یک استارت‌آپ موفق به کاهش انتشار متان ناشی از کشت برنج از طریق روش‌های مرطوب و خشک، تا ۳۵ درصد شده است.
روش مرطوب و خشک متناوب می‌تواند به کاهش میزان گازهای گلخانه‌ای و همچنین صرفه‌جویی در مصرف آب در فرآیند کشت برنج کمک کند.
بر اساس اطلاعات منتشر شده در آی‌ای، یک استارت‌آپ مستقر در آسیا به کشاورزان در نواحی آسیای جنوبی یاری می‌کند تا میزان متان تولید شده از کشت برنج را کاهش دهند. این محصول که بخش عظیمی از تأمین غذای جهان را بر عهده دارد، آثار کربنی قابل توجهی به جا می‌گذارد. این استارت‌آپ اقداماتی را برای کشاورزان کوچک در آسیای جنوبی تدوین کرده که به آنها امکان می‌دهد انتشار گازهای گلخانه‌ای را تا ۳۵ درصد کم کنند.
در حالی که دنیا در جستجوی راهکارهای زیست‌محیطی برای حفظ منابع خود است، دامداری به دلیل میزان بالای انتشار گازهای گلخانه‌ای در کانون توجه قرار گرفته است. در همین حال، شرکت رایز (Rize) مستقر در سنگاپور بر روی بهینه‌سازی کشت برنج که پس از دامداری، دومین منبع تولید گازهای گلخانه‌ای است، متمرکز شده است.
مزارع برنج همچون مزارع دام، مقدار زیادی متان تولید می‌کنند که گرما را در جو به‌طور مؤثر جذب می‌کند و این گاز ۸۰ برابر قوی‌تر از دی اکسید کربن است. بنابراین، کنترل انتشار متان می‌تواند به کاهش سریع اثرات زیست‌محیطی کمک کند.
کاهش انتشار متان از برنج
کشاورزان به منظور پرورش برنج، مزارع خود را با آب غرق می‌کنند تا از آسیب آفات و رویش علف‌های هرز که می‌تواند خاک را از مواد مغذی خالی کند، جلوگیری کنند. با این حال، این روش شرایطی را فراهم می‌آورد که در آن باکتری‌های بی‌هوازی، که قادر به رشد درAbsent of oxygen هستند، رشد کرده و در این فرایند متان تولید می‌شود.
اگرچه این روش به مدت سال‌های متمادی به‌کار گرفته می‌شد، با افزایش نیاز به تولید برنج در سطوح جاری، شدت این مشکل نمایان‌تر شده است. تخمین‌ها نشان می‌دهد که بیش از ۳.۵ میلیارد نفر برای تأمین کالری‌های روزانه خود به برنج وابسته‌اند و همچنین کشت برنج سهم قابل توجهی در اقتصاد برخی کشورها دارد، بنابراین پایان دادن به این فرآیند امکان‌پذیر نیست.
به همین دلیل، استارت‌آپ‌هایی مانند رایز به‌دنبال یافتن روش‌های تازه‌ای برای کاهش اثرات زیست‌محیطی ناشی از کشت محصولات هستند و راه‌حل‌هایی با تکنولوژی پایین را شناسایی کرده‌اند.
روش مرطوب و خشک متناوب
تحقیقات نشان می‌دهد که اقدام به مرطوب کردن و خشک کردن متناوب (AWD) می‌تواند به کاهش ۵۰ درصدی تولید گاز متان کمک کند. در این فرآیند، مزارع در ابتدا به‌طور کامل غرق آب می‌شوند، اما به‌جای ادامه این روند و اضافه‌کردن آب اضافی، به آنها اجازه می‌دهند تا کاملاً خشک شوند.
کارشناسان اذعان دارند که وقتی مزارع چندی را بدون آب رها می‌کنند، ریشه‌های گیاه برنج تلاش بیشتری برای جستجوی رطوبت از خود نشان می‌دهند. بعد از اینکه آب دوباره به مزرعه برمی‌گردد، گیاه به شکل بهتری رشد کرده و عملکردش را بهبود می‌بخشد. این شیوه همچنین کشت برنج با استفاده از آب کمتر را ممکن می‌سازد و پایدارتر است.
شرکت رایز با کشاورزان در آسیای جنوبی همکاری می‌کند و آموزش‌های لازم را درباره این روش‌ها ارائه می‌دهد و به آنها در تأمین اعتبار برای نصب لوله‌ها و سایر زیرساخت‌ها کمک می‌کند. در عوض، این استارت‌آپ اطلاعات مربوط به منطقه را جمع‌آوری کرده و نتایج مرتبط با کارآمدی روش‌ها و تأثیر مداخلات بر رشد و عملکرد گیاه را رصد می‌کند.
طبق اظهارات رایز، این شیوه با کاهشی ۳۵ درصدی در انتشار متان همراه بوده و هم‌زمان مصرف آب را تا ۲۰ درصد کاهش داده است. علاوه بر این، این رویکرد موجب ۳۰ درصد افزایش درآمد کشاورزان شده و نشان‌دهنده این است که کشاورزی پایدار کشت برنج می‌تواند به سودآوری نیز بینجامد.
با توجه به اینکه تولید هر کاسه برنج نیاز به بیش از ۲۰۰ لیتر آب شیرین دارد و صنعت برنج بیش از یک‌سوم آب مصرفی جهان را از آن خود کرده است، نیاز به پیاده‌سازی روش‌های پایدار کاملاً مشهود است.