تصور کنید که به اوایل نوامبر ۲۰۲۵ سفر کرده‌ایم و ترامپ در انتخابات ریاست جمهوری به پیروزی رسیده است. در این زمان، “کریستوفر روفو” به احتمال زیاد وزیر آموزش ایالات متحده خواهد بود و تقریباً یک سال از آنجایی که دونالد ترامپ برای دومین بار به کاخ سفید برگشته می‌گذرد. در این دوران، امریکا دستخوش تغییرات عمده‌ای در عرصه آموزش شده است.
به نقل از فرارو و از سوی نیوریپابلیک، “جی دی ونس”، نویسنده محافظه‌کار آمریکایی که می‌توان او را به عنوان چهره‌ای محبوب در کنگره برای ترامپ شناخت، به احتمال زیاد در حال تدوین طرحی برای “نابودسازی بیماری سرطان رادیکالیسم” خواهد بود.
دور دوم ریاست جمهوری ترامپ در آن زمان در حال شکل‌گیری است و اگر او موفق شود آن را برای یک یا دو سال دیگر تمدید کند، “کیمبرلی گیلفویل” که شاید به عنوان مشاور کاخ سفید فعالیت کند، در حال برنامه‌ریزی برای به تأخیر انداختن انتخابات ۲۰۲۸ خواهد بود تا ترامپ بتواند همچنان در قدرت باقی بماند.
پس از برگزاری مراسم تحلیف، ترامپ به خوبی می‌داند که باید چه کار کند و چگونه خواسته‌هایش را محقق سازد. اولین اقدام او امضای یک فرمان اجرایی است که توسط “استفان میلر”، دستیار ویژه رئیس‌جمهور طراحی شده و از اداره مهاجرت امریکا می‌خواهد که کار اخراج مهاجران غیرقانونی را آغاز نماید. پس از آن، ترامپ فرمان دیگری برای اجرای برنامه F امضا خواهد کرد که به موجب آن کارکنان بخش فدرال به گونه‌ای دسته‌بندی می‌شوند که اخراج آن‌ها و استخدام وفاداران سیاسی به جای آن‌ها بسیار آسان‌تر شود.
“الیز استفانیک”، نماینده برجسته و رئیس عملیات حزبی جمهوری‌خواهان در مجلس نمایندگان آمریکا، ممکن است در مقام معاون رئیس‌جمهور منصوب شود. او در آن زمان به احتمال زیاد شکایت طولانی‌مدتی را علیه “ویوک راماسوامی” مطرح خواهد کرد که به گمانش از سوی ترامپ به عنوان سفیر آمریکا در سازمان ملل منصوب شده، چرا که راماسوامی به دنبال معرفی خود به عنوان نامزد انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۲۸ است. همچنان که بسیاری از اعضای بلندپرواز کابینه، استفانیک به صورت علنی از طرح ترامپ برای به تأخیر انداختن انتخابات حمایت خواهد کرد، در حالی که در پس پرده آرزو خواهد داشت که این موضوع توسط دیوان عالی رد شود.
با پاکسازی بخش‌های کلیدی، بخش عمده‌ای از دولت به طور مستقیم تحت نظر ترامپ خواهد بود. دیگر نشانه‌ای از جلسه‌های سوال و جواب در سنا نخواهد بود و بحث در مورد اینکه آیا او می‌تواند آنتونی فائوچی را برکنار کند یا خیر، بی‌فایده خواهد بود. او می‌تواند این کار را انجام دهد! در سال ۲۰۲۵، ترامپ قادر به اخراج تقریبا همه و کوچک‌تر و وفادارتر کردن دولتش خواهد بود.
