بر اساس اطلاعات منتشر شده توسط سایتک دیلی، بیش از ۶۰ درصد از افراد بزرگسال ۷۰ ساله و بالاتر در ایالات‌متحده با مشکل کم شنوایی مواجه هستند و به‌طور قابل‌توجهی این وضعیت با افزایش خطر ابتلا به زوال عقل ارتباط دارد. با این حال، علت دقیق این ارتباط هنوز به‌طور کامل مشخص نشده است.
تحقیق درباره اختلالات شنوایی و تغییرات مغزی
برای درک عمیق‌تر از این پیوند، تیمی از پژوهشگران دانشگاه کالیفرنیا سن دیگو به همراه موسسه تحقیقات بهداشت واشنگتن آمریکا از آزمایش‌های شنوایی و تصویربرداری با فن‌آوری MRI استفاده کردند تا ارتباط بین اختلال شنوایی و تفاوت‌ها در بخش‌های خاصی از مغز را بررسی نمایند.
یافته‌های تحقیق
در این پژوهش، محققان متوجه شدند که افرادی که در مطالعه ثبت‌نام کرده و دچار اختلال شنوایی بودند، تفاوت‌هایی در ساختار میکروسکوپی در نواحی شنوایی لوب تمپورال و همچنین بخش‌هایی از قشر پیشانی که با پردازش گفتار و زبان و همچنین عملکردهای اجرایی ارتباط دارند، از خود نشان دادند.
این نتایج حاکی از آن است که اختلال شنوایی می‌تواند منجر به تغییراتی در نواحی مغزی مرتبط با پردازش صدا و همچنین در حوزه‌های مغزی مرتبط با توجه گردد.
لیندا کی. مک اووی، محقق ارشد این مطالعه از دانشکده بهداشت عمومی و علوم طول عمر انسانی در دانشگاه سن دیگو هربرت ورتیم تأکید کرد که تلاش بیشتر برای درک صداها ممکن است تغییراتی را در مغز ایجاد کند که خطر ابتلا به زوال عقل را افزایش دهد.
اقدامات پیشگیرانه و روش تحقیق
اگر این فرضیه صحیح باشد، کاربرد مداخلاتی که می‌تواند تلاش‌های شناختی لازم برای فهم گفتار را کاهش دهد، مانند استفاده از زیرنویس در تلویزیون و فیلم‌ها، زیرنویس‌های زنده یا نرم‌افزارهای تبدیل گفتار به متن، سمعک‌ها و ارتباط با افراد در مکان‌های آرام به جای فضاهای شلوغ، می‌تواند تأثیر مثبتی بر حفاظت از مغز و کاهش خطر زوال عقل داشته باشد.
مک اووی در همکاری با محققان دانشکده پزشکی ریس و دانشگاه کالیفرنیا سن دیگو، که داده‌های مربوط به تحقیق پیری سلامت رانچو برناردو را جمع‌آوری کرده بودند، این تحقیق را طراحی و به رهبری خود درآورده است.
تحقیق پیری سلامت رانچو برناردو، یک مطالعه گروهی طولی است که روی ساکنان حومه رانچو برناردو در سن دیگو از سال ۱۹۷۲ آغاز شده است. برای این تجزیه و تحلیل، ۱۳۰ شرکت‌کننده بین سال‌های ۲۰۰۳ و ۲۰۰۵ تحت آزمایش‌های شنوایی در کلینیک تحقیقاتی قرار گرفتند و سپس بین سال‌های ۲۰۱۴ و ۲۰۱۶ اقدام به انجام اسکن MRI نمودند.
نتیجه‌گیری و پیشنهادات
یافته‌های این تحقیق نشان می‌دهد که اختلال شنوایی با تغییرات خاصی در ساختار مغز مرتبط است و این تغییرات احتمالا ناشی از محرومیت حسی و افزایش تلاشی است که برای پردازش محرک‌های شنوایی لازم است.
دکتر امیلی تی ریس، استادیار دانشکده پزشکی دانشگاه کالیفرنیا سن دیگو و یکی از محققان این مطالعه، یادآور شد که نتایج بر اهمیت مراقبت از شنوایی با جلوگیری از قرار گرفتن طولانی‌مدت در معرض صداهای بلند، استفاده از محافظ شنوایی هنگام کار با ابزارهای پرصدا و کاهش مصرف داروهای اتوتوکسیک تأکید می‌کند.
شایان ذکر است که داروهای اتوتوکسیک می‌توانند به گوش داخلی آسیب برسانند، از جمله حلزون و اندام تعادلی گوش داخلی، و عملکرد آن‌ها را مختل کنند. زیرا گوش داخلی مسئول شنوایی و همچنین حفظ تعادل بدن است، مصرف این داروها می‌تواند عوارض شنوایی و تعادلی برای بیمار ایجاد کند که شدت و میزان آن بستگی به نوع دارو و مدت زمان مصرف آن دارد. مسمومیت ناشی از این داروها ممکن است عوارضی از خفیف تا شدید، چه دائمی و چه موقتی و برگشت‌پذیر به وجود آورد.