فضاپیمای چینی «چانگ‌ای ۶» بعد از انجام مأموریت نمونه‌برداری، پرچم کشورش را بر روی نیمه پنهان ماه به اهتزاز درآورد. این واقعه، برای اولین بار در تاریخ فضایی، پرچم یک کشور در این بخش از ماه به نمایش گذاشته شده است.
به گزارش دیجیاتو، این ماه‌نورد توانسته‌است با موفقیت نمونه‌هایی از سطح ماه را جمع‌آوری کند و اکنون در حال بازگشت به مدار است.
ماه‌نورد چینی در نیمه پنهان ماه به‌دنبال چه چیزی است؟
چین اخیراً خبری از فرود موفقیت‌آمیز ماه‌نورد خود بر روی نیمه پنهان ماه اعلام کرده است. یکی از مأموریت‌های اصلی این ماه‌نورد، جمع‌آوری نمونه‌هایی از سطح ماه بوده که به نظر می‌رسد اکنون به پایان رسیده باشد. نمونه‌های به‌دست آمده به مدار ماه منتقل شده و به‌زودی برای بازگشت به زمین آماده خواهند شد. بر اساس اطلاعات منتشرشده از سوی آژانس فضایی چین، وزن نمونه‌ها به ۲ هزار گرم می‌رسد.
چین ادعا می‌کند که پرتاب محموله حامل نمونه‌ها به مدار پایینی چین به‌طور خودکار انجام شده و ماهواره Queqiao-۲ در این فرایند نقش کلیدی داشته است. در صورتی که نمونه‌ها با موفقیت به زمین برسند، یکی از مهم‌ترین اهداف مأموریت Chang’e-۶ به تحقق خواهد پیوست. پیش‌بینی می‌شود که فرایند بازگشت به زمین حدود ۲۰ روز زمان ببرد و در نهایت شاهد فرود محموله‌ای در نزدیکی مغولستان خواهیم بود. مقامات چینی پیش‌تر اعلام کرده بودند که زمان کلی این مأموریت ۵۳ روز خواهد بود، هرچند جزئیات بیشتری درباره زمان‌بندی دقیق ارائه نشده است.
اهتزاز پرچم یکی دیگر از اهداف تعیین‌شده برای این مأموریت بوده که پیش از جمع‌آوری و ارسال نمونه‌ها به مدار پایینی ماه محقق شده است. لازم به ذکر است که ماه‌نورد چینی در روزهای اخیر با چالش‌های دمایی سختی مواجه بوده، اما موفق به عبور از این آزمون‌ها شده است. موفقیت چین در این مأموریت می‌تواند از اهمیت بالایی برخوردار باشد، چرا که آژانس فضایی چین برنامه‌ریزی کرده است تا در پایان دهه جاری میلادی به ارسال فضانورد به سطح ماه اقدام کند.
لازم به ذکر است که پرچم زرد و قرمز جمهوری خلق به‌طور مستقیم بر روی خاک ماه قرار نگرفته، بلکه بخشی از تجهیزات ارسال‌شده به سطح قمر زمین به حساب می‌آید. این پرچم کوچک از کامپوزیت‌های فضایی ساخته شده است که قادر به تحمل شرایط سخت محیطی هستند. انجام مأموریت در نیمه دور ماه به دلیل نیاز به یک ماهواره ثانویه برای حفظ ارتباط رادیویی، کمی دشوارتر از سمت رو به زمین است. همچنین سطح پشتی ماه، به‌واسطه ناهمواری‌های بیشتر، برای حرکت ماه‌نورد چالش‌برانگیزتر است.