برخی از واقعیت‌های جالب و غیرمتعارف زندگی انسان‌ها در دوران‌های گذشته

با تغییر زمانه، ارزش‌ها و هنجارهای رفتاری نیز دستخوش تحول قرار می‌گیرند. برای مثال، چیزی که در گذشته ممکن بود رفتاری متعارف و پسندیده به حساب آید، اکنون ممکن است کاملاً غیرقابل‌قبول و حتی عجیب جلوه کند. مانند فرانسه در قرون وسطی، که مردم بعد از صرف غذا، دست‌های خود را با رومیزی پاک می‌کردند و سوپ را به‌طور مستقیم از کاسه می‌خوردند؛ رفتارهایی که امروز با معیارهای مدرن سازگار نیستند.

در ادامه، به مسائلی اشاره خواهیم کرد که در گذشته عادی تلقی می‌شدند اما امروزه به نوعی غیرقابل‌باور به نظر می‌آیند.

۱- جنس چتر نمادی از شخصیت بود

مسئله آداب و رسوم مربوط به استفاده از چتر، ذهن رابرت لویی استیونسون، نویسنده مشهور انگلیسی، را به شدت مشغول کرده بود و او در سال ۱۸۹۴ مقاله‌ای تحت عنوان «فلسفه چتر» نگاشت. به نظر او، چترها نماد جایگاه اجتماعی مالکین خود بودند و جنس پارچه‌ی چتر می‌توانست اطلاعات زیادی درباره شخصیت صاحب آن ارائه دهد. او بر این باور بود که چترهای ابریشمی به افراد ریاکار تعلق دارند، در حالی که چترهای گینگهام (نوع خاصی از پارچه) مختص افراد نجیب و با اخلاق بوده‌اند.

۲- طولانی صحبت کردن ناپسند محسوب می‌شد

در عصر ویکتوریایی، مدت زمان مکالمات میان افراد هم مانند سایر جنبه‌های زندگی اجتماعی تحت قوانین سخت‌گیرانه‌ای بود. ملاقات‌کنندگان در خیابان باید سلام و احوال‌پرسی خود را کوتاه نگه می‌داشتند تا مزاحم سایرین نشوند. برای گفتگوهای طولانی مکان‌های خاصی در نظر گرفته شده بود، مانند پارک‌ها که امکان صحبت طولانی‌تر در آن‌ها مهیا بود.

۳- ازدواج تنها در زمان‌های معین مجاز بود

در عصر ویکتوریایی، ازدواج بعد از نیمه روز ممنوع بود. در سال ۱۸۶۳، کتابی به نام «عادات جامعه‌ی خوب: راهنمایی برای بانوان و جنتلمن‌ها» منتشر شد که به این موضوع اشاره کرده است.

۴- جایگزینی گوشت خام به‌جای لوازم آرایش

امروزه زیبایی طبیعی و داشتن ظاهری جوان‌تر از سن واقعی خود بسیار مورد توجه قرار دارد و برای این منظور از محصولات آرایشی مختلف بهره‌برداری می‌شود. اما در عصر ویکتوریایی، مردم از گوشت خام به عنوان یک وسیله‌ی زیبایی استفاده می‌کردند. اعتقاد بر این بود که اگر فردی تکه‌ای از گوشت خام را بر روی صورت خود در طول شب بگذارد، عصاره‌ی جوانی آن به پوست نفوذ می‌کند. همچنین، مالیدن هر نوع چربی حیوانی بر روی پوست نیز مفید به‌حساب می‌آمد.

۵- بالابردن دامن با هر دو دست ممنوع بود

در دوران ویکتوریایی، برای رفتارهای زنان در معابر قوانینی برقرار بود. زنان هنگام عبور از خیابان ملزم به بالابردن دامن خود با دست راست بودند، اما استفاده از هر دو دست برای این کار به‌شدت ناپسند تلقی می‌شد. فقط در صورتی که خیابان بسیار کثیف بود، بالا آوردن دامن با هر دو دست مجاز بود.

۶- والدین نمی‌بایست با فرزندان خود بازی کنند

در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم، ارتباط بین والدین و کودکان نسبت به امروز خصوصیات متفاوتی داشت. در آن زمان به والدین توصیه می‌شد که به فرزندان خود بیش از حد محبت نکنند و تا قبل از رسیدن کودک به ۴ یا ۶ ماهگی از بازی با او خودداری نمایند.

۷- نمک و فلفل از هم جدا نشدنی بودند

در نیمه‌ی اول قرن بیستم، جداسازی نمک از فلفل در هنگام سرو غذا امری مرسوم نبود. برای مثال، اگر مهمانی فقط نمک می‌خواست، فلفلدان نیز باید به همراه آن ارائه می‌شد. عدم رعایت این نکته به‌عنوان عدم احترام به مهمان تلقی می‌شد و نشانه‌ای از تربیت نامناسب محسوب می‌گردید.

۸- لبخند زدن هنگام صحبت تلفنی ضروری بود

امروزه تماس تلفنی یک امر عادی به شمار می‌آید؛ اما در دهه‌ی ۴۰ قرن بیستم، مردم آن را یک پیشرفت شگفت‌انگیز تکنولوژیکی می‌دانستند. حتی قوانین خاصی برای استفاده از این وسیله‌ غیرمعمول برقرار بود. به‌طور مثال، با وجود اینکه در هنگام مکالمه با تلفن، امکان دیدن فرد مقابل وجود نداشت، اما لبخند زدن و گویش واضح هنگام مکالمه، به عنوان نشانه‌ای از ادب محسوب می‌شد.

۹- در قطار توصیه می‌شد نه بخوانند و نه گفتگو کنند

امروز سفر با قطار می‌تواند فرصتی برای تمام کردن یک رمان جذاب یا انجام وظایف شغلی باشد؛ اما در عصر ویکتوریایی، به افرادی که چشمان ضعیفی داشتند توصیه می‌شد که هنگام سفر با قطار از مطالعه کتاب پرهیز کنند و به کسانی که مشکلات تنفسی داشتند، هشدار داده می‌شد که از گفتگو با دیگران بپرهیزند.

۱۰- طول کفش نشان‌دهنده‌ی منزلت اجتماعی بود

در قرون وسطی، پوشاک برای اشراف بسیار حائز اهمیت بود، زیرا روشی برای نشان دادن ثروت و برتری خود به سطوح پایین‌تر جامعه به‌حساب می‌آمد. به همین دلیل، اروپایی‌ها مدهای عجیبی ایجاد کردند. یکی از این مدها استفاده از کفش‌های نوک‌تیز بلند برای مردان بود. طول این کفش‌ها نماد مقام اجتماعی افراد بود: هر چه نوک کفش بلندتر بود، موقعیت اجتماعی شخص مرد نیز بالاتر می‌رفت.

۱۱- انتخاب همسر بر اساس ویژگی‌های ظاهری

در دوره ویکتوریایی، نگرش خاصی نسبت به انتخاب همسر وجود داشت. به افرادی با موهای قرمز و پوست روشن توصیه می‌شد که با کسانی که موهای تیره دارند ازدواج کنند. همچنین افراد چاق نیز انتظار می‌رفت که با افرادی لاغر همسر گزینی کنند و به کسانی که نسبتا سرد و خشک بودند، پیشنهاد می‌شد که با افرادی مهربان و پرشور ازدواج نمایند.

منبع: روزیاتو