به گزارش ایتنا به نقل از TechSpot، مهندسان شرکتهای بزرگ از جمله OpenAI و آنتروپیک بهطور فزایندهای از این روش استفاده میکنند. OpenAI و آنتروپیک به جای وابستگی به یک «پرامپت» ثابت، سیستمهایی طراحی میکنند که خودشان وظیفه تولید، اصلاح و ارسال دستورات بعدی را بر عهده بگیرند. این رویکرد باعث میشود عامل هوش مصنوعی با حداقل دخالت انسان، یک پروژه را از ابتدا تا انتها مدیریت کند.
به گفته پیتر اشتاینبرگر، توسعهدهندگان دیگر نباید وقت خود را صرف نوشتن پرامپت برای عاملهای هوش مصنوعی کنند، بلکه باید «لوپهایی» طراحی کنند که این عاملها را هدایت کنند. همچنین بوریس چری، خالق Claude Code، میگوید اکنون خود کلاود پرامپتهای لازم را تولید میکند و او تنها هدف نهایی را مشخص میکند.
البته این روش بدون چالش نیست. اجرای همزمان چندین عامل هوش مصنوعی و حلقههای پردازشی، مصرف توکنهای AI و هزینه پردازش را بهطور چشمگیری افزایش میدهد. به همین دلیل، شرکتها به دنبال طراحی لوپهای بهینه هستند تا ضمن حفظ کارایی، هزینه استفاده از مدلهای زبانی نیز کنترل شود.
کارشناسان معتقدند با رشد عاملهای هوشمند، مهندسی حلقهنویسی بهتدریج به مهارتی کلیدی برای توسعهدهندگان تبدیل خواهد شد و میتواند نحوه تعامل انسان با هوش مصنوعی را برای همیشه تغییر دهد.