با این وجود، برخی از تحقیقات نتایج متفاوتی را در این باره ارائه کرده اند.
فستینگ (Fasting) چیست؟
فستینگ یا روزه متناوب به مفهوم تغییر بین زمان های مصرف غذا و عدم مصرف آن است. برخلاف رژیم های غذایی سنتی که تأکید بیشتری بر نوع مواد غذایی مصرفی دارند، این روش بیشتر بر زمان مصرف غذا تمرکز می کند.
امروزه انواع مختلفی از برنامه های رایج برای فستینگ وجود دارد. یکی از این برنامه ها، مدل ۱۶/۸ است که به این معناست که شما تنها در یک بازه هشت ساعته می توانید غذا بخورید و سپس به مدت ۱۶ ساعت باید ناشتا بمانید. مدل دیگری که طرفداران زیادی دارد، رژیم ۵:۲ است که شما به طور معمول به مدت پنج روز غذا می خورید و در دو روز با کاهش شدید دریافت کالری مواجه می شوید.
در استرالیا، رژیم غذایی نامناسب در ۷ درصد از موارد کل بیماری ها از جمله بیماری های عروق کرونر قلب، سکته مغزی، دیابت نوع ۲ و سرطان های روده و ریه تأثیرگذار است. به طور جهانی، رژیم های غذایی نامناسب ۲۲ درصد از مرگ و میرها در بزرگسالان بالای ۲۵ سال را در بر می گیرد.
در سال های اخیر، رژیم فستینگ به دلیل مزایای بالقوه اش برای سلامت عمومی، توجه بسیاری را جلب کرده است. این نوع روزه داری می تواند بر متابولیسم تأثیر بگذارد و در نتیجه، چگونگی جذب مواد مغذی از غذا و همچنین سوزاندن انرژی از قندها و چربی ها را تحت تأثیر قرار دهد.
مطالعه جدید چه چیزی را نشان داد؟
تحقیق تازه ای که در مجله Nature منتشر شده، نشان می دهد که وقتی موش ها دوباره غذا می خورند پس از دوره ای از فستینگ، سلول های بنیادی روده آن ها که نقش مهمی در ترمیم بافت روده دارند، فعال تر می شوند. این سلول های بنیادی در مقایسه با موش هایی که کاملاً در حالت فستینگ بودند یا به طور معمول غذا می خوردند، قادر به بازسازی بهتری بودند.
این موضوع نشان می دهد که بدن ممکن است پس از یک دوره فستینگ بهتر بتواند خود را بهبود بخشد.
به طور کلی، رژیم فستینگ برای افراد سالم بی خطر به شمار می آید، اما برای همه افراد، به ویژه کسانی که دارای شرایط پزشکی خاص هستند، مناسب نیست. با این حال، متخصصان هشدار می دهند که این اثر بهبود می تواند عواقب منفی نیز به همراه داشته باشد. اگر در این شرایط تغییرات ژنتیکی وجود داشته باشد، افزایش بازسازی سلول های بنیادی پس از تغذیه مجدد می تواند احتمال ابتلا به سرطان را تسهیل کند.
پلی آمین ها مولکول های کوچکی که برای رشد سلول حیاتی هستند مسئول انجام این بازسازی بعد از مصرف غذا می باشند. این پلی آمین ها می توانند توسط بدن تولید شوند یا تحت تأثیر رژیم غذایی و باکتری های روده ساخته شوند.
یافته ها حاکی از آن است که در حالی که فستینگ برای یک دوره معین و تغذیه مجدد می تواند به عملکرد و بازسازی سلول های بنیادی کمک کند، ممکن است با افزایش خطر ابتلا به سرطان، به ویژه در صورت تکرار دوره های فستینگ و تغذیه مجدد، مرتبط باشد.
علیرغم این موضوع، ارتباط بین فستینگ و خطر ابتلا به سرطان در انسان ها پیچیده تر است و هنوز به طور کامل شفاف سازی نشده است.
