مهم‌ترین مانع بر سر راه پذیرش گسترده وسایل نقلیه الکتریکی، قیمت بالای آن‌ها به شمار می‌رود و بخش عمده‌ای از هزینه کل یک خودرو الکتریکی متعلق به باتری آن است که تقریباً یک سوم هزینه را شامل می‌شود. به همین سبب، خودروسازان در چین، پیشگام در تولید خودروهای برقی، به استفاده از باتری‌های لیتیوم فسفات آهن یا LFP روی آورده‌اند که از نظر هزینه، نسبت به دیگر بسته‌های رایج، مقرون به صرفه‌تر هستند.
در حال حاضر شرکت‌های آمریکایی از جمله فورد و تسلا در تلاشی جدی برای دستیابی به این نوع باتری‌ها هستند. سرعت پذیرش LFP تأثیر بسزایی بر این خواهد داشت که جهان چه زمانی از خودروهای سوخت فسیلی به سمت خودروهای الکتریکی تغییر مسیر دهد و همچنین چه کسانی در این دوران نو ظهور بر صنعت خودروسازی جهانی تسلط خواهند داشت.
کاتد، جزء کلیدی باتری‌های لیتیوم یونی است که نیروی مورد نیاز خودروهای الکتریکی را تأمین می‌کند و مشخص‌کننده میزان انرژی قابل ذخیره و سرعت شارژ آن‌ها می‌باشد. عمده کاتدهای باتری‌های لیتیوم یونی از ترکیب نیکل و کبالت تشکیل شده‌اند.
محققان آمریکایی در اواخر دهه ۱۹۹۰، LFP را به عنوان یک تکنولوژی کاتدی پایدار معرفی کردند و شرکت‌های چینی از اواسط دهه ۲۰۰۰ شروع به تجاری‌سازی آن کردند تا به پیشرفت صنعت نوپای خود کمک کنند و اکنون تولیدکنندگان غربی نیز این فناوری را پذیرفته‌اند.
تسلا در کارخانه‌اش در شانگهای از باتری‌های LFP بهره می‌برد. همچنین فورد در سال جاری این باتری‌ها را در خودروی اسپرت موستانگ Mach-E و در سال ۲۰۲۴ در پیکاپ لایتنینگ F-۱۵۰ خود به کار خواهد برد. برندهای معتبری چون مرسدس بنز، فولکس واگن و ریویان نیز به این تکنولوژی متعهد شده‌اند.
بیش از نیمی از خودروهای الکتریکی تولید شده در سال گذشته در چین به فروش رسید. بر اساس گزارش بلومبرگ، تولیدکنندگان چینی بیش از ۵۰ درصد سهم بازار باتری‌های خودروهای برقی را در اختیار دارند و ۹۰ درصد از تقاضا برای برخی مواد ساخت باتری را تأمین می‌کنند.
هزینه‌های تولید خودروهای برقی رده بالا به سطح هزینه‌های خودروهای با موتور احتراقی مشابه کاهش یافته، اما هنوز تولید خودروهای برقی در رده متوسط نسبت به مدل‌های سنتی خود و گران‌تر است. افزون بر این، قیمت باتری پس از چند سال کاهش، اکنون در حال افزایش است و پیش‌بینی می‌شود که زمان رسیدن به برابری قیمت کلی به سال ۲۰۲۶ منتقل شود. این مسئله چالش مهمی برای خودروسازان آمریکایی و اروپایی به شمار می‌رود که در رقابت با رقبای چینی خود برای تبدیل خودروهای برقی به محصولاتی انبوه، عقب مانده‌اند.
مدیران خودروسازی غربی اکنون نسبت به تسلط چین بر بازار خودروهای برقی نگران هستند و در تلاشند تا زنجیره تأمین خود را از اثرات جنگ‌های تجاری و هرگونه اختلال دیگر محافظت کنند. با این حال، گذر به باتری‌های LFP مستلزم همکاری با چین است. LFPهای مورد استفاده تسلا به فناوری شرکت سینوپک چین وابسته است. همچنین فورد قصد دارد LFPها را در یک کارخانه جدید در میشیگان با استفاده از فناوری مجوز شده از یک شرکت چینی تولید کند.
نکته‌ای که باید در نظر داشت این است که LFP نمی‌تواند به‌عنوان جایگزینی برای باتری‌های نیکل-کبالت-منگنز و نیکل-کبالت-آلومینیوم که به خاطر چگالی انرژی بالای خود برای خودروهای الکتریکی گران‌قیمت و دوربرد مناسب هستند، عمل کند.
در گزارش بلومبرگ آمده است که حامیان فناوری‌های دیگر، باتری‌های یون سدیم را مطرح کرده‌اند. در شرایط کنونی، باتری‌های یون سدیم به علت تولید در مقیاس کوچک و نایاب بودن مواد اولیه مورد نیاز برای ساخت آن‌ها، گران‌تر هستند. محققان بر این باورند که با بهبود کیفیت و بهینه‌سازی مواد، در نهایت هزینه این سلول‌ها می‌تواند به نصف قیمت LFPهای کنونی کاهش پیدا کند.