممکن است متفاوت باشد، به‌طور عمومی امید به زندگی بعد از تشخیص بین ۳ تا ۹ سال برآورد می‌شود.