گروهی از دیرینهشناسان موفق به پیدا کردن فسیل یک پستاندار دریایی شدهاند که حدود ۱۵ میلیون سال پیش در اعماق دریا، طعمه یک کروکودیل و یک کوسه ببری قرار گرفته است.
یک کشاورز در ناحیهای از جنوب شهر کورو در ونزوئلا، برای نخستین بار این بقایای فسیلی مربوط به گاو دریایی را شناسایی کرده است.
دانشمندان اعتقاد دارند این کشف، آگاهیهای چشمنوازی از زنجیره غذایی در دوره میوسن اولیه تا میانی، بازه زمانی میان ۱۱.۶ تا ۲۳ میلیون سال پیش، فراهم میکند.
آلدو بنیتس-پالومینو، یکی از پژوهشگران دکترا در رشته دیرینهشناسی دانشگاه زوریخ سوئیس و نویسنده اصلی این تحقیقات، در این راستا بیان داشت: «یافتن نشانههایی از دندانهای دو شکارچی بر روی ایک طعمه به سختی ممکن است. این واقعیت نشان میدهد که چرا باید در مناطق گرمسیری نظیر ونزوئلا به دنبال فسیل جستجو کنیم.»
بقایای فسیل، شامل سه نوع جای دندان بر روی بخشی از جمجمه و ۱۳ عدد مهره از ستون فقرات میباشد. همچنین شکل و عمق و راستای این جای دندانها، نشاندهنده حمله دو شکارچی است: یک کروکودیل که ابعادش کوچک تا متوسط بوده و یک کوسه ببری.
نتایج این پژوهش حاکی از آن است که کروکودیل ابتدا با دندانهایش به شکل عمیق به پوزه گاو دریایی حمله کرده و سعی در خفه کردن آن از این قسمت داشته است. دو برش بزرگ و قوسیمانند دیگر حاکی از این است که کروکودیل اقدام به کشیدن و تکهتکه کردن گوشت گاو دریایی کرده است.
شکستگی استخوانهای فسیل، نشان میدهد که کروکودیل فنون «غلت مرگبار» را برای تسلط بر طعمهاش به کار برده است.
این عمل به شیوهای اشاره دارد که کروکودیلها هنگام شکار یا دفاع از خود به کار میبرند. کروکودیلها بر طعمه مسلط شده و با چرخش سریع در آب تلاش میکنند آن را غرق یا به تکههای کوچک تقسیم کنند.
نویسندگان این تحقیق در مقاله خود اشاره کردهاند: «علامت باقیمانده بر فسیل، تنها از طریق گاز گرفتن انجام میشود و در ادامه، کروکودیل به پاره کردن طعمه، چرخیدن در آب و گرفتن آن میپردازد.»
محققان به این نتیجه رسیدهاند که گاو دریایی بعدا توسط یک کوسه ببری مورد حمله قرار گرفته است. تعیین اینکه آیا کوسه در فرایند شکار سهیم بوده یا تنها لاشه را تغذیه کرده، ممکن است دشوار باشد. اما شواهد دندانهای باریک و بدون دندانه کوسه در نقاط مختلف روی بدن گاو دریایی و توزیع نامنظم آنها، به همراه تنوع در عمق لاشه، نشان میدهد که این روند، مربوط به حیوانی که لاشهخواری میکند، به مانند کوسه ببری بوده است.
دانشمندان با کشف یک دندان جداگانه و به جا مانده در ناحیه گردن گاو دریایی، هویت شکارچی دوم را که یک گونه منقرضشده از کوسه ببری با نام علمی «Galeocerdo aduncus» بوده، شناسایی کردند.
محققان میگویند با توجه به تکهتکه بودن فسیل، نمیتوان سایر فرضیات برای مرگ گاو دریایی را نادیده گرفت.
دین لومکس، دیرینهشناس در دانشگاه بریستول بریتانیا، درباره این موضوع اظهار میکند: «شاید منطقی نباشد که بیاندیشیم گاو دریایی قبلاً مرده بوده است. ممکن است این حیوان در آب شناور شده و سپس توسط کروکودیل و کوسه در زمانهای مختلف به عنوان غذا استفاده شده باشد.»
در آن زمان، گاوهای دریایی قادر بودند به طول حدود ۵ متر برسند و بافت چربی آنها منبع تغذیهای مناسبی برای دیگر جانداران محسوب میشد.
امروزه، کروکودیلها و کوسهها گاوهای دریایی را شکار میکنند، با این حال، بیشتر مایلند به طعمههای جوانتر حمله کنند چرا که به خاطر جثه بزرگی که دارند، کشتن گاوهای دریایی بالغ دشوارتر است.
هنوز مشخص نیست که چه نوع کروکودیلی میتوانسته این گاو دریایی را شکار کند. محققان حدس میزنند که ممکن است شکارچی مورد نظر یکی از گونههای منقرضشده «کیمن» یا «گریال» باشد که تا ۶ متر طول و پوزهای بلند و باریک داشتند.
آقای بنیتس-پالومینو با اشاره به اینکه در آن دوران، آمریکای جنوبی به عنوان «بهشت کروکودیلها» شناخته میشد، عنوان کرد که این کشف فسیلی، نمایشی نادر از صحنههای شکار در آمریکای جنوبی را به تصویر میکشد.
نتایج این پژوهش در نشریه علمی «دیرینهشناسی مهرهداران» منتشر شده است.
منبع: یورونیوز