“به شدت خطرناک”
یک هشدار ضروری است: ترامپ و یاران وفادار او از دوره نخست ریاست‌جمهوری، همین‌طور برخی از اندیشکده‌های راست‌گرا در واشنگتن، منتقدان مارالاگو، کارشناسان محافظه‌کار تلویزیونی و وکلای متعهد به شعار “نخست آمریکا” ماه‌ها، و حتی سال‌هاست که با بیانات و رفتارهایشان تصویری از دور دوم ریاست‌جمهوری ترامپ به ما ارائه می‌دهند. به رغم اینکه آنچه در سطور پیشین آمده داستانی تخیلی است، اما به هیچ وجه فانتزی نیست زیرا برگرفته از محتوای طرح‌هایی است که در حال حاضر در واشنگتن و فلوریدای جنوبی در حال شکل‌گیری است.
پس از پیروزی بالقوه ترامپ، افرادی که در دور نخست به او وفادار مانده و در برابر حمله هوادارانش به ساختمان کنگره سکوت کردند و دعوت‌های شبکه خبری “سی‌ان‌ان” برای حضور در برنامه‌ها را رد کردند، احتمالاً خود را در مناصب عالی منصوب شده توسط ترامپ خواهند دید.
پیش‌تر نشریه “ونیتی فِر” گزارش داده بود که “جارد کوشنر” به عنوان وزیر خارجه در کابینه ترامپ در نظر گرفته شده است. چندی بعد گزارشی منتشر شد مبنی بر اینکه کوشنر متعهد شده که در صورت انتخاب مجدد ترامپ دیگر وارد کابینه و امور اجرایی نشود. در همین حال، “پولیتیکو” از سناتور “تام کاتن” و “مایک پمپئو”، وزیر امور خارجه سابق آمریکا، به عنوان گزینه‌های احتمالی ریاست پنتاگون نام برده است. “استیون چونگ”، سخنگوی کارزار انتخاباتی ترامپ می‌گوید: “بسیار زود است که در مورد ترکیب کابینه صحبت کنیم”. یکی از کارکنان سابق ترامپ اظهار می‌دارد:”همه باید پیرامون گمانه‌زنی‌ها درباره تیم احتمالی ترامپ با دقت و تردید بنگرند. تیم کارزار او اکنون بر پیروزی در انتخابات متمرکز است”.
“استیو بنن”، مشاور سابق ترامپ می‌گوید: “ترامپ در مورد اهداف خود برای دور دوم ریاست‌جمهوری روشن است. تلاش برای اخراج انبوه مهاجران غیرقانونی و خروج آمریکا از بحران اوکراین و سایر بحران‌های جهانی در صدر اولویت‌های او خواهد بود”.
بیش از همه، دور دوم ریاست‌جمهوری ترامپ به احتمال زیاد بر اساس نارضایتی‌های شخصی او شکل خواهد گرفت، نارضایتی‌هایی که تعدادشان بسیار زیاد است: از انتخابات ۲۰۲۰ و نتیجه آن گرفته تا مواضع اتخاذ شده پس از رویداد ۶ ژانویه و حمله به ساختمان کنگره، و همچنین مدیریت اسناد طبقه بندی شده توسط او پس از پایان دوره ریاست‌جمهوری‌اش و نرمش وزارت دادگستری آمریکا نسبت به معاملات مالی خانواده بایدن، به ویژه هانتر بایدن، در حالی که ترامپ معتقد است که دستگاه مجری قانون فدرال به طور سیستماتیک علیه او و طرفدارانش موضع‌گیری کرده است. او هیچ تلاشی برای پنهان کردن نیت خود در این زمینه به خرج نداده است. ترامپ سال گذشته در یک گردهمایی انتخاباتی در تگزاس بایدن را متهم به تبدیل دستگاه قضایی و کیفری آمریکا به “سلاحی” در دستان خود کرده و این عمل را معادل “نمایش ترسناک روسیه در زمان استالین” توصیف کرده است.
در زمان ریاست‌جمهوری ترامپ، احتمالاً قوانین مهمی در مورد موضوعات حساس فرهنگی در میانه جنگ فرهنگی کنونی در آمریکا به تصویب و اجرا خواهد رسید.
