دکتر جو بلاجت، که رهبری این پروژه تحقیقاتی را بر عهده دارد و به عنوان پژوهشگر ارشد در مؤسسه ورزش و سلامت دانشگاه کالج لندن فعالیت می‌کند، اظهار می‌دارد: حتی اضافه کردن چند دقیقه از فعالیت‌های ورزشی با شدت بالا، نظیر پیاده‌روی سریع یا دوچرخه‌سواری به روال روزانه می‌تواند تأثیر قابل توجهی بر سطوح (فشار خون) داشته باشد.
تغییرات کوچک، نتایج بزرگ
طبق گزارش سی‌ان‌ان، این مطالعه که در مجله «سیرکولیشن» (Circulation) به چاپ رسیده است، محققان با تجزیه و تحلیل اطلاعات نزدیک به ۱۵ هزار فردی که فعالیت‌هایشان کنترل شده و فشار خونشان زیر نظر بوده، به نتایج جالبی دست یافته‌اند. در این پژوهش، فعالیت‌های روزمره شرکت‌کنندگان به شش گروه تقسیم‌بندی شد: خواب، فعالیت کم‌تحرک، راه رفتن آهسته، راه رفتن تند، ایستادن و ورزش‌های با شدت بیشتر.
محققان از این داده‌ها برای ارزیابی تأثیر جایگزینی زمان‌های بی‌تحرکی با فعالیت‌هایی دیگر بهره بردند. بلاجت می‌گوید: صرف پنج دقیقه فعالیت بیشتر در طول روز با کاهش فشار خون همراه است و فقط ۱۰ تا ۲۰ دقیقه فعالیت اضافی می‌تواند با تغییرات معنادار بالینی در فشار خون (که به معنای کاهش ۲ میلی‌متر جیوه فشار خون سیستولیک یا ۱ میلی‌متر جیوه فشار خون دیاستولیک است) مرتبط باشد.
دکتر سوزان چنگ، پروفسور و معاون پژوهشی در بخش قلب و عروق مؤسسه قلب اسمیت، مرکز پزشکی سدارز سینایی در لس آنجلس که در این تحقیقات حضور نداشته، اشاره می‌کند که تغییرات بالینی معنادار در فشار خون می‌تواند به معنای کاهش خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی و سکته مغزی باشد.
وی اضافه می‌کند: این پژوهش اطلاعات بسیار دقیقی را درباره این حقیقت ارائه می‌دهد که حتی اگر ما به طور کلی در اکثر روزها به میزان قابل توجهی غیرفعال باشیم، تغییرات کوچک می‌تواند تأثیر بزرگی بر سلامت ما بگذارد.
چنگ ابراز می‌دارد: دهه‌ها مطالعات گذشته نشان داده‌اند که افزایش فعالیت بدنی به سطوح بهینه فشار خون کمک می‌کند.
وضعیت نگران کننده بی‌تحرکی
دکتر مارک هامر، استاد پزشکی ورزش در مؤسسه ورزش و سلامت دانشگاه کالج لندن، نیز به متمایز بودن این مطالعه به دلیل تمرکز آن بر مشاهده فعالیت‌ها و تحرکات روزمره افراد به جای وضع یک برنامه ورزشی خاص اشاره دارد.
او در ادامه می‌گوید: یکی از چالش‌های این نوع مطالعات این است که اگرچه افراد مضوعی که در آن شرکت دارند در زمان مطالعه برای کاهش فشار خون فعالیت می‌کنند، اما پس از پایان بررسی، معمولاً به عادات کم تحرک خود باز می‌گردند.
چنگ نیز خاطرنشان می‌کند: داده‌های به‌دست‌آمده از این مطالعه نشان‌دهنده وضعیت بی‌تحرکی شدید در میان شرکت‌کنندگان است. او می‌افزاید: بر اساس این تحقیق، به طور میانگین بزرگسالان میانسال حدود ۱۱ ساعت را در روز در حالت بی‌حرکتی سپری می‌کنند، در حالی که به‌طور میانگین سه ساعت در وضعیت ایستاده، ۱ تا ۲ ساعت را به آرامی پیاده‌روی کرده و حدود یک ساعت را با سرعت مناسب پیاده‌روی می‌کنند. اما نکته حائز اهمیت این است که به طور میانگین، تنها ۱۵ تا ۱۶ دقیقه از زمان خود را به فعالیت‌های ورزشی و بدنی اختصاص می‌دهند. این تصویر کاملاً ثابت از بی‌تحرکی نسبی به‌وضوح در کل جامعه قابل مشاهده است.