تحقیقات دیگر چه چیزی را نشان می دهند؟
برخی مطالعات انجام شده بر روی حیوانات نشان می دهد که رژیم فستینگ می تواند به کاهش وزن، بهبود فشار خون و سطوح قند خون و به تبع آن کاهش خطر ابتلا به دیابت و بیماری های قلبی کمک کند.
مطالعات روی انسان ها نشان می دهند که رژیم فستینگ قادر است وزن بدن را کاهش دهد، سلامت متابولیک را بهبود بخشد، التهاب را کاهش دهد و فرآیندهای ترمیم سلولی را تقویت کند و به حذف سلول های آسیب دیده ای که ممکن است به سرطان تبدیل شوند، کمک کند.
با این حال، برخی تحقیقات دیگر هشدار می دهند که فواید این نوع رژیم غذایی مشابه آنچه است که از طریق محدودیت در دریافت کالری حاصل می شود و هنوز شواهد کافی برای تأیید کاهش خطر ابتلا به سرطان با این نوع رژیم تغذیه ای در انسان وجود ندارد.
در افراد مبتلا به سرطان چطور؟
به گزارش نشریه تخصصی «مدیکال اکسپرس»، در تحقیقات انجام شده بر روی بیماران مبتلا به سرطان، فستینگ قادر به محافظت در برابر عوارض جانبی شیمی درمانی بوده و همچنین می تواند اثربخشی درمان های سرطان را بهبود بخشد و آسیب به سلول های سالم را کاهش دهد.
علاوه بر این، فستینگ به مدت طولانی در برخی بیماران مبتلا به سرطان به عنوان بی خطر شناخته شده و ممکن است بتواند به کاهش رشد تومورها کمک کند.
مطالعات مختلف بر روی حیوانات نشان می دهد که رژیم فستینگ می تواند در کاهش وزن، بهبود فشار خون و سطوح قند خون مؤثر باشد که به نوبه خود می تواند خطر ابتلا به دیابت و بیماری قلبی را کاهش دهد. با این وجود، برخی کارشناسان، احتیاط را توصیه می کنند. مطالعات حیوانی بیان می کنند که رژیم فستینگ ممکن است توانایی سیستم ایمنی را تضعیف کرده و بدن را کمتر قادر به مبارزه با عفونت ها نماید که این می تواند به پیامدهای نامطلوب سلامتی در افراد بیمار منجر شود.
با این حال، در حال حاضر هیچ مدرکی مبنی بر افزایش خطر ابتلا به عفونت های باکتریایی در انسان وجود ندارد؛ بنابراین آیا آزمایش رژیم فستینگ مشکلی ندارد؟
نظریه کنونی در خصوص رژیم فستینگ این است که می تواند مفید باشد، اما کارشناسان سفارش می کنند که تحقیقات بیشتری در این زمینه انجام شود.
از مزایای کوتاه مدت مانند کاهش وزن و بهبود وضعیت کلی سلامت به خوبی پشتیبانی می شود. اما ما هنوز درک کاملی از اثرات بلندمدت آن نداریم، به ویژه وقتی موضوع به خطر سرطان و مسائل مربوط به سیستم ایمنی می رسد.
با توجه به اینکه روش های مختلفی برای رژیم فستینگ وجود دارد و افراد به آن ها واکنش های متفاوتی نشان می دهند، ارائه توصیه هایی که مناسب برای همه باشد، کار دشواری است. زیرا اکثر افرادی که در این تحقیقات شرکت داشته اند، چاق یا مبتلا به دیابت یا دیگر مشکلات سلامتی بوده اند، لذا مشخص نیست که نتایج چگونه می تواند بر جمعیت بزرگ تر اعمال شود.
به طور کلی، رژیم فستینگ برای افراد سالم به عنوانی بی خطر محسوب می شود، اما برای همه مناسب نیست، به ویژه آن هایی که دارای شرایط پزشکی خاص هستند. همچنین، این رژیم برای زنان باردار یا شیرده و همچنین افرادی که سابقه اختلالات خوردن دارند توصیه نمی شود؛ لذا پیش از شروع هر برنامه فستینگ، حتما با پزشک خود مشورت کنید.