بیماری های کبدی ممکن است به صورت ارثی به فرد منتقل شوند، اما عوامل محیطی مختلفی همچون ویروس ها، مصرف الکل و چاقی نیز می توانند به این عضو حیاتی آسیب برسانند.
با گذشت زمان، عواملی که به کبد آسیب می زنند می توانند منجر به ایجاد زخم (سیروز) و در نهایت نارسایی کبد شوند که این وضعیت می تواند به طور جدی تهدیدکننده باشد.
به همین دلیل، پزشکان توصیه می کنند که افزایش آگاهی نسبت به عوامل خطر و انجام اقدامات پیشگیرانه یا درمانی به موقع می تواند فرصتی را برای کبد جهت بازیابی و بهبودی فراهم سازد.
بر اساس گزارش سایت تخصصی «وب ام دی»، سه عامل خطر کلیدی و رایج در ایجاد آسیب های کبدی به شرح زیر است:
چربی اضافی
تجمع چربی در سلول های کبد می تواند منجر به بیماری کبد چرب غیرالکلی (NAFLD) شود. افرادی که دچار اضافه وزن یا چاقی هستند، میانسال می باشند یا به دیابت مبتلا هستند، در معرض خطر بالاتری برای ابتلا به NAFLD قرار دارند.
قند
کبد از نوعی قند به نام فروکتوز برای تولید چربی بهره می برد. شکر تصفیه شده می تواند موجب انباشت چربی در کبد شود. برخی تحقیقات نشان می دهد که قند می تواند به اندازه الکل برای کبد مضر باشد، حتی اگر فرد دارای اضافه وزن نباشد. این موضوع دلیلی دیگر بر لزوم محدود کردن مصرف غذاهای حاوی قندهای افزوده مانند نوشابه، کیک و آب نبات است.
الکل
الکل یکی از عوامل اصلی و خطرناک در بروز کبد چرب، هپاتیت الکلی و سیروز کبدی محسوب می شود.