میوه‌های این گیاه گاهی در کشور تنها برای مصارف غذایی خاصی از جمله تهیه ترشی‌جات به کار می‌روند و به خاطر شباهت ظاهری میوه‌ها، در برخی مناطق به اشتباه هندوانه ابوجهل نامیده می‌شوند. در حالی که باید توجه داشت که این دو گیاه کاملاً متفاوت از هم هستند.
اقبال جاسمی، کارشناس گروه فارماکولوژی و طب کاربردی این پژوهشکده، با اشاره به وجود چندین ترکیب شیمیایی فعال در این گیاه، اظهار داشت: یکی از مهم‌ترین ترکیبات موجود در آن، فلاونوئید است. ریشه و جوانه‌های گل‌زای آن به پکتین، ساپونین، نوعی اسانس (به مقدار بسیار کم)، یک ماده‌ی رزینی، رامنوگلیکوزید و کاپارین مجهز است.
جاسمی ادامه داد: گیاه کَبَر در طب سنتی به عنوان دارویی محرک برای کبد، به بهبود عملکرد آن می‌انجامد و در مواردی مانند تصلب شرائین و کاهش نفخ کاربرد دارد. همچنین به عنوان یک درمان برای روماتیسم نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد. از این گیاه به عنوان یک مدر (دیورتیک)، عامل دفع کرم‌ها و تقویت‌کننده نیز یاد شده است.
وی تصریح کرد: پوست ریشه این گیاه، فعال‌ترین بخش آن محسوب می‌شود و به دلیل خواص گرم و خشک خود، به عنوان یک قابض و در رفع سردی به کار می‌رود. همچنین جوشانده پوست ریشه آن در طب سنتی برای رفع تجمع مایعات در حفرات یا بافت‌ها، آنمی، آرتریت و نقرس استفاده می‌شود.
جاسمی خاطرنشان کرد: به این گیاه خاصیت ضد سلی نیز نسبت داده شده است، چرا که پوست آن تلخ و خلط‌آور است و در مواردی مانند ناراحتی‌های طحالی، کلیوی و کبدی تجویز می‌شود. از آنجایی که این گیاه غنی از سدیم است، بیماران مبتلا به فشار خون بالا و کسانی که مشکلات قلبی دارند باید در مصرف آن احتیاط کنند.
وی بیان کرد: این گیاه به نفع سیستم گوارشی بوده و از اسهال جلوگیری کرده و اشتها را افزایش می‌دهد. همچنین سرشار از ریزمغذی‌ها، آنتی‌اکسیدان‌ها و ویتامین‌های متنوع است. این گیاه منبع بسیار خوبی از کوئرستین است که یک آنتی‌اکسیدان قوی به شمار می‌رود. کوئرستین خواص ضدباکتریایی، ضدسرطانی، ضدالتهابی و تسکین‌دهنده دارد.
این کارشناس پژوهش بر این نکته تأکید کرد: نوعی ترکیب فلاونوئیدی موجود در این گیاه، به تقویت مویرگ‌ها کمک کرده و از تشکیل لخته خون جلوگیری می‌نماید. همچنین تحقیقات نشان می‌دهد که عصاره به‌دست‌آمده از ریشه این گیاه خاصیت ضد میکروبی قابل توجهی دارد.