چگونه می توان دریافت که نفخ ممکن است خطرناک باشد؟

در این مقاله به علائم خاصی اشاره خواهیم کرد که در صورتی که با نفخ همراه باشند، می توانند نشانه ای از وجود یک بیماری خطرناک باشند.

درد ناحیه لگن

گرچه این مورد نادر است، اما درد در ناحیه لگن ممکن است نشانه ای از سرطان تخمدان باشد، به ویژه اگر این درد با احساس سیری ناگهانی و سریع در زمان خوردن غذا و همچنین نیاز مکرر به دفع مدفوع و ادرار همراه شود. این وضعیت به دلیل تجمع مایع در ناحیه شکم به نام بیماری آسیت یا فشار ناشی از توده تخمدان بر ناحیه شکم یا لگن خاصره است. مطالعات نشان داده اند که فقط یک سوم از زنان به ارتباط این علائم با سرطان تخمدان آگاه هستند.

چه باید کرد: نگران نباشید؛ چرا که بسیاری از اوقات این علائم ناشی از شرایط خوش خیمی مانند فیبروئیدها هستند. اما بهتر است هر چه سریع تر به پزشک خود مراجعه کنید تا وضعیت شما بررسی شود. معمولاً برای غربالگری سرطان تخمدان از دو آزمایش زیر استفاده می شود:

سونوگرافی از طریق واژن

آزمایش خون CA۱۲۵

کاهش وزن

در بیماری سلیاک، بدن واکنش خودایمنی به گلوتن نشان می دهد که به روده آسیب می زند. برآوردها حاکی از آن است که تا ۸۳ درصد از افرادی که مبتلا به سلیاک هستند، در برخی کشورها یا تشخیص داده نشده اند یا اشتباه تشخیص داده شده اند. در حالی که رایج ترین علائم این بیماری شامل اسهال و کاهش وزن همراه با نفخ است، تقریباً نیمی از بزرگسالان مبتلا به سلیاک علائمی دارند که به دستگاه گوارش مربوط نمی شود، نظیر آنمی، بثورات پوستی، سردرد و پوکی استخوان زودهنگام.

چه باید کرد: با یک متخصص گوارش مشورت کنید. او می تواند یک آزمایش خون برای شناسایی بعضی از انواع آنتی بادی های به وجود آمده در خون شما را تجویز کند که نشان دهنده بیماری سلیاک است. در صورت مثبت بودن تست، نیاز به انجام آندوسکوپی دارد تا پزشک بتواند نمونه کوچکی از بافت روده کوچک شما را گرفته و مورد بررسی قرار دهد تا میزان آسیب را مشاهده کند. اگر مبتلا به سلیاک باشید، درمان شامل رعایت یک رژیم غذایی فاقد گلوتن است. اما قبل از انجام این آزمایش و مشورت با پزشک، تلاش نکنید مصرف گلوتن را متوقف کنید تا نتیجه آزمایش دچار منفی کاذب نشود.

درد شدید شکمی

اگرچه به طور معمول می توان این درد را به عادت های ماهیانه یا مشکلات معده نسبت داد، اما چنانچه درد در ناحیه چپ پایینی شکم احساس شود، ممکن است به دیورتیکولیت مبتلا باشید. این وضعیت به معنی بزرگ شدن و التهاب کیسه های کوچک در خط پایینی روده بزرگ است. در حالی که این بیماری بیشتر در افراد مسن شایع است، ممکن است افراد زیر ۴۰ سال نیز به آن مبتلا شوند. محققان در مورد علت این مشکل ابهاماتی دارند، اما یکی از نظریه ها چاقی و رژیم های غذایی حاوی فیبر کم را به عنوان عامل مطرح می کنند.

چه باید کرد: احساس فشردگی و تنگی در شکم، به ویژه همراه با تب، نشانه ای از لزوم مراجعه فوری به پزشک است. احتمالاً به آزمایشات خون، ادرار و مدفوع نیاز دارید تا سایر منابع عفونت شناسایی شوند و در صورتی که دیورتیکولیت علت اصلی باشد، ممکن است سی تی اسکن برای شما انجام دهند. درمان این مشکل معطوف به مصرف آنتی بیوتیک است و در زمان بهبود روده، شما باید رژیم غذایی مایع را برای چند روز رعایت کنید.

پس از بهبودی، می توانید برای جلوگیری از عود مجدد بیماری، مصرف فیبر را در رژیم غذایی خود افزایش دهید.

ترشحات بدبوی واژن

تقریباً پنج درصد از تمام زنان بارور (در سنین ۱۸ تا ۴۴ سال) تجربه بیماری التهابی لگن (PID) را داشته اند. این وضعیت ممکن است به دنبال بیماری های جنسی درمان نشده ای مانند کلامیدیا یا گونوره آ به لوله های رحم یا خود رحم منتقل شود و باعث تب و لرز، و در صورت عدم درمان، ممکن است به ناباروری منجر شود. علائم اولیه این وضعیت می تواند کم خطرتر باشد و شامل درد خفیف در ناحیه لگن، خونریزی نامنظم و مشکلات در دفع ادرار باشد.

چه باید کرد: به سرعت به متخصص زنان مراجعه کنید. پزشک شما ممکن است شما را برای بررسی کلامیدیا و گونوره آ آزمایش کند و آزمایشات ادرار و خون را برای شناسایی عفونت تجویز کند. در برخی موارد برای بررسی میزان گسترش عفونت، سونوگرافی یا حتی لاپاروسکوپی (وارد کردن دوربین کوچک از طریق برش در ناحیه شکم برای بررسی قسمت های داخلی) انجام می شود. درمان معمولاً با آنتی بیوتیک است و تنها در موارد بسیار نادر، نیاز به جراحی خواهد بود.

اسهال خونی

نفخ (باد کردن) به همراه درد شکمی مکرر و اسهال، می تواند بخشی از علائم بیماری های التهابی روده نظیر بیماری کرون یا کولیت زخمی باشد که هر دو باعث التهاب در دستگاه گوارش می شوند. در بیش از ۴۰ درصد از موارد، افراد علائمی غیر از مشکلات روده ای، همانند مشکلات بینایی (معمولاً درد چشم و دید تار)، بثورات پوستی و خستگی را تجربه می کنند.

چه باید کرد: به یک پزشک متخصص مراجعه نمایید. او ممکن است آزمایشاتی مانند آزمایش خون برای بررسی التهاب، آزمایش مدفوع برای شناسایی باکتری ها یا عفونت های انگلی و آندوسکوپی برای مشاهده و بیوپسی از بخش هایی از دستگاه گوارش شما را تجویز کند. خبر خوب این است که برای درمان این مشکلات، داروهای ضد التهابی زیادی وجود دارد، نظیر سولفاسالازین (Azulfidine) و همچنین داروهای مهارکننده سیستم ایمنی نظیر (Remicade) Infliximab و Adalimumab (Humira).