بررسی چاقی در کودکان از منظر روانشناسی به آن‌ها و خانواده‌هایشان یاری می‌رساند تا الگوهای منفی در رفتارها و تفکرات مرتبط با تغذیه و ورزش را شناسایی و اصلاح کرده و به شیوه‌های سالم‌تری در تغذیه روی آورند.
آسیه خالقی، روانشناس کودک، نیز بر این نکته تاکید دارد و اشاره می‌کند که مغز، کنترل‌گر اصلی بدن است و در زمان چاقی، نه تنها مغز، بلکه کل سیستم بدن دستخوش تغییراتی می‌شود.
خالقی در گفت‌وگو با همشهری، به دلایل اثرات منفی چاقی بر هوش کودکان اشاره می‌کند و توضیحات بیشتری درباره شرایط موجود ارائه می‌دهد.
طولانی شدن ارسال علائم سیری
این روانشناس بیان می‌کند که هوش به دو دسته تقسیم می‌شود: جنبه ارثی و ژنتیکی (هوش سیال) و جنبه آموزشی (هوش متبلور). در بخش دوم، آی‌کیو تحت تأثیر آموزش‌های محیطی و آنچه والدین به کودک آموزش می‌دهند قرار دارد. آی‌کیو شامل موارد کلامی و غیرکلامی است و هوش ارثی نیز در زمره موارد غیرکلامی محسوب می‌شود.
او مزید بر این توضیح می‌دهد که با افزایش وزن یا چاقی در کودک، بدن او دچار تغییراتی می‌شود. اندازه معده این کودکان بزرگ‌تر بوده و علائم سیری دیرتر به مغز آن‌ها منتقل می‌شود که باعث می‌شود به دست کشیدن از غذا با تأخیر مواجه گردد. گرچه بدن دارای سلول‌های هوشمندی است که این روند را کنترل می‌کند، اما در هر صورت گسست‌های جدی در بدن ایجاد می‌شود.
غذا به عنوان اولویت اصلی
خالقی اذعان می‌کند که توجه کودک چاق عمدتاً به غذا و خوراکی‌ها معطوف شده است و آن‌ها معمولاً غذاهای آرامش‌بخش و پرکالری را انتخاب می‌کنند. شاهد کودکانی هستیم که در محیط‌های آموزشی در مورد وعده‌های غذایی محبوبشان، که مادران برایشان در نظر گرفته‌اند، نگران هستند. این نگرانی می‌تواند تمرکز کودک را تحت تاثیر قرار دهد.
بر اساس سخنان این روانشناس، توجه یک فرایند انتخابی است و قبل از تمرکز بر آموزش، این کودکان ابتدا خوراکی‌ها را انتخاب می‌کنند. بدین ترتیب، ممکن است نسبت به همسالان سالم خود در یادگیری دچار مشکل شوند و حتی یادگیری جدول ضرب برایشان به یک چالش دشوار تبدیل شود.
تغییر در هوش متبلور
او ادامه می‌دهد که عقب ماندن کودک از آموزش می‌تواند منجر به افت هوش کلامی او گردد و این موضوع باعث تغییر در عدد هوش متبلور می‌شود.
خالقی همچنین بیان می‌کند که این کودکان به قدری به غذا وابسته هستند که در صورتی که خوراکی مورد علاقه یا وعده غذایی دلخواهشان در دسترس نباشد، ممکن است به رفتارهای پرخاشگرانه متوسل شوند یا عمداً از محیط دوری کنند. آن‌ها در محیط‌های آموزشی توانی برای تمرکز و یادگیری ندارند و به این آموزش‌ها اهمیتی نمی‌دهند.
این روانشناس به والدین تاکید می‌کند که باید به این وضعیت توجه جدی داشته باشند و با همکاری متخصصین و کارشناس‌ها، نسبت به اصلاح عادات غذایی نامناسب فرزندانشان اقدام کنند.