روشی کارآمد برای کنترل تمایل به خوردن

پژوهشگران دانشگاه ویرجینیا به کشفی مهم دست یافتند که نشان می دهد انواع متفاوتی از فعالیت های ورزشی مرتبط با تناسب اندام می توانند آثار مشابهی با داروهای کاهش وزن نظیر اوزمپیک داشته باشند و به تنظیم اثرات هورمون های گرسنگی در بدن کمک کنند.

این تحقیق گواهی بر این واقعیت است که تمرینات با شدت بالا بر روی دوچرخه ثابت، از رکاب زدن به شدت متوسط یا عدم فعالیت بدنی، در کاهش اشتها کارآمدتر محسوب می شود.

تحقیقات نشان داد که این نوع فعالیت هایی که نیاز به انرژی فراوان دارند، قادر به سرکوب هورمون «گرلین» (که به سبب تحریک حس گرسنگی نقش دارد و مشابه ماده فعال در داروهای تزریقی کاهش وزن مهار می شود)، بوده و می توانند اشتها را کاهش دهند.

هورمون گرلین در زمان خالی بودن معده یا تقریباً خالی بودن آن ترشح می شود و با ارسال پیام هایی به مغز، احساس گرسنگی را افزایش می دهد.

در این مطالعه، پژوهشگران بر روی ۱۴ بزرگسال سالم در رنج سنی ۱۸ تا ۵۵ سال (که شامل هشت مرد و شش زن می شود) آزمایشاتی انجام دادند که به طور منظم فعالیت بدنی نداشتند. از این افراد درخواست شد تا از شام آن شب صرف نظر کنند و پیش از هر آزمایش به مدت ۱۲ ساعت از تمرینات شدید و مصرف الکل، سیگار و کافئین خودداری نمایند.

هر یک از شرکت کنندگان در سه جلسه آزمایشی متفاوت شرکت کردند. در یکی از این جلسات، آنها در حال استراحت بودند و هیچ فعالیت بدنی نداشتند. در جلسه دیگر، به رکاب زدن بر روی دوچرخه ثابت با شدت متوسط مشغول شدند و در جلسه سوم، رکاب زدن با شدت بالا را تجربه کردند.

پژوهشگران برای ارزیابی این که آیا شدت تمرین برای هر داوطلب مناسب است یا نه، زمان لازم برای نفس نفس زدن شرکت کنندگان را به عنوان ملاک چالش برانگیز بودن تمرین در نظر گرفتند و ثبت کردند.

در گروهی که تمرینات شدیدتری را تجربه کردند، شرکت کنندگان به مدت ۷۵ درصد بیشتر از نقطه «چالش برانگیز» خود رکاب زدند تا محققان از دشواری و سنگینی کافی تمرین مطمئن شوند.

به گزارش دیلی میل، نتایج نشان داد که تمرینات با شدت بالا در مقایسه با فعالیت های متوسط، بیشتر سطح هورمون گرلین را سرکوب کرده و زمانی که از شرکت کنندگان درباره احساس گرسنگی شان سوال شد، آنها اعلام کردند که پس از انجام یک تمرین سنگین تر، حس گرسنگی کمتری را تجربه کرده اند.

پژوهشگران بر این نکته تأکید کردند که به منظور تعیین مناسب ترین مقدار فعالیت بدنی برای کنترل حس گرسنگی در گروه های سنی متفاوت، انجام آزمایش های بیشتری ضروری است و همچنین اظهار داشتند که تمرینات با شدت متوسط تأثیر قابل توجهی بر سطح هورمون گرلین نداشته و در برخی موارد حتی ممکن است باعث افزایش آن شود.

آنها توضیح دادند که این یافته ها ممکن است به این معنا باشد که برای سرکوب گرلین، انجام تمریناتی که فراتر از «آستانه لاکتات» باشد، ضرورت دارد؛ نقطه ای که در آن خستگی عضلات به سرعت در حین فعالیت بدنی آغاز می شود.

پژوهشگران در این مطالعه که در مجله انجمن غدد درون ریز (Journal of the Endocrine Society) منتشر شد، تصریح کردند: یافته های ما نشان می دهد که لاکتات ممکن است در سرکوب گرلین ناشی از ورزش نقش حایز اهمیتی ایفا کند.

در حال حاضر، داروهای تزریقی کاهش وزن که عملکرد هورمون جی ال پی ــ۱ را تقلید می کنند، مانند اوزمپیک، ویگووی و مانجارو، با استقبال زیادی از سوی کاربران در سرتاسر جهان روبرو شده اند. پژوهش ها نشان می دهد افرادی که از این درمان ها بهره مند شده اند، در حدود یک سال پس از شروع درمان، به طور متوسط حدود ۱۲ کیلوگرم از وزن خود را کاهش داده اند.

علاوه بر این، تصور می شود که این داروهای تزریقی می توانند خطر ابتلا به حمله قلبی را در میان بیماران چاق تا ۲۰ درصد کاهش دهند. با این حال، برخی تحقیقات نشان دهنده احتمال بروز عوارض جانبی پس از مصرف این داروها نیز هستند.