بدن خود را مانند یک کاسه بزرگ قند تصور کنید. در زمان تولد، این کاسه به‌طور کامل خالی است. با گذشت زمان و مصرف مداوم شکر و کربوهیدرات‌های تصفیه‌شده، کاسه به تدریج پر می‌شود. حالا هر بار که غذای جدیدی می‌خورید، شکر آن به دو طرف کاسه می‌ریزد، زیرا دیگر فضایی برای بیشتر شدن آن وجود ندارد.
در واقعیت نیز در بدن چنین وضعیتی وجود دارد. هنگامی که شکر مصرف می‌کنید، بدنتان به ترشح هورمون انسولین می‌پردازد تا قند را به سلول‌هایتان انتقال دهد، جایی که مورد استفاده برای انرژی قرار می‌گیرد. اما اگر نتوانید آن قند را به‌قدر کافی بسوزانید، بعد از گذشت چندین سال، سلول‌های شما به‌طور کامل پر می‌شوند و دیگر تحمل قند اضافی را ندارند.
در این شرایط، وقتی شکر می‌خورید، انسولین قادر نیست مقدار بیشتری از آن را به درون سلول‌های پرشده وارد کند و در عوض آن را به خون می‌ریزد. قند به شکل گلوکز در جریان خون شما حرکت می‌کند و وجود بیش از اندازه آن در خون (که به عنوان گلوکز خون بالا شناخته می‌شود) یکی از علایم اولیه دیابت نوع ۲ است.
زمانی که میزان گلوکز در خون افزایش می‌یابد، انسولین نمی‌تواند به‌طور معمول قند را داخل سلول‌ها برساند. این وضعیت به معنای مقاوم شدن بدن به انسولین است، اما علت اصلی این مسئله انسولین نیست. دلیل واقعی این است که سلول‌ها پر از گلوکز شده‌اند.
بالا بودن گلوکز خون تنها یک بخش از مشکل محسوب می‌شود. نه‌تنها در خون گلوکز بیش از حدی وجود دارد، بلکه در تمام سلول‌ها نیز این گلوکز انباشته شده است. دیابت نوع ۲ یک وضعیت سرریز است که زمانی رخ می‌دهد که بدن به شدت از گلوکز اشباع شود.
به منظور مقابله با گلوکز اضافی در خون، بدن انسولین بیشتری ترشح می‌کند تا بر این مقاومت غلبه کند. این اقدام باعث می‌شود که گلوکز بیشتری به سلول‌های پر شده وارد شود تا سطح خون در محدوده طبیعی باقی بماند.
این فرایند طبیعی است، اما تنها یک راه‌حل موقت است که مشکل قند اضافی را رفع نمی‌کند. تنها بخشی اضافی از خون به سلول‌ها منتقل می‌شود و مقاومت به انسولین را تشدید می‌کند. در برخی مواقع، حتی وقتی انسولین بیشتری ترشح می‌شود، بدن نمی‌تواند گلوکز بیشتری را وارد سلول‌ها کند.
اگر گلوکز اضافی از بین نرود، چه بر سر بدن می‌آید؟ ابتدا، بدن مقدار تولید انسولین را افزایش می‌دهد تا گلوکز بیشتری را به داخل سلول‌ها بفرستد. اما این عکس‌العمل تنها موجب ایجاد مقاومتی بیشتر به انسولین می‌شود و به یک چرخه معیوب تبدیل می‌شود.
زمانی که سطح انسولین دیگر نمی‌تواند با افزایش مقاومت همراه شود، سطح گلوکز در خون افزایش می‌یابد. در این لحظه، پزشک معمولاً دیابت نوع ۲ را تشخیص می‌دهد.
پزشک ممکن است دارویی چون تزریق انسولین یا دارویی به نام متفورمین را برای کاهش سطح گلوکز در خون تجویز کند، اما این داروها در واقع بدن را از مقدار اضافی گلوکز خلاص نمی‌کنند، بلکه تنها به روند خارج کردن گلوکز از خون و انتقال آن به سایر اندام‌ها نظیر کلیه‌ها، اعصاب، چشم‌ها و قلب ادامه می‌دهند که در نهایت می‌تواند مشکلات جدی‌تری ایجاد کند. در حالی که مشکل اصلی همچنان بدون حل باقی می‌ماند.
آیا به کاسه پر از شکر فکر می‌کنید؟ آن کاسه همچنان در وضعیت اولیه خود باقی است. انسولین فقط گلوکز را از خون، جایی که قابل مشاهده است، به بدن منتقل می‌کند، جایی که قابل دیدن نیست. بنابراین، وقتی که دوباره غذا می‌خورید، شکر بار دیگر به خون شما وارد می‌شود و شما انسولین تزریق می‌کنید تا آن را در بدن خود ذخیره کنید.
هرچه بدن خود را به پذیرش مقدار بیشتری از گلوکز وادار کنید، بدنتان به میزانی بیشتر از انسولین نیاز خواهد داشت تا بر مقاومت غلبه کند. اما این انسولین در حقیقت مقاومت بیشتری ایجاد می‌کند، زیرا سلول‌ها به تدریج کشیده می‌شوند.
زمانی که بیش از حد از آنچه بدن شما به‌طور طبیعی قادر به تولید است، خارج شده‌اید، داروها می‌توانند مدیریت را به عهده بگیرند. ابتدا ممکن است به یک دارو نیاز داشته باشید، اما در نهایت، این نیاز به دو و سپس سه دارو می‌انجامد و دوزهای آنها افزایش می‌یابد.
