رهبر انجمن مددکاران اجتماعی ایران عدم شمولیت مددکاران اجتماعی در قوانین سختی کار را به عنوان یکی از موانع اصلی این حرفه ذکر کرد و بیان داشت: شنیدن داستان های دردناک ناشی از آسیب های اجتماعی همچون قتل، خشونت، کودک آزاری، آزار معلولان، آزار سالمندان و… بسیار جانکاه است و این موضوع نیازمند آن است که سازمان اداری و استخدامی کشور به برخی از حوزه های مددکاری اجتماعی شمولیت سختی کار را اعطا کند.
سیدحسن موسوی چلک با اشاره به این که رشته مددکاری اجتماعی از سال ۱۳۳۷ به همت خانم ستاره فرمایان پایه گذاری شده است، بیان کرد: از آن زمان تا کنون، رشته مددکاری اجتماعی از مقطع کاردانی تا دکترا تاکنون تعریف گردیده و در بخش های مختلفی از جمله دولت، غیر دولتی، بخش خصوصی و خیریه به گسترش خود ادامه داده است.
او در ادامه با اشاره به عضویت انجمن مددکاران اجتماعی ایران در فدراسیون جهانی مددکاران اجتماعی خاطرنشان کرد: تا به امروز بیش از ۲۰ هزار نفر در رشته مددکاری اجتماعی فارغ التحصیل شده اند، اما با توجه به افزایش میزان آسیب های اجتماعی در جامعه، با کمبود نیروی کار متخصص مواجه هستیم که ممکن است تعداد زیاد چالش ها و مشکلات این قشر، سبب عدم تمایل افراد به تحصیل و فعالیت تخصصی در این زمینه شود.
رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران همچنین مشکلات موجود برای مددکاران اجتماعی در کشور را تشریح کرد و متذکر شد: حضور افرادی که به طور غیر تخصصی و بدون تحصیلات مرتبط در سازمان های مختلف مشغولند، یکی از چالش های کلیدی این حوزه محسوب می شود. به دلیل نبود نیروهای متخصص، خدمات ارائه شده بر مبنای اصول علمی و مهارت های لازم، به درستی انجام نمی گیرد و معمولا نگاه های سنتی و خیریه محور، بر خدمات علمی غلبه پیدا می کند.
موسوی چلک سپس عدم امنیت شغلی را یکی دیگر از چالش های این قشر، به ویژه در مراکز غیردولتی و خصوصی عنوان کرد و گفت: مددکاران اجتماعی در این مراکز به طور مکرر به دلیل عدم ثبات شغلی دچار تغییر می شوند و حقوق آن ها نیز بسیار کمتر از حد انتظار است. در حالی که عمده این قشر تحت فشارهای مالی هستند، اما سازمان های مربوطه به این مشکلات کاری نمی کنند. به وضوح، نبود امنیت شغلی منجر به ناپایداری نیروی انسانی و کاهش ارتباطات حرفه ای میان مددکاران و مراجعان خواهد شد.
رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران همچنین نبود تعرفه های واقعی برای خدمات مددکاری اجتماعی در بخش خصوصی را یکی دیگر از چالش ها عنوان کرده و بر لزوم تاکید بر صلاحیت حرفه ای مددکاران اجتماعی نیز اشاره کرد.
او ادامه داد: هر فردی که از رشته مددکاری اجتماعی فارغ التحصیل شده، لزوماً صلاحیت لازم برای کار با تمام گروه ها و مسائل مرتبط را ندارد. عدم نظارت تخصصی و حرفه ای بر خدمات ارائه شده در این حوزه از دیگر مشکلاتی است که مددکاران با آن دست وپنجه نرم می کنند؛ عدم وجود نظارت کافی باعث می شود که ناکارآمدی ها به موقع شناسایی نشوند. تنوع و پیچیدگی موضوعات و گروه های هدف نیز از دیگر موضوعاتی است که در مواجهه با چالش های موجود، اهمیت بالایی دارد.
او یادآور شد: حتی در سازمان هایی که خود را حامی مددکاران اجتماعی می پندارند، مددکاری اجتماعی در اولویت اقدامات، بخشنامه ها و دستورالعمل ها قرار ندارد و به همین دلیل، این حوزه به حاشیه رانده می شود.
رئیس انجمن مددکاران اجتماعی ایران در انتها به این نکته اشاره کرد که مسائلی که اکنون کشور با آن روبه روست، اجتماعی هستند، و به طبع، مددکاران اجتماعی به عنوان متخصص ترین نیروها در حوزه سیاست گذاری و عمل، شایسته ترین افراد برای کار در این حیطه به شمار می روند. عدم اولویت دادن به این قشر متخصص می تواند تبعات منفی برای جامعه به همراه داشته باشد.
موسوی چلک همچنین از فقدان تولید دانش بومی متناسب با جوامع فرهنگی را یک چالش عمده برای مددکاران دانست و افزود: فعالیت های مددکاران اجتماعی به سبب نوع کاری که انجام می دهند، خیلی دشوار و طاقت فرساست. مواجهه و درک دردهای ناشی از آسیب های اجتماعی نظیر قتل، خشونت، کودک آزاری، معلول آزاری، سالمندآزاری و… به شدت روح را آزار می دهد و این مساله ضرورت شمولیت برخی حوزه های مددکاری اجتماعی در سختی کار را می طلبد.
وی در پایان با بیان خوش آمدگویی به روز ملی مددکار اجتماعی، از زحمات تمامی مددکاران اجتماعی ایران تقدیر و تشکر کرد.