آیا کم شنوایی بر ساختار مغز تأثیر می‌گذارد؟

افزایش احتمال ابتلاء به زوال عقل که به اختلال شنوایی مرتبط می‌شود، ممکن است ناشی از تغییرات جبرانی در ساختار مغز باشد.

به گزارش سایتک دیلی، حدود ۶۰ درصد از بزرگسالان بالای ۷۰ سال در ایالات متحده دچار کم شنوایی هستند و این نقص شنوایی به‌طور معناداری با افزایش خطر زوال عقل ارتباط دارد. با این حال، علت دقیق این ارتباط همچنان به‌خوبی درک نشده است.

تحقیق در خصوص اختلال شنوایی و تغییرات مغزی

برای روشن‌تر شدن این ارتباط، گروهی از پژوهشگران دانشگاه کالیفرنیا سن دیگو و موسسه تحقیقات بهداشت واشنگتن آمریکا از آزمایش‌های شنوایی و تکنیک‌های تصویربرداری با MRI جهت بررسی ارتباط اختلال شنوایی و تغییرات در نواحی خاص مغز استفاده کردند.

یافته‌های تحقیق

پژوهشگران گزارش دادند افرادی که در این مطالعه ثبت‌نام کرده و دچار اختلال شنوایی بودند، تفاوت‌های ساختاری ریزی را در نواحی شنوایی لوب تمپورال و همچنین در نواحی قشر پیشانی مسئول پردازش گفتار و زبان و حوزه‌های مرتبط با عملکرد اجرایی نشان دادند.

این نتایج حاکی از آن است که اختلال شنوایی ممکن است به بروز تغییراتی در نواحی مغزی که به پردازش صدا مربوط می‌شود و همچنین به مناطقی از مغز که وظیفه توجه را بر عهده دارند، مرتبط باشد.

لیندا کی. مک اووی، محقق ارشد این تحقیق از دانشکده بهداشت عمومی و علوم طول عمر انسان در دانشگاه سن دیگو هربرت ورتیم بیان کرد: تلاش‌های اضافی برای درک صداها ممکن است تغییراتی در مغز ایجاد کند که به افزایش خطر زوال عقل منجر شود.

اقدامات پیشگیرانه و روش تحقیق

اگر این فرضیه صحیح باشد، اقداماتی که به کاهش تلاش‌های شناختی مورد نیاز برای درک گفتار کمک می‌کنند، مانند استفاده از زیرنویس‌ها در تلویزیون و فیلم‌ها، زیرنویس‌های زنده یا برنامه‌های تبدیل گفتار به متن، استفاده از سمعک و برقراری ارتباط در محیط‌های آرام به‌جای مکان‌های شلوغ، می‌تواند در حفظ سلامت مغز و کاهش خطر زوال عقل مؤثر باشد.

مک اووی در این مطالعه با کمک محققان دانشکده پزشکی ریس و دانشگاه کالیفرنیا سن دیگو که داده‌های مربوط به تحقیق پیری سلامت رانچو برناردو را جمع‌آوری کرده‌اند، طراحی و هدایت این تحقیق را بر عهده داشت.

تحقیق پیری سلامت رانچو برناردو، یک مطالعه طولی است که بر روی ساکنان حومه رانچو برناردو در سن دیگو از سال ۱۹۷۲ آغاز شده و به طول انجامیده است. برای این تحلیل، ۱۳۰ شرکت‌کننده از این تحقیق بین سال‌های ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۵ تحت آزمایش‌های شنوایی قرار گرفتند و سپس در فاصله سال‌های ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۶ اسکن‌های MRI انجام دادند.

نتیجه‌گیری و پیشنهادات

نتایج این مطالعه نشان می‌دهد که اختلال شنوایی با تغییرات خاصی در ساختار مغز مرتبط است و ممکن است ناشی از محرومیت حسی و افزایش تلاش لازم برای درک محرک‌های شنیداری باشد.

دکتر امیلی تی ریس، استادیار دانشکده پزشکی دانشگاه کالیفرنیا سن دیگو و از محققان این تحقیق بیان کرد: این یافته‌ها بر ضرورت محافظت از شنوایی تاکید دارد، به‌ویژه با اجتناب از قرار گرفتن در معرض صداهای بلند به مدت طولانی، استفاده از محافظ‌های شنوایی در زمان کار با ابزارهای پرصدا و کاهش مصرف داروهای اتوتوکسیک.

لازم به ذکر است که داروهای اتوتوکسیک عوارض مضر بر گوش داخلی داشته و می‌توانند عملکرد حلزون و اندام تعادلی گوش داخلی را مختل کنند. چون گوش داخلی مسئول شنوایی و حفظ تعادل بدن است، مصرف این داروها می‌تواند عوارض شنوایی و تعادلی به همراه داشته باشد که شدت و نوع عوارض به نوع دارو و مدت زمان مصرف آن بستگی دارد. این مسمومیت می‌تواند عوارض خفیف تا شدید، دائماً یا موقتی و حتی برگشت‌پذیر ایجاد کند.

یافته‌های این تحقیق در مجله Alzheimer’s Disease منتشر شده است.