این در حالی است که در چهار سال گذشته ریاست جمهوری ترامپ، ما شاهد بی‌نظمی‌های بی‌پایان در واشنگتن بودیم که تا ساعات پایانی ۸ نوامبر ۲۰۱۸ میلادی ادامه داشت. “کالین رید” از اعضای حزب جمهوری‌خواه می‌گوید: “آنان هیچ برنامه‌ای برای دوره انتقالی پس از انتخابات نداشتند. این دوره انتقالی ریاست جمهوری در ظاهر تحت مدیریت “کریس کریستی”، فرماندار سابق نیوجرسی بود، اما او به همراه ملحق شدن به منتقدان ترامپ مسئولیت آن را از دست داد. دولت ترامپ هیچگونه طرحی برای دوره انتقالی نداشت زیرا در واقع فکر می‌کرد نیازی به برنامه‌ریزی نیست. آنان به خود می‌گفتند که ما شاهد یک منظره باشکوه خواهیم بود. سپس اعداد و ارقام نتایج انتخابات از میشیگان و ویسکانسین به دست آمد و در آن زمان بود که ترامپ و اطرافیانش با خود گفتند: “اوه، لعنتی”!
بنن در این خصوص می‌گوید: “ما خوشحال نبودیم، به یاد دارم که پرزیدنت ترامپ در آن زمان به این وضعیت پی برد و گفت: “به نظر می‌رسد این واقعی است”.
در دوره پیشین ریاست‌جمهوری ترامپ، قوه مجریه بین اعضای MAGA که به طور کامل برای تصدی مناصب دولتی مناسب نبودند و کارکنان کمیته ملی حزب جمهوری‌خواه که با ترامپ مخاصمه داشتند، اما تظاهر به تنفر نداشتند، عرصه نبرد جناحی بود. این بار ترامپ و جمهوری‌خواهان که بار دیگر خود را به او وابسته می‌دانند، مصمم هستند تا آن اشتباه را تکرار نکنند.
یک عنصر مهم که در پیروزی شگفت‌انگیز ترامپ در مقابل “ران دیسانتیس” در انتخابات مقدماتی آیووا نقش داشت و سرنخ‌هایی از نحوه شکل‌گیری دور دوم ریاست‌جمهوری‌اش را نشان می‌دهد، “سازمان” است.
“باربارا تریش”، پژوهشگر علوم سیاسی می‌گوید: اقداماتی که ترامپ در حال حاضر انجام می‌دهد هیچ شباهتی به اقداماتی که در سال ۲۰۱۶ داشت، ندارد، زمانی که او پس از سناتور “تد کروز” از تگزاس در جایگاه دوم قرار گرفت. این پژوهشگر ادامه می‌دهد: “این بار تلاش هماهنگی از سوی کارزار ترامپ برای ثبت نام رای‌دهندگان بالقوه، توضیح قوانین گروه و آموزش کاپیتان‌هایی که در روز انتخابات مستقر می‌شوند، برای به حداکثر رساندن فشار‌ها در حال انجام است. رویه کار جمعی ترامپ این بار متفاوت است. می‌توان تلاش برای ایجاد یک سازمان کارآمد در کارزار او را مشاهده کرد. این امر ممکن است موجب نگرانی دموکرات‌ها شود. اگر ترامپ دوباره رییس‌جمهور شود با داشتن مقداری دانش سیاسی بیشتر، برنامه‌هایش را بهبود خواهد داد”. این دقیقاً همان چیزی است که مترقی‌ها یا جناح چپ حزب دموکرات را نگران می‌کند. اکنون ترامپ موانع کمتری در برابر خود خواهد داشت. جاه‌طلبی‌های دور دوم ترامپ به وضوح و به طور کامل در “دستور کاری برای رهبری: وعده محافظه‌کار”، کتابی ۹۲۰ صفحه‌ای که توسط پروژه ۲۰۲۵ بنیاد هریتیج منتشر شده، به تصویر کشیده شده است. این دستور کار اشاره می‌کند که دولت ترامپ، اگر بخواهد آنچه را که به عنوان تحولات مخرب فرهنگی، اقتصادی و دیپلماتیک در چهار سال ریاست‌جمهوری بایدن می‌بیند، خنثی کند، وقت زیادی برای هدر دادن نخواهد داشت.
