محمد مایلی کهن بر این باور است که در حق کادرفنی تیم ملی به نوعی کم لطفی شده و تأکید دارد که نباید اتفاقات اخیر در فولادشهر پیش می‌آمد. به منظور بررسی موضوعات مختلف دنیای فوتبال ایران، با محمد مایلی کهن گفت‌وگویی داشتیم که جزییات آن به شرح زیر است:
بگذارید از تیم ملی آغاز کنیم. در حالی که پیروزی بدست آوردیم، اما نمایش بازیکنان نتوانست رضایت‌مندی بسیاری از تماشاگران را به دست بیاورد و حتی در ورزشگاه شعارهایی علیه کادر فنی و سرمربی به گوش رسید.
قبل از هر چیز، باید ضایعه درگذشت پدر بزرگوار خداداد عزیزی را به ایشان تسلیت بگویم. در باب تیم ملی باید بگویم که این مقوله، واقعیت فوتبال است. گاهی تیم بازیکنانش به خوبی کار می‌کند و در روزهای دیگر به دلایل مختلف نمایشی مطلوب ندارد. با این حال، از خدا سپاسگزارم که موفق به کسب پیروزی شدیم و سه امتیاز را به دست آوردیم. این نوسانات فقط مختص تیم ملی ایران نیست. حتی کره جنوبی هم با فلسطین به تساوی رسید. تفاوت کره جنوبی با فلسطین بسیار است. چین نیز به مربی‌ای مانند برانکو که برخی او را بهترین مربی دنیا می‌دانستند، هفت گل از ژاپن خورده است. آن شعارهایی که در فولادشهر به گوش رسید، به نوعی کم لطفی بود و قبل از این نیز هر مربی بزرگی از علی پروین و علی دایی تا مرحوم ناصر حجازی و منصور پورحیدری با این موارد مواجه شده‌اند. به نظرم بخش زیادی از این شعارها ناشی از تعصبات باشگاهی است.
تیم ملی در روز سه‌شنبه باید به مصاف امارات برود. کشوری که خاطرات شیرینی برای فوتبال ایران به ارمغان آورده و در سال ۱۹۹۶ با شایستگی سومین جام ملت‌ها را کسب کردیم. آیا به نظر شما توانایی شکست امارات در خانه‌اش را داریم؟
بله، چرا که نه؟ در همین جام ملت‌های امارات که ذکر کردید، ما توانستیم کره جنوبی و عربستان را با پیروزی‌های تاریخی شگفت‌انگیز نماییم. مطمئن باشید که می‌توانیم امارات را در زمین خود شکست دهیم و دیدار با قرقیزستان نباید به عنوان معیاری برای ارزیابی قدرت و قابلیت‌های تیم ملی ایران در نظر گرفته شود. اطمینان دارم که می‌توانیم امارات را مغلوب کنیم و امیدوارم چنین اتفاقی بیفتد. اما برایم عجیب است که برخی افراد در این شرایط به بحث کمبود امکانات می‌پردازند. اگر وضعیت کنونی تیم ملی را با ۲۸ سال پیش که من به عنوان سرمربی در آن بودم مقایسه کنید، می‌بینید که امکانات اصلاً قابل قیاس نیستند. هم‌اکنون تیم ملی امکانات مناسبی دارد، در حالی که در آن زمان نه تنها زمین تمرین مناسب نداشتیم، بلکه بازیکنان در اتاق‌های هشت نفره اقامت می‌کردند! خدا را شکر که فوتبال به موجب آن، به عده‌ای نان رساند و خدماتی ارائه داد.
مهدی طارمی پس از مسابقه با قرقیزستان نظراتی بیان کرد که با واکنش‌هایی از سوی بچه‌های نسل ۱۹۹۸ مواجه شد؛ بازیکنانی که اغلب از شاگردان خود شما به شمار می‌روند.
ببینید، مهدی طارمی نظر خود را بیان کرده و من نمی‌خواهم در این مورد وارد شوم، اما به عقیده‌ام شرایط صعود به جام جهانی در سال ۱۹۹۸ با حال حاضر که تعداد زیادی از تیم‌های آسیایی به این مسابقات صعود می‌کنند، کاملاً متفاوت بود و در آن زمان رسیدن به جام جهانی سخت‌تر بود.
شما به برانکو اشاره کردید. مردی که سرمربی تیم ملی چین بود و شکست سنگین ۷ بر صفر را برابر ژاپن تجربه کرد. او در مقاطعی سرمربی تیم ملی ایران بوده، اما هنوز هم عده‌ای از کارشناسان بر این اعتقادند که بیشتر ایران به برانکو کمک کرده تا او به بی‌نیاز شدن در موقعیت‌های بهتر دست یابد و نه بالعکس.
ما به بسیاری از افراد چنین لطف‌هایی کرده‌ایم. یحیی گل محمدی، با پرسپولیس نتایج خوبی کسب کرد، اما می‌گفتند که این تیم با استخوان‌بندی‌ای که آقای برانکو ایجاد کرده، موفق بوده است! در فوتبال ایران همیشه مرغ همسایه غاز است. در حال حاضر هم نگاهی به معاملاتی که با جواد نکونام صورت می‌گیرد، بیندازید. می‌خواهند او را کنار بگذارند تا سرمربی خارجی که در نظر دارند را بیاورند. چنین رفتاری با نکونام به دلیل ایرانی بودنش صورت می‌گیرد، اما مطمئن باشید اگر استقلال مربی خارجی داشت و در سه هفته چهار امتیاز می‌گرفت، هرگز این کار با او انجام نمی‌شد.
راستی، در شب جمعه اهالی رسانه شما را در مراسم جشن باشگاه پرسپولیس مشاهده نکردند. آیا به دلیل مشغله کاری امکان حضور نداشتید؟
جشن پرسپولیس؟ آیا واقعا پرسپولیس جشنی داشت؟
بله. در شانزدهم شهریور جشن گرفتند و تعدادی از بزرگان این باشگاه هم دعوت شده بودند. آیا شما دعوت نبودید؟
نه، من هیچ اطلاعی نداشتم و به چنین مراسمی دعوت نشده بودم. هیچ تماسی با من در این باره گرفته نشد.
چطور ممکن است محمد مایلی کهن به جشن پرسپولیس دعوت نشود؟ کسی که ۱۴ سال برای این تیم بازی کرده و سال‌ها نیز مربی آن بوده است؟
من دعوت نبودم. احتمالاً اشتباهی در لیست دعوت‌کنندگان برای برگزاری جشن وجود داشته است!