دلایل دعوت کارگردان «تیتانیوم» از «امیر مقاره» چه بود؟

بر اساس گزارشی از ایسنا، اشکان درویشی کارگردان و تهیه‌کننده «تیتانیوم» درباره شکل‌گیری و تولید این نمایش خاطرنشان کرد: این اثر به‌عنوان یک زنگ خطر برای تمامی سنین و اقشار جامعه به شمار می‌رود. ممکن است ما در هر جایگاهی به زندگی دیگران آسیب بزنیم، در حالی که خودمان بی‌خبر باشیم و به سادگی از کنار آن بگذریم، اما این اقدامات می‌توانند عواقب جدی‌تری همچون مرگ، جدایی و مشکلات متعدد دیگر را برای آن فرد به وجود آورند. این اتفاقات ناخواسته رخ می‌دهند، بنابراین بهتر است قبل از هر اقدام، به عواقب آن فکر کنیم.

او در مورد انتخاب یک هنرمند موسیقی به عنوان بازیگر صحنه ابراز کرد: آوردن یکی از پرطرفدارترین خوانندگان نسل جدید به صحنه، ریسک بزرگی است. من تحقیقات زیادی انجام دادم تا راهی پیدا کنم که جوانان را به تئاتر جذب کنم. حتی اگر هزار بیلبورد در سطح شهر نصب می‌شد و تمام شبکه‌های اجتماعی و تلویزیونی به تبلیغ می‌پرداختند، باز هم نمی‌توانستیم حتی ۲۰ درصد از مخاطبانی را که به خاطر حضور امیر مقاره به سالن آمده‌اند، جذب کنیم.

این کارگردان افزود: به‌راحتی می‌توانم بگویم که تنها راه جذب نسل جوان به تئاتر، بهره‌گیری از سلبریتی‌هایی است که آن‌ها را به سالن می‌آورد تا بتوانیم با تولید آثار هنری تاثیری بر آن‌ها بگذاریم و پیام و محتوای خود را منتقل کنیم. حتی اگر تنها یک نفر به واسطه این نمایش برای نخستین بار به جمع تماشاگران تئاتر بپیوندد، برای من بسیار خوشایند خواهد بود. برای جذب نسل جوان گزینه دیگری نداشتم و خوشحالم که ریسک کردم و اگر فرصتی باشد باز هم چنین انتخابی خواهم داشت، چراکه معتقدم تا زمانی که می‌توانیم از حضور هنرمندان در کشور خود استفاده کنیم، چرا باید بگذاریم که آن‌ها در خارج از مرزها به اجرا بپردازند و منابع مادی و معنوی کشور در کشورهای دیگر صرف شود. سال‌هاست که می‌بینیم رپرها و خوانندگان ما در روسیه، دبی، ترکیه و… کنسرت برگزار می‌کنند و در واقع ما داریم هر فرصتی برای درآمدزایی در کشور خود را به خارج منتقل می‌کنیم.

درویشی ادامه داد: زمانی که نگرانی‌های اجتماعی را حس کنم، قطعا به تولید آثار جدیدی پرداختم. اگر دغدغه شخصی داشتم هرگز به دنیای هنر وارد نمی‌شدم زیرا راه‌های زیادی برای کسب درآمد می‌شناسم. به دلیل این دغدغه‌ها به هنر روی آورده‌ام و طبق مستندات پیشین خود حتی ضرر مالی هم کرده‌ام اما خوشحالم که می‌توانم تأثیر اجتماعی را رقم بزنم.

او بیان کرد: مشخص کردن اینکه فردی بازیگر است یا نیست، بعد از ارزیابی نتایج کارش بی‌معناست. نباید به دلیل ورود افراد از مشاغل دیگر به دنیای هنر از آن‌ها انتقاد کنیم. زمانی که پژمان جمشیدی به عرصه بازیگری پا گذاشت، انتقادات گسترده‌ای به وی صورت گرفت، اما اکنون شاهد صف‌های طولانی برای تماشای آثارش هستیم. من حتی در نظر دارم از سیاستمدارانی چون محمدجواد ظریف و محمود احمدی‌نژاد دعوت کنم تا به صحنه بیایند.

