در ادامه، به نکات مهمی اشاره شده است که درباره آسیب‌های پوستی ناشی از سرمای شدید و روش‌های پیشگیری از آن ضروری است:
سرمازدگی چیست؟
سرمازدگی به حالتی اطلاق می‌شود که در آن پوست و بافت‌های بدن یخ می‌زنند. این مشکل به‌طور عمده اندام‌های انتهایی بدن نظیر انگشت‌ها، بینی، گوش‌ها و نواحی صورت را تحت تأثیر قرار می‌دهد. آغاز گرمازدگی با احساس بی‌حسی ناشی از سرما و سپس ظهور قرمزی بر روی پوست بی‌رنگ همراه است و در نهایت ممکن است منجر به ایجاد تاول و تورم شود. این پدیده به‌دلیل پیشرفت خون‌رسانی بیشتر به اندام‌های حیاتی و کاهش جریان خون به نقاط دور از مرکز بدن به وقوع می‌پیوندد. بخش‌هایی از بدن که از خون کمتری بهره‌مند می‌شوند، طبیعی‌تر سرد شده و مایعات داخلی آن‌ها به شکل بلورهای یخ منجمد می‌شوند.
این پدیده در چه شرایطی به وقوع می‌پیوندد؟
هوا با دمای حدود منفی ۲۷ درجه سانتیگراد و یا پایین‌تر می‌تواند در کمتر از ۳۰ دقیقه باعث سرمازدگی شود. هرچند در دماهای بالاتر از نقطه انجماد (صفر درجه) خطر سرمازدگی وجود ندارد، اما همچنان امکان هیپوترمی وجود دارد که در این حالت دمای بدن به زیر ۳۵ درجه سانتیگراد کاهش می‌یابد.
این عارضه چقدر جدی است؟
سرمازدگی می‌تواند در انواع خفیف تا بسیار شدید بروز کند. عوارض خفیف شامل بی‌حسی، قرمزی پوست، درد جزئی و احساس سوزن سوزن در اندام‌ها می‌شود که به‌عنوان یک هشدار تلقی می‌شود که باید به محیطی گرم منتقل شوید. در موارد شدیدتر، سرمازدگی سطحی ممکن است با تاول زدن پوست همراه شود که حتی در این حالت، ممکن است احساس گرما نیز وجود داشته باشد.
سرمازدگی شدید تمام لایه‌های پوست و بافت زیرین آن را تحت تأثیر قرار می‌دهد. در این حالت، فرد ممکن است حتی متوجه سرمازدگی شدید خود نشود، چرا که احساس درد یا سرما در ناحیه آسیب‌دیده را از دست می‌دهد.
افرادی با پوست روشن‌تر ممکن است تغییر رنگ پوست خود را به سمت آبی-خاکستری مشاهده کنند. همچنین اندام‌های دور مانند نوک انگشتان، بینی و گوش‌ها ممکن است به دلیل عدم خون‌رسانی از بین بروند و نیاز باشد با جراحی بافت‌های مرده برداشته شوند. در موارد جدی‌تر، اندام‌های یخ‌زده باید قطع گردند.
چگونه از سرمازدگی جلوگیری کنیم؟
به محلی مناسب پناه ببرید و خود را گرم نگه‌دارید. اگر ناچار به قرارگیری در هوای سرد هستید، چندین لایه لباس گرم بر تن کنید (از جمله حفاظت از نواحی حساس با استفاده از بالاکلاوا، دستکش‌های ضخیم و چکمه‌های گرم و ضد آب) و سعی کنید مدتی طولانی در سرما نمانید. اگر در شرایط سرد گرفتار شدید، با حرکت به تولید گرما در بدنتان کمک کنید.
سالمندان، کودکان، بی‌خانمان‌ها، کوهنوردان و شکارچیان به‌طور خاص در معرض خطر سرمازدگی قرار دارند.
اگر دچار سرمازدگی شدم، چه اقدامی باید انجام دهم؟
طبق گزارش ایندیپندنت، بهترین اقدام این است که به سرعت به پزشک مراجعه کنید. سعی کنید که به محل سرمازدگی دست نزنید و آن را ماساژ ندهید یا نخیسانید، زیرا این کار ممکن است باعث آسیب دائمی به پوست شود. همچنین، نباید بر روی ناحیه سرمازده پا گذاشت.
تا زمان رسیدن کمک، سعی کنید در جایی گرم – اما نه داغ (مثل نشستن در کنار آتش) – قرار بگیرید. وقتی به محیط گرم رسیدید، تمامی لباس‌های خیستان را درآورده و لباس‌های گرم بپوشید یا با پتو خود را بپوشانید. هیچ شیء داغی را از بالا بر روی محل سرمازده قرار ندهید. این ناحیه باید به آرامی گرم شود. آب گرم با دمای ۳۷ تا ۳۹ درجه می‌تواند بسیار کمک‌کننده باشد. گرم کردن ناحیه آسیب‌دیده ممکن است دردناک باشد و احتمالاً کادر درمان برای تسکین درد داروهای مسکن تجویز خواهد کرد.