ورزشکاران والیبال نشسته ایران، به‌عنوان جدیدترین مجموعه‌ای از ورزشکاران، چالش‌های ناشی از نارسایی دیپلماسی ورزشی را تجربه کرده‌اند.
هدف این بود که تیم ملی والیبال نشسته به منظور افزایش آمادگی قبل از شرکت در بازی‌های پارالمپیک پاریس، در تورنمنت بین‌المللی «آسن» هلند شرکت کند؛ این دعوت رسمی از سوی هلندی‌ها به دست آمده بود. تیم ملی والیبال نشسته ایران در رده اول رنکینگ جهانی قرار دارد و هلندی‌ها با آگاهی از این موضوع، قصد داشتند سطح این مسابقات را به شکل ویژه‌ای ارتقا دهند. برنامه‌ریزی شده بود که تیم‌های ایران، برزیل، اوکراین، قزاقستان، فرانسه، ایتالیا، مصر، آلمان، هلند و آمریکا در این رقابت‌ها به مدت پنج روز به رقابت بپردازند؛ اما سفارت هلند از صدور ویزا برای نمایندگان ایران امتناع ورزید. نکته عجیب این است که این بار خود هلندی‌ها از طرف ایرانیان دعوت کردند، اما با این وجود، از صدور ویزا برای ورزشکاران ایران سرباز زدند.
پیش از این، کم‌تر پیش‌آمده بود که کشوری از ورزشکاران ایرانی دعوت کند و در نهایت از صدور ویزا برای آنان خودداری کند. از دست دادن این تورنمنت نه‌تنها از لحاظ معنوی بلکه از منظر فنی نیز به ضرر تیم ملی والیبال نشسته ایران تمام شد؛ بر اساس گفته سرمربی تیم ملی، این تورنمنت می‌توانست یکی از بهترین فرصت‌ها برای حضور پیش از پارالمپیک برای تیم باشد.
هادی رضایی، سرمربی تیم ملی والیبال نشسته، در گفت‌وگو با تسنیم از شگفتی‌اش نسبت به این اقدام جنجالی هلندی‌ها خبر داده و اظهار داشت: «هلندی‌ها خودشان ما را برای شرکت در این مسابقات دعوت کردند. ما نیز فرآیند حضور در کشورشان را به‌موقع و حتی زودتر از موعد مقرر انجام دادیم. تمامی مدارکی که خواستند را ارسال کردیم و آنها نیز مبلغ ویزا را دریافت کردند. دو روز پیش با مسئولان برگزاری مسابقات صحبت کردم و از آنها خواستم که بابت صدور دیرهنگام ویزا نگرانی دارم. پس از این مکالمات، آنها اعلام کردند که سفارت گفته «فردا بیایید تا ویزا را دریافت کنید». متاسفانه این وعده محقق نشد و تنها دلیل آن می‌تواند مسائل سیاسی باشد.»
تأکید سرمربی تیم ملی والیبال نشسته بر این نکته که هلندی‌ها به دلایل سیاسی به ورزشکاران ایرانی ویزا نداده‌اند، موضوعی نیست که تازه به میان آمده باشد؛ کشورهای مختلف در پنج قاره به دلایل مشابه، از صدور ویزا برای ورزشکاران ایرانی خودداری کرده‌اند. به همین دلیل است که رضایی بر این باور است که باید با همکاری وزارت‌های ورزش و امور خارجه به این مسئله رسیدگی شود: «دیروز به وزارت ورزش و کمیته پارالمپیک نامه‌ای ارسال کردیم. این مشکل باید با پیگیری وزارت امور خارجه حل شود و نباید اجازه داد تا چنین مواردی برای دیگر تیم‌ها و ورزشکاران نیز به وقوع بپیوندد. ما بهترین تیم در جهان هستیم و پرافتخارترین تیم پارالمپیک به شمار می‌رویم. نباید اینگونه با تیم بزرگ ما برخورد شود. در ۴۲ سال فعالیت‌ام در والیبال نشسته، برای نخستین بار با چنین موردی مواجه می‌شوم».
مسئله عدم صدور ویزا برای ورزشکاران ایرانی، تنها محدود به والیبال نشسته نیست؛ تقریباً یک ماه پیش خبری مبنی بر اینکه مراکش نیز از صدور ویزا برای کاراته‌کاهای ایرانی امتناع کرده به گوش رسید. تیم ملی کاراته کشورمان قرار بود در سفر به مراکش برای شرکت در رقابت‌های کاراته وان آماده شود و با وجود تلاش فدراسیون برای دریافت ویزا از مدت‌ها قبل، مسئولین کاراته اعلام کردند که مراکشی‌ها ویزا برای ایرانی‌ها صادر نکرده‌اند.
نگرانی روزافزون در مورد این رویداد مکرر این است که عدم صدور ویزا برای ورزشکاران ایرانی نه‌تنها مختص آمریکا به‌عنوان بانی تحریم‌ها نبوده، بلکه چندین کشور اروپایی نیز اقداماتی مشابه داشته‌اند. پیش‌تر در میان کشورهای اروپایی، مجارستان، یونان، آلبانی، اتریش، انگلیس، فرانسه، ایتالیا و بلژیک در رشته‌های مختلفی از جمله کاراته، کشتی، شمشیربازی، تنیس، تکواندو، گلف، دوچرخه‌سواری و ورزشکاران ناشنوا از صدور ویزا امتناع کرده و اجازه نداده‌اند که تعدادی از ورزشکاران ایرانی به این کشورها سفر کنند تا در رقابت‌هایی که از قضا اهمیت بسیاری داشته، شرکت نمایند.
اکنون کشور هلند نیز به این لیست اضافه شده است که نگرانی‌های موجود را افزایش می‌دهد. با وجود هشدارهای متعدد در این زمینه، مسئولان ذی‌ربط تاکنون هیچ اقدام مؤثری برای تقویت دیپلماسی ورزشی انجام نداده‌اند و ضعف بزرگی در این زمینه احساس می‌شود.
در آستانه برگزاری انتخابات ریاست‌جمهوری، موضوع ویزا ندادن کشورهای دیگر به ایرانی‌ها نیز به بحثی داغ تبدیل شده است. به‌تازگی، مسعود پزشکیان یکی از نامزدهای ریاست‌جمهوری با اشاره به این موضوع گفت: «سؤال من این است که چرا آمریکایی‌ها یا اروپایی‌ها دیگر به سادگی به تاجران، بازرگانان و دانشگاهیان ما ویزا نمی‌دهند؟ ما چه کرده‌ایم که دنیا با ما اینگونه رفتار می‌کند؟». اینکه چه اقداماتی صورت گرفته که اجازه چنین رفتارهایی با نخبگان ایرانی داده شده سوالی مهم است، اما یافتن راه‌حلی برای خروج از این وضعیت اهمیت ویژه‌ای دارد؛ به‌ویژه در زمینه ورزش که خروج نخبگان از کشور نگران‌کننده است.
منبع: جهان مانا