کشف جدیدی در تپه‌های سیلک کاشان

پژوهشگاه میراث‌ فرهنگی و گردشگری از آغاز فصل دوم مرحله سوم «طرح بازنگری محوطه تاریخی سیلک» خبر داد. این طرح با همکاری دانشگاه کاشان، موزه ملی ایران و پایگاه میراث‌فرهگی سیلک و زیر سرپرستی مشترک جبرئیل نوکنده و جواد حسین‌زاده اجرا می‌شود. جبرئیل نوکنده، سرپرست هیأت باستان‌شناسی فعال در این محوطه، اعلام کرد که یکی از دستاوردهای اولیه این فصل از کاوش، کشف یک راه‌آب سفالی می‌باشد که به آخرین دوره سیلک تعلق دارد و برای درک کاربرد دقیق آن به بررسی‌های بیشتر نیاز است.

این باستان‌شناس خاطرنشان کرد که یکی از مهم‌ترین اهداف این فصل از کاوش در تپه جنوبی سیلک، پاسخ به این سؤالات کلیدی است که وضعیت سیلک در دوره‌های پنجم و ششم (نهایی‌ترین مراحل سکونت در این تپه) چگونه بوده و دلیل abandonment این منطقه چه می‌باشد.

نوکنده ادامه داد: علی‌رغم تحقیقات وسیع در طول سده اخیر، اطلاعات موجود درباره این دوره زمانی برای پژوهشگران همچنان اندک و ناقص است.

این باستان‌شناس افزوده است که فراهم آوردن زمینه برای بازدید گردشگران از کشفیات و آثار باستانی در محل، از دیگر اهداف این فصل به شمار می‌آید و بیان کرد که باوجود انجام پژوهش‌های گسترده در محوطه تاریخی سیلک، هنوز آثار قابل ارائه به بازدیدکنندگان در خود محوطه وجود ندارد.

سرپرست هیأت باستان‌شناسی تپه سیلک با اشاره به اینکه فصل دوم از مرحله سوم طرح بازنگری محوطه تاریخی سیلک با مجوز پژوهشگاه میراث‌فرهنگی و گردشگری آغاز شده است، تصریح کرد: امید داریم که این فصل از کاوش و ادامه آن در سال‌های آتی، فرصتی را برای تبدیل این محوطه به سایت‌موزه فراهم آورد.

نخستین پژوهش و کاوش میدانی در تپه‌های باستانی سیلک کاشان در سال ۱۳۱۲ شمسی به دست «رومن گیرشمن» فرانسوی انجام شد. همچنین در دهه ۸۰، «صادق ملک شهمیرزادی» هم کاوش‌هایی را در این منطقه تاریخی انجام داده است و اکنون مرحله سوم بازنگری توسط جبرئیل نوکنده و با همکاری جواد حسین‌زاده ساداتی در حال فعالیت است.

تپه سیلک از دو تپه شمالی و جنوبی و چندین محوطه گورستانی تشکیل یافته است که تا به حال آثاری از هزاره هفتم پیش از میلاد تا آغاز دوره هخامنشی به جز دوره مفرغ در آن کشف شده است و این آثار در بسیاری از موزه‌های بزرگ به نمایش گذاشته شده‌اند.

به نقل از جواد حسین‌زاده ـ مدیر پایگاه میراث فرهنگی سیلک ـ این محوطه باستانی سیلک که دارای لایه‌های فرهنگی مربوط به پیش از تاریخ، آغاز عیلامی و عصر آهن است، به عنوان یک میراث گران‌بها و خزانه‌ای از اطلاعات به شمار می‌رود که می‌تواند به بررسی و پیگیری تحولات جامعه‌های انسانی کمک شایانی کند.

تپه سیلک در محدوده کاشان واقع شده و در تاریخ ۲۴ شهریور ۱۳۱۰ با شماره ۳۸ در فهرست آثار تاریخی ایران به ثبت رسیده است.