احمد داورپناه در خصوص غارت‌گران طبیعت گفت: این افراد با بهره‌گیری از سگ‌های تخصصی خود در صید هشت تشی (سیخور) فعالیت داشته‌اند. متاسفانه، عده‌ای از مردم به دلایل ناآگاهانه و تحت تأثیر تبلیغات غلط، همچون ادعای درمان برخی بیماری‌ها، به شکار و مصرف گوشت و پوست این جانوران روی آورده‌اند، در حالی که پژوهش‌های علمی نشان داده که مصرف این گونه گوشت‌ها نه تنها درمان هیچ بیماری را تسریع نمی‌کند، بلکه تاخیر در روش درمان صحیح می‌تواند موجب پیشرفت بیشتر بیماری گردد.
رئیس اداره حفاظت محیط زیست شهرستان قلعه گنج در مورد چگونگی دستگیری این شکارچیان غیرمجاز گفت: با دریافت گزارشی از یکی از همیاران محیط زیست مبنی بر فعالیت گروهی از شکارچیان غیربومی که با سگ‌های آموزش‌دیده در حال صید تشی بودند، نیروهای حفاظت محیط زیست با همکاری دادستانی و یگان امداد فرماندهی انتظامی شهرستان، ایست بازرسی در جاده اصلی برپا کردند. پس از رویت خودروهای متخلف و انجام بازرسی، ماموران موفق شدند این افراد را دستگیر نمایند.
داورپناه خاطرنشان کرد: در بازرسی از خودروها، لاشه هشت تشی شکار شده و نیز یک قبضه اسلحه ساچمه‌زنی متعلق به فردی غیرقانونی کشف و ضبط شد. به علاوه، در این عملیات دو دستگاه خودرو توقیف و ۱۰ شکارچی غیرمجاز بازداشت شدند. تمامی مراحل در محل صورت‌جلسه گردید و متخلفان جهت پیگیری‌های قانونی به مراجع قضایی معرفی شدند.
رییس اداره حفاظت محیط زیست قلعه گنج تصریح کرد: شکار جانوران وحشی حرام گوشت، تحت عناوین دفع آفات گیاهی، مطالعات علمی یا استفاده توسط اقلیت‌های مذهبی، نیازمند اخذ مجوز از سازمان حفاظت محیط زیست است. بنابراین، هرگونه اقدام مغایر با قوانین شکار و صید، به عنوان جرم محسوب شده و با متخلفان به شدت برخورد خواهد شد.
“تشی بر خلاف جوجه تیغی که یک پستاندار از خانواده خارپشت‌هاست، جانداری از خانواده جوندگان به شمار می‌رود و می‌توان آن را به عنوان بزرگترین جونده ایران معرفی کرد.
تشی دارای خارهای بلندی بر روی بدن خود است و زمانی که این خارها را به اصطلاح سیخ می‌کند، بدنی بزرگ‌تر از جثه واقعی‌اش به نظر می‌رسد. این جانور به دلیل وزن بین ۱۱ تا ۲۵ کیلوگرم، بزرگ‌تر از جوجه تیغی‌ها است و شب‌ها بیشتر فعال می‌شود.
تشی‌ها کل قسمت‌های گیاهان از جمله پیاز، ریشه، ساقه و برگ‌ها را می‌خورند. علاوه بر این، میوه‌هایی مانند خرما، مهره‌داران کوچک و گهگاه لاشه حیوانات (به ویژه استخوان‌ها به دلیل کلسیم) را نیز مصرف می‌کنند. میانگین عمر تشی‌ها حدود ۱۵ سال بوده و تا دو ماهگی در کنار مادر خود زندگی می‌کنند. این جانوران معمولاً به صورت انفرادی زندگی کرده و در جنگل‌ها، باغ‌ها و اطراف مزارع یافت می‌شوند.
تشی به عنوان یک باغبان و مهندس طبیعت، با فواید زیر نقش مهمی در اکوسیستم ایفا می‌کند.
کنترل و هرس پوشش گیاهی: با پوست کندن درختان و تغذیه از گیاهان، از بیش‌تراکم جنگل‌ها جلوگیری کرده و به تنوع زیستی آن کمک می‌کند.
هوادهی و غنی‌سازی خاک: از طریق کندن زمین برای ساخت لانه، به بهبود بافت خاک و جابجایی مواد مغذی آن کمک می‌نماید.
ساخت پناهگاه برای سایر جانوران: لانه‌های متروکه او، به عنوان پناهگاه امنی برای انواعی از حیوانات نظیر روباه‌ها و خرگوش‌ها عمل می‌کند.
پراکندگی بذر: با دفع دانه‌ها از میوه‌هایی که مصرف می‌کند، به رشد گیاهان جدید در نقاط مختلف کمک می‌کند.
نقش در زنجیره غذایی: به عنوان طعمه‌ای برای شکارچیان بزرگ‌تری همچون پلنگ و گرگ به شمار می‌رود.
در نهایت، تشی گونه‌ای اساسی برای حفظ تعادل و سلامت اکوسیستم است.