کارگردان «تیتانیوم» افزود: همه ما در زندگی نقشی ایفا می‌کنیم و اشتباه است که بازیگری را به سایر مشاغل تخصصی تعمیم دهیم. بسیاری از افراد ذاتاً بازیگرند اما پیش از آنکه آنها را ببینیم و به آن‌ها اجازه حضور بدهیم، آن‌ها را نقد می‌کنیم. بسیاری از افرادی وجود دارند که نمی‌توانند برای موفقیت چهار نفر جدید در عرصه هنر کشور خود شاد باشند و جای سوال اینجاست که چگونه این افراد به عدم شنیده‌شدن حرف جوانان معترضند، در حالی که خودشان به دیگران اجازه شنیده و دیده شدن نمی‌دهند. این‌ها همان کسانی هستند که می‌پرسند با تتلو چه کرده‌اید؟ چنین افرادی با آن نقدهای غیرمنصفانه، او را از ایران اخراج کردند و اکنون برای آزادی‌اش دعا می‌کنند؛ البته باید اشاره کنم که منظور من تنها نقدهای غیرمنصفانه است نه نقدهای عادلانه.

او تأکید کرد: تاسف‌آور است که یک جوان با تحصیلات هنری در کشور ما سالن اجرا برای اندیشیدن ندارد. سالن‌های دولتی عمدتاً به اجراهایی که چهره دارند، اختصاص می‌یابد، در حالی که اگر این مکان‌ها فرصتی برای دیده‌شدن به جوانان بدهند، شاهد رخدادهای بهتری خواهیم بود. هنرمندان مشهور می‌توانند در سالن‌های آزاد اجرا داشته باشند و به سادگی هزینه‌های صرف‌شده برای اجاره سالن را بازگردانند. باید این امکان را فراهم کنیم که سالن‌های دولتی به جوانانی اختصاص یابد که احتمالاً نام‌آشنا نیستند. به عنوان یک کارگردان و تهیه‌کننده تئاتر، وقتی با چهره‌ها همکاری می‌کنم، نباید به سالن‌های دولتی دسترسی پیدا کنم، زیرا من خودم هزینه‌ اجرای سالن خصوصی را تأمین می‌کنم، لذا باید فضای دولتی را برای جوانان نگه‌ دارم.

درویشی در مورد انتقاداتی که به نمایش‌هایش می‌شود بیان داشت: جز چند نفر از پیشکسوت‌ها که نقدهای سازنده‌ای به کار داشته و با آن‌ها تبادل نظر کرده‌ام، برخی دوستان به شکل غیرمنصفانه‌ای نقد می‌کنند. بسیاری از کسانی که شغلشان در خطر این حرفه است، وضعیت مالی به مراتب بهتری در مقایسه با بسیاری از جوانان و پیشکسوتان دارند، اما حاضر نیستند تنها برای ۱۵ شب در یک اجرای نمایشی بدون دستمزد کار کنند. در پروژه‌های خود سعی می‌کنم با برخی هنرمندانی که مدتی است از این فضا دور بوده‌اند همکاری کنم، اما آیا این دوستان به جز عزیزانی که می‌دانم همیشه در حمایت از جوانان هستند، حاضرند با یک جوان همراه شوند و بدون هزینه روی صحنه نمایش بروند؟ آیا آن‌ها به این شیوه به هنر کشور یاری خواهند رساند در حالی که اکنون مرا نقد می‌کنند که چرا از افرادی چون امیر مقاره و امیر خلوت استفاده کرده‌ام؟

درویشی در پایان گفت: لاله صبوری دارای فوق لیسانس تئاتر است، اما «تیتانیوم» اولین تجربه تئاتری او بود و از این بابت خوشحالم که این تجربه نخستین نصیب من شد. تمامی بازیگران و عوامل کار من افراد بسیار دوست‌داشتنی هستند، اما درباره امیر مقاره باید بگویم که او یکی از بااستعدادترین، حرفه‌ای‌ترین و پرپتانسیل‌ترین افرادی است که در دنیای حرفه‌ای‌ام با آن‌ها آشنا شدم. در روز دوم شهریور، ما پنج نوبت اجرا داشتیم و این هنرمند در بین تمامی این سانس‌ها به احترام تماشاگرانی که برای دیدنش آمده بودند، در بیرون از سالن حضور داشت. به عقیده من اگر امیر مقاره اکنون در اوج است، به خاطر آن است که خداوند او را دوست دارد و من همواره می‌گویم که خدا او را در آغوش گرفته است.