علی ابراهیمی، رصدگر هلال ماه و عضو ستاد استهلال استان تهران گفت: برای بررسی رؤیت‌پذیری هلال ماه شوال ۱۴۴۴ لازم است در ابتدا لحظه مقارنه ماه و خورشید را مرور کنیم که این لحظه مصادف با ساعت ۷ و ۴۲ دقیقه روز پنج‌شنبه ۳۱ فروردین ماه است.
وی ادامه داد: در این زمان در بخش‌هایی از استرالیا، نیوزیلند، اندونزی و جزایر آسیای جنوب شرقی شاهد خورشیدگرفتگی مرکب هستند و از این زمان به بعد، ماه رفته رفته از خورشید جدا خواهد شد.
ابراهیمی خاطر نشان کرد: در غروب روز پنج‌شنبه ۳۱ فروردین در پهنه ایران، شرایط مناسب برای جدایی ماه از خورشید و رؤیت‌پذیری هلال ماه شوال فراهم نیست.
عضو تیم استهلال استان تهران با تاکید بر اینکه بر اساس محاسبات رؤیت هلال ماه در شامگاه پنج‌شنبه، ۳۱ فروردین در پهنه ایران فراهم نیست، اضافه کرد: تنها نقاطی که می‌توانند هلال ماه را مشاهده کنند، در غرب افریقا، امریکای شمالی و مرکزی و بخش‌هایی از امریکای جنوبی است.
وی تاکید کرد: در روزهای بعد از آن (۳۱ فروردین) هلال ماه در پهنه ایران قابل مشاهده است.
ابراهیمی اظهار کرد: هلال ماه شوال ۱۴۴۴ در شامگاه جمعه قابل مشاهده است و پیش بینی‌های ما نشان می‌دهد که شامگاه ۳۱ فروردین امکان مشاهده هلال ماه وجود ندارد.
وی افزود: ما در بخش علمی رؤیت هلال از بخش