هر بخش از این کتاب مربوط به یک بخش یا شاخه خاص از دولت فدرال است: نهادهای اطلاعاتی، وزارت آموزش و دیگر بخش‌ها.
رقیب دیگر بنیاد هریتیج و برنامه آن، انستیتو سیاست‌گذاری “نخست امریکا” است که یکی از اندیشکده‌های مستقر در واشنگتن شامل کارکنان و نزدیکان به ترامپ می‌باشد. این اندیشکده خواستار این است که به والدین اجازه داده شود تا در آموزش فرزندانشان نقش بیشتری داشته باشند، مشابه برنامه‌ای که دیسانتیس در فلوریدا پیاده کرده است. این انستیتو همچنین خواهان افزایش حفاری و استخراج در حوزه نفت و گاز در ایالات متحده است و خواهان تغییر قوانین شناسایی رای‌دهندگان به گونه‌ای است که رای‌گیری برای برخی آمریکایی‌ها دشوارتر شود. همچنین، این انستیتو به دنبال حذف محدودیت‌های ایالتی و محلی که دموکرات‌ها در خصوص آزادی حمل اسلحه وضع کرده‌اند، است.
این شعارها سال‌ها بخشی از خواسته‌های محافظه‌کاران بوده است، اما آنچه اکنون جدید به نظر می‌رسد این است که اندیشکده‌هایی مثل هریتیج و انستیتو سیاست‌گذاری “نخست امریکا” این شعارها و درخواست‌ها را تحت عنوان برنامه‌هایی نظام‌مند تدوین کرده و افرادی را برای تاریخ ۲۰ ژانویه ۲۰۲۵ آماده کرده‌اند، یعنی زمانی که امیدوارند ترامپ در حال یاد کردن سوگند ریاست‌جمهوری باشد.
در گمانه‌زنی‌های مطرح شده اعلام شده که “استفان میلر”، مشاور وفادار که سیاست مهاجرتی ترامپ را طراحی کرده؛ به دستگاه اجرایی بازخواهد گشت. خودی‌های حزب جمهوری‌خواه می‌گویند که میلر، با این حال، ترجیح می‌دهد در کاخ سفید نفوذ داشته باشد تا اینکه صاحب دفتر بزرگی در کابینه شود. افزون بر این، شایعات حاکی از این است که میلر به خوبی می‌داند که هرگز تأییدیه سنای جمهوری‌خواهان را دریافت نخواهد کرد. همین مشکل ممکن است انتصاب‌هایی مانند “تاکر کارلسون” را نیز که احتمالاً در دور دوم ریاست‌جمهوری ترامپ عهده‌دار مقام وزیر خارجه خواهد شد، به خطر بیندازد.
در این شرایط ممکن است “کش پاتل”، یکی از مقام‌های اطلاعاتی دولت سابق آمریکا که با تقویت سوءظن‌های توطئه‌آمیز ترامپ نسبت به وزارت دادگستری و جامعه اطلاعاتی به مقام بالایی دست یافته باشد، ریاست سیا را به دست آورد و به این ترتیب پاداش خود را از ترامپ دریافت کند.
“کریستوفر روفو” تأکید کرده است که بله، او در دولت دوم ترامپ، یا به عنوان وزیر آموزش و پرورش یا در سمت دیگری، حضور خواهد داشت. او بیان می‌کند: “هدف وزارت آموزش در دولت احتمالی ترامپ در دور دوم ریاست‌جمهوری، قرار دادن “دستگاه ایدئولوژیک چپ در بحران” خواهد بود و این کار از طریق قطع بودجه، آغاز تحقیقات و اعمال فشار به طور مشابه با رویکرد دیسانتیس در فلوریدا عملیاتی خواهد شد”. او به “نیوریپابلیک” می‌گوید: “فرماندار دیسانتیس سال به سال نشان داده که قدرت، نهادها و قوانین چگونه کار می‌کنند”.