پرندگان، موجوداتی استثنایی و شگفتانگیز هستند. برخی از آنها قادرند بدون بال زدن، کیلومترها اوج بگیرند، در حالی که برخی دیگر بیش از نیم قرن زندگی میکنند و برخی از آنها واقعاً درخشان و رنگارنگ به شمار میآیند.
زمانی که به پرندهای که در افق پرواز میکند نگاه میکنید، آیا هرگز به این موضوع فکر کردهاید که این پرنده تا چه ارتفاعی میتواند پرواز کند؟
رکورد دار بالاترین ارتفاع پرواز در میان تمامی پرندگان، کرکس دال روپل (Gyps rueppellii) است. در سال ۱۹۷۳ میلادی، یکی از این کرکسها در هنگام پرواز در ارتفاع ۱۱ هزار و ۳۰۰ متری، با یک هواپیمای تجاری در بالاهای ساحل عاج برخورد کرد.
با وجود اینکه هواپیما یکی از موتورهای خود را از دست داد، موفق به فرود آمد، اما این پرنده بهرحمت خدا رفت و جان باخت. از آن پرنده تنها ۵ پر کامل و ۱۵ تکه پر کوچکتر باقی ماند که بهخوبی برای شناسایی نوع و تأیید اوجگیری باورنکردنیاش کافی بود.
این پرنده بومی نواحی ساحل صحرا در قاره آفریقا است و در کشورهای متعددی از جمله زیمبابوه، سنگال و اتیوپی مشاهده میشود. طول بالهای قدرتمند این پرندگان به بیش از ۲ متر میرسد، اما به ندرت در پرواز از آنها استفاده میکنند.
در حقیقت، این کرکسها در تلاش برای صعود به ارتفاعات بالا و در جستجوی طعمه، غالباً از ستونهای گرمایی و بالارونده جو برای اوجگیری استفاده میکنند.
بر اساس نظر محققان، ممکن است حادثه ۱۹۷۳ میلادی و برخورد کرکس روپل با هواپیمای تجاری فقط یک استثنا باشد. در واقع، دلایل متعددی وجود دارد که چرا معمولاً پرندگان در ارتفاعات بالا در کنار هواپیماهای مسافربری دیده نمیشوند. یکی از این دلایل اصلی به سطح اکسیژن مربوط میشود.
در بین دیگر پرندگان رقیب کرکس روپل، درنای خاکستری و غاز سرنواری نیز به چشم میخورد. پژوهشگران موفق شدند یکی از درناهای خاکستری را در ارتفاع ۱۰ هزار متری هنگامی که از دست یک عقاب فرار میکرد، ثبت کنند. همچنین، یک غاز سرنواری در ارتفاع ۷۳۰۰ متری در این ناحیه قابل مشاهده بوده است.
از زمان وقوع این مشاهدات و حتی با وجود فناوریهای پیشرفته ردیابی، تا به امروز هیچ گزارش دیگری درباره نزدیک شدن یک پرنده به رکورد کرکس روپل ثبت نشده است و به همین دلیل، این پرنده همچنان رکورد اوجگیری را در آسمان در اختیار دارد.
این در حالی است که اتحادیه بینالمللی حفاظت از طبیعت، کرکس روپل را جزو پرندگان با خطر انقراض جدی طبقهبندی کرده است.
این گونه از کرکسها، مشابه بسیاری از پرندگان دیگر در آفریقا، با چالشهایی چون از دست دادن زیستگاه، شکار و عدم دسترسی به تنها منبع غذایی خود یعنی لاشهها در معرض خطر هستند.
مسمومیتهای ناشی از آفتکشهایی نظیر «کربوفوران» و همچنین داروی دیکلوفناک در کاهش شمار این پرندگان تأثیر بسزایی داشته است.
دیکلوفناک که معمولاً به عنوان داروی ضد التهاب در دامپزشکی استفاده میشود، در صورتی که کرکسهای روپل لاشه حیواناتی که این دارو را مصرف کردهاند را بخورند، میتواند باعث مرگ آنها شود.
این موضوع جالب توجه است که کرکسهای روپل توانستهاند بدون هیچ مشکلی، گوشت آلوده به سیاه زخم و بوتولیسم را بخورند و هضم کنند.
منبع: یورونیوز