محققان در پژوهش تازه‌ای به ارتباط محتمل میان ابتلا به عوارض پای دیابتی و کمبود ویتامین دی پی بردند.
به گزارش مدیکال دیالوگز، این مطالعه بر روی بیمارانی که به دیابت نوع ۲ مبتلا بودند، متمرکز شد و هدف آن تعیین میزان کمبود ویتامین دی هیدروکسی ۲۵ (که precursor ویتامین دی محسوب می‌شود) و ارزیابی ارتباط آن با عوارض پای دیابتی بود.
بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ به دو گروه تقسیم شدند: یکی شامل ۹۵ نفر با عوارض پای دیابتی و دیگری ۳۸۸ نفر بدون این عوارض. داده‌های بالینی متنوعی شامل اندازه‌گیری‌های قد، وزن و دور کمر به همراه تحلیل‌های بیوشیمیایی از سوابق پزشکی الکترونیکی جمع‌آوری شد.
یافته‌های این مطالعه نشان داد که ۴۴.۶ درصد از شرکت‌کنندگان دچار کمبود ویتامین دی هیدروکسی ۲۵ بودند. به‌طور چشمگیری، این کمبود در گروه مبتلا به پای دیابتی شایع‌تر بود و ۵۷.۹ درصد از افراد این دسته را تحت تأثیر قرار می‌داد، در حالی که رقم مشابه برای گروه بدون عارضه پای دیابتی ۴۱.۰ درصد بود. همچنین، میانگین سطوح سرمی ویتامین دی هیدروکسی ۲۵ در دو گروه به‌طور معناداری متفاوت بود؛ گروه پای دیابتی سطوح پایین‌تری نسبت به گروه بدون عارضه نشان داد.
این پژوهش همچنین ارتباط مثبت و معناداری بین سطوح سرمی ویتامین دی هیدروکسی ۲۵ و ویتامین B۱۲ به اثبات رساند. همچنین، تحلیل رگرسیون لجستیک نشان داد که هر دو سطوح ویتامین دی هیدروکسی ۲۵ و شاخص توده بدن به‌طور مستقل با عوارض پای دیابتی مرتبط هستند.
این یافته‌ها حاکی از آن هستند که کمبود ویتامین دی و افزایش شاخص توده بدنی ممکن است خطر بروز عوارض پای دیابتی را در افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ افزایش دهد.
این مطالعه بر اهمیت شیوع کمبود ویتامین دی هیدروکسی ۲۵، به‌ویژه در میان بیماران دچار عوارض پای دیابتی تأکید می‌ورزد. هرچند که این ارتباط بالقوه میان کمبود ویتامین دی و عوارض پای دیابتی را نمایان می‌سازد، اما نیاز به تحقیقات بیشتری برای روشن شدن دقیق نقش ویتامین دی هیدروکسی ۲۵ در بروز این شرایط احساس می‌شود. درک بهتر این ارتباط می‌تواند مسیر را برای ارتقاء اقدامات پیشگیرانه و استراتژی‌های درمانی در مواجهه با عوارض پای دیابتی هموار سازد و بهبود کیفیت زندگی افراد مبتلا به دیابت را به دنبال داشته باشد.
نتایج این تحقیق در مجله بین‌المللی Lower Extremity Wounds منتشر شده است.