پس از رسیدن به یائسگی، بسیاری از افراد به‌ویژه خانم‌ها با مشکل سختی در کاهش چربی‌های ناحیه‌ی شکم مواجه می‌شوند. اگر سن شما بیش از ۵۰ سال است، ممکن است روند از بین بردن این چربی برایتان به چالشی بزرگ تبدیل شده باشد. تغییرات هورمونی که در بدن اتفاق می‌افتد، موجب می‌شود که چربی‌های شکم بیشتر مقاومت کنند. در اینجا به شایع‌ترین عواملی که مانع کاهش چربی شکم می‌شوند، اشاره می‌کنیم:
مصرف بیش از حد کربوهیدرات‌های تصفیه شده
بسیاری از افراد هنوز بر این باورند که تمامی چربی‌های خوراکی عامل ایجاد چربی در ناحیه شکم و افزایش درصد چربی بدن هستند؛ اما انواع خاصی از چربی‌ها، مانند چربی‌های تک غیراشباع موجود در روغن زیتون و آووکادو، در واقع به بدن کمک می‌کنند تا لایه‌ی چربی که بر روی عضلات شکم نشسته است، کاهش یابد. چربی شکمی عمدتاً ناشی از مصرف قند و کربوهیدرات‌های تصفیه شده است، زیرا این نوع مواد غذایی موجب افزایش قند خون و ترشح انسولین می‌شوند. با افزایش سطح انسولین در خون، ذخیره‌ی چربی، به ویژه در ناحیه شکم، بیشتر می‌شود. تحقیقات نشان می‌دهند که بدن چربی‌های تک غیراشباع را به عنوان منبع سوخت، بر دیگر انواع چربی‌ها ترجیح می‌دهد. همچنین، این نوع چربی‌ها به سلامت قلب کمک کرده و تأثیر مثبتی بر سطح چربی‌های خون دارند.
تنظیم خواب شما به درستی انجام نمی‌شود
کمبود خواب از دو جهت بر روی شما تأثیر منفی می‌گذارد: اولاً این وضعیت باعث افزایش هورمون گرلین، که به عنوان هورمون اشتها شناخته می‌شود، می‌شود و ثانیاً کم خوابی باعث افزایش سطح کورتیزول خواهد گشت. در طولانی‌مدت، افزایش کورتیزول می‌تواند توزیع چربی در بدن را به گونه‌ای تغییر دهد که به جای انباشته شدن چربی‌ها در نواحی باسن و ران، آن‌ها را در ناحیه شکم و اطرافش ذخیره کنید.
با این حال، شما می‌توانید با برنامه‌ریزی مناسب برای خواب و استراحت خود، بر این چالش غلبه کنید. تلاش کنید تا الگوهای خوابتان را اصلاح کنید تا ترشح هورمون ملاتونین (هورمون خواب) در بدنتان به حالت طبیعی برگردد.
استرس را به درستی مدیریت نمی‌کنید
صرفاً کم‌خوابی نیست که موجب بالا رفتن سطح کورتیزول می‌شود؛ بلکه استرس‌های روانی و جسمی طولانی‌مدت نیز تأثیر مشابهی دارند. شما نمی‌توانید به‌طور همزمان به استرس مزمن مبتلا باشید و انتظار داشته باشید هیچ تغییری در هورمون‌های‌تان ایجاد نشود. حتی ورزش بیش از حد نیز می‌تواند موجب ایجاد اختلال در بدن شود و در نتیجه، سطح کورتیزول را بالا ببرد و کاهش چربی شکم را دشوارتر کند.
ورزش‌های سنگین و محدودیت‌های شدید کالری بدون شک بدن را در وضعیتی پر استرس قرار می‌دهند، که این مسأله باعث اختلال در تنظیم کورتیزول می‌شود. از شیوه‌های مؤثر برای کاهش استرس استفاده کنید، مانند روش‌های تنفس عمیق، یوگا، فعالیت‌های خلاقانه و پیاده‌روی در طبیعت.
از داروهای خاصی استفاده می‌کنید
برخی داروها، به ویژه پردنیزون و سایر استروئیدهای تجویزی برای کاهش التهاب، می‌توانند موجب دشواری در از دست دادن چربی شکم شوند. همچنین داروهای ضدافسردگی، داروهای مربوط به صرع، دیابت و حتی داروهای آنتی‌سایکوتیک و مهارکننده‌های بتا در درمان فشار خون نیز دارای اثرات مشابهی هستند.
نوع ورزش‌های شما نامناسب است
ورزش به سوزاندن چربی‌ها کمک می‌کند، اما آیا شما به روش صحیح ورزش می‌کنید؟ برخلاف آنچه که در بسیاری از مقالات مطرح می‌شود، تمریناتی مانند کرانچ و هر چیز دیگری که بر روی شکم تمرکز دارد، تأثیر کمی در صاف کردن ناحیه شکم دارند. شما نیاز دارید تا تمام گروه‌های عضلانی بزرگ در ناحیه‌ی پایین بدن را فعال کنید، شامل تمرین‌هایی مانند اسکوات، ددلیفت و دراز و نشست تا بتوانید روند چربی سوزی را تقویت کرده و محیط مناسب برای سوزاندن چربی را ایجاد کنید.
مصرف زیاد نوشابه
اکنون بسیاری می‌دانند که مصرف نوشابه می‌تواند موجب افزایش وزن شود؛ اما آیا نوشابه‌های بدون قند نیز در این امر تأثیر دارند؟ تحقیقات نشان می‌دهد که بین مصرف نوشابه‌های رژیمی و افزایش چربی شکم رابطه‌ای مستقیم وجود دارد. بنابراین، گول برچسب‌های «رژیمی» و «بدون قند» را نخورید.
نشستن طولانی‌مدت در طول روز
اگر به صورت منظم ورزش می‌کنید، نسبت به دیگران یک قدم جلوتر هستید، اما لازم است بدانید که ورزش شما نمی‌تواند شش ساعت نشستن مداوم شما را جبران کند. نشستن بیش از حد نه تنها به افزایش وزن منجر می‌شود، بلکه چربی شکم را نیز افزایش می‌دهد و تحقیقات نشان داده‌اند که چربی اضافی در اطراف اندام‌های حیاتی مانند کبد انباشته می‌شود. حتی اگر فعالیت بدنی منظمی دارید، باید در طول روز بدن خود را به حرکت درآورید، حتی اگر برای چند دقیقه باشد!