یک اخترشناس موفق به شناسایی جاده‌ای روستایی شده است که در یکی از تابلوهای «ون‌گوگ» به تصویر کشیده شده است.
«دونالد اولسون»، اخترفیزیکدان و ستاره‌شناس، با استفاده از علم خود، موقعیت جغرافیایی کوچه‌ای را که در نقاشی «کوچه صنوبر در غروب خورشید» (۱۸۸۴) اثر «وینسنت ون گوگ» به تصویر کشیده شده، تعیین کرده است.
به گزارش «آرت‌نت»، «اولسون» پیشتر از علم نجوم و روشی مشابه برای تخمین تاریخ خلق سه اثر دیگر «ون گوگ» مانند «طلوع ماه» (پشته علف)، «جاده با سرو و ستاره» و «کاخ سفید در شب» استفاده کرده بود. این استاد این بار با همکاری اعضای «باشگاه هواشناسی و نجوم آیندهوون» در هلند دریافت که نقاشی «کوچه صنوبر در غروب خورشید» در ایام نزدیک غروب خورشید، به ویژه در روزهای ۱۳ یا ۱۴ نوامبر سال ۱۸۸۴ و در امتداد جاده‌ای ۳۶۵ متری به نام «Weverstraat» در شهر هلندی «نوینن» ترسیم شده است.
به عنوان نمونه، محاسبات نجومی حاکی از این است که خورشید در حال غروب در روزهای ۱۳ و ۱۴ نوامبر ۱۸۸۴ بر بالای «Weverstraat» قابل مشاهده بوده است. همچنین مستندات آب و هوایی تاریخی وجود دارد که تأیید می‌کند آسمان در آن روز صاف بوده و این امر شرایط مناسبی را برای خلق نقاشی در فضای باز از سوی «ون‌گوگ» فراهم کرده است.
«وینسنت ون‌گوگ»، نقاش نامدار هلندی، در حال حاضر به عنوان یکی از برجسته‌ترین چهره‌های مکتب پست امپرسیونیسم شناخته می‌شود. او در ۳۰ مارس ۱۸۵۳ در ایالت برابانت هلند نزدیک مرز بلژیک به دنیا آمد. تعدادی از مشهورترین آثار او در سه سال پایانی حیاتش خلق شدند.
با اینکه او در دوره کودکی گاهی به طراحی می‌پرداخت، اما استعداد هنری او تا سن ۲۷ سالگی به‌طور قابل توجهی ناشناخته باقی مانده بود.
امروزه این هنرمند هلندی به خاطر سبک بی‌نظیر خود در خلق آثار هنری خیره‌کننده معروف است. شناسایی مناظر زیبا، پرتره‌های تأثیرگذار و طبیعت‌های بی‌جان پرجنب‌وجوشی که با استفاده از رنگ‌های غلیظ، ضربات سریع قلم‌مو و ترکیب‌های شگفت‌آور رنگ‌بندی او به تصویر کشیده‌اند، هیچ سختی ندارد. البته باید توجه داشت که آثار «ون‌گوگ» در ابتدای کار خود چنین ویژگی‌های واضحی را نداشتند و سبک خاص او به مرور زمان و در مراحل مختلف زندگی کوتاهش شکل گرفت.
«ون‌گوگ» روزی در اتاق مهمانخانه‌ای واقع در شهر «اور سور اواز» از خواب بیدار شد و به مانند دیگر روزها با قلم مو در دست برای نقاشی به بیرون رفت. اما همان شب با جراحتی خطرناک ناشی از شلیک گلوله به مهمانخانه بازگشت و دو روز بعد، در ۲۹ جولای ۱۸۹۰، جان خود را از دست داد.