بر اساس اعلامیه «روس اتم»، شرکت دولتی انرژی اتمی روسیه، این واحد که بیش از ۵ سال از آغاز فعالیت آن سپری شده، به تازگی نخستین چرخه سوخت خود را به پایان رسانده است.
این روزها گفتگوهای فراوانی در مورد این موضوع که آیا انرژی هسته ای می تواند به بشر در دستیابی به اهداف انرژی خالص صفر یاری رساند یا نه، در جریان است. اما بی تردید نمی توان از Akademik Lomonosov به عنوان یک نمونه بی نظیر در عرصه مهندسی چشم پوشی کرد. این واحد به عنوان تنها نیروگاه هسته ای شناور در سطح جهانی شناخته می شود و در واقع شمالی ترین مرکز تولید حرارت و برق به شمار می رود.
اگرچه استفاده از یک راکتور هسته ای روی یک کشتی شناور یک فناوری نوین نیست و از دهه ۱۹۵۰ میلادی راکتورها بر روی کشتی های نظامی به کار گرفته می شد، این دستگاه در حفظ ویژگی های مخفی زیردریایی ها نقش مهمی ایفا می کرد. اما Akademik Lomonosov یک موقعیت کاملاً متفاوت دارد. این واحد به واقع یک کشتی با ابعاد ۱۴۴ متر طول و ۳۰ متر عرض است که برای مقاصد غیرنظامی طراحی شده و مجهز به دو راکتور KLT۴۰S برای تولید برق می باشد.
این دو راکتور بر اساس فناوری مشابهی که در یخ شکن های روسیه اتخاذ شده، قادر به تولید ترکیبی از ۳۰۰ مگاوات حرارت بوده و می توانند تا ۷۰ مگاوات برق (به صورت ناخالص) را تولید کنند. این واحد که در ابتدا برای استقرار در کارخانه کشتی سازی Sevmash در شمال غرب روسیه در نظر گرفته شده بود، سرانجام به Pevek منتقل گردید تا به جای نیروگاه هسته ای Bilibino که در حال نزدیک شدن به پایان عمر خود بود، به فعالیت بپردازد.
این واحد تولید برق هسته ای با استفاده از سوخت اورانیوم با غنای پایین (LEU)، در سال ۲۰۲۰ میلادی ۲۰ درصد از نیاز منطقه را تأمین کرد و امروز سهم آن در هاب برق ChaunBilibino و شبکه ایزوله به بیش از ۶۰ درصد رسیده است.
این کشتی علاوه بر تولید یک میلیارد کیلووات ساعت انرژی تا به امروز، به عنوان یک مرکز تولید همزمان عمل می کند و انرژی حرارتی هدر رفته را دوباره به کار می گیرد تا توان حرارتی ۶۰ مگاواتی را جذب کرده و برای گرمایش مورد استفاده قرار دهد.
این واحد کنونی به جمعیت ۵ هزار نفری خدمات ارائه داده و همچنین برای عملیات استخراج مواد معدنی در منطقه سنگ معدن بایمسکایا کمک کرده و روزانه تا ۲۴۰ هزار متر مکعب آب را برای نمک زدایی تأمین می کند.