نکته کلیدی اینجاست: اگر شما داروهای بیشتری مصرف می‌کنید تا سطح گلوکز خون‌تان در نقطه فعلی حفظ شود، دیابت شما در واقع بدتر خواهد شد.
زمانی که مفهوم دیابت نوع ۲ را بفهمید، که به سادگی به معنای وجود گلوکز بیش از حد در بدن است، راه‌حل واقعی خود را نمایان می‌سازد. از شر قند خلاص شوید. آن را مخفی نکنید. فقط دو روش برای اینکار وجود دارد:
استفاده کمتر از شکر.
سوزاندن شکر باقی‌مانده.
فقط همین! این تمام کاری است که باید انجام دهید. بهترین قسمت این روش چیست؟ کاملا طبیعی و رایگان است، بدون نیاز به دارو، جراحی یا هزینه!
مرحله ۱: مصرف شکر را کاهش دهید!
نخستین گام حذف تمام قندها و کربوهیدرات‌های تصفیه‌شده از رژیم غذایی شما است. قندهای افزوده هیچ ارزش غذایی ندارند و می‌توانید به راحتی از آنها صرف‌نظر کنید. کربوهیدرات‌های پیچیده، که به سادگی زنجیره‌های دراز قند هستند، و کربوهیدرات‌های بسیار تصفیه‌شده مانند آرد به سرعت به گلوکز تبدیل می‌شوند.
بهترین استراتژی این است که نان‌ها و پاستاهای تهیه شده از آرد سفید را محدود یا حذف کنید و همچنین برنج سفید و سیب‌زمینی را از رژیم غذایی خود کنار بگذارید.
شما باید میزان مصرف پروتئین خود را متعادل و مناسب نگه دارید. پروتئین‌هایی مانند گوشت وقتی هضم می‌شوند، به اسیدهای آمینه تبدیل می‌شوند. این پروتئین‌ها برای سلامتی لازم‌اند، اما اسیدهای آمینه اضافی نمی‌توانند در بدن ذخیره شوند، بنابراین باید از منابع پروتئینی بسیار فرآوری‌شده و غلیظ مانند شیک‌های پروتئینی، نوارهای پروتئینی و پودرهای پروتئینی خودداری کنید.
وضعیت چربی‌های غذایی چگونه است؟ چربی‌های طبیعی همانند آنچه در آووکادو، آجیل و روغن زیتون موجود است، تأثیر به‌سزایی بر سطح گلوکز خون یا انسولین دارند و مورد تایید قرار گرفته‌اند که هم بر بیماری‌های قلبی و هم دیابت اثرات مثبتی می‌گذارند. تخم‌مرغ و کره نیز از منابع خوب چربی‌های طبیعی به‌حساب می‌آیند.
کلسترول موجود در این غذاها برای بدن بی‌ضرر است. مصرف چربی غذایی منجر به دیابت نوع ۲ یا بیماری قلبی نمی‌شود و به واقع، می‌تواند مفید باشد زیرا به شما کمک می‌کند احساس سیری کنید بدون اینکه قند اضافی به بدنتان وارد شود.
برای کاهش ورود قند به بدن، از غذاهای کامل، طبیعی و غیرفرآوری شده استفاده کنید. رژیم غذایی کم کربوهیدرات تصفیه‌شده، پروتئینی متعادل و چربی‌های طبیعی با مقدار بالا را انتخاب کنید.
مرحله ۲: شکر باقی‌مانده را بسوزانید!
ورزش (هم مقاومتی و هم هوازی) می‌تواند بر دیابت نوع ۲ تأثیر مثبتی داشته باشد، اما در مقایسه با تغییرات در رژیم غذایی تأثیر کمتری در معکوس کردن بیماری دارد. روزه‌داری، ساده‌ترین و مطمئن‌ترین روش برای وادار کردن بدن به سوزاندن قند است.
روزه‌داری، یک نوع دیگر از غذا نخوردن است: اگر شما غذایی نمی‌خورید، در حقیقت روزه‌دار هستید. وقتی غذای مصرفی را به بدن می‌رسانید، بدن انرژی آن را ذخیره می‌کند. در زمان روزه‌داری، بدن به سوزاندن انرژی غذایی می‌پردازد و گلوکز نیز به عنوان منبع انرژی بلافصل شناخته می‌شود. از این رو، با افزایش زمان روزه‌داری‌تان می‌توانید قند ذخیره‌شده را بسوزانید.
شاید روزه‌داری در ابتدا سخت به نظر برسد، اما واقعا یکی از قدیمی‌ترین رژیم‌های درمانی شناخته شده است که در طول تاریخ بشر هیچ مشکلی ایجاد نکرده است. اگر از داروهای تجویزی استفاده می‌کنید، قبل از شروع روزه‌داری حتما با پزشک خود مشورت نمائید.
برای سوزاندن قند، یکی از بهترین استراتژی‌ها این است که دو تا سه بار در هفته به مدت ۲۴ ساعت روزه بگیرید. یکی دیگر از روش‌های متداول روزه‌داری به این طریق است که به مدت ۱۶ ساعت، پنج تا شش بار در هفته این کار را انجام دهید. راز معکوس کردن دیابت نوع ۲ همین است.
طبق گزارش وب‌گاه فرادید، تنها چیزی که نیاز دارید، داشتن ذهنی باز برای پذیرش یک الگوی جدید و شجاعت برای به چالش کشیدن تفکرات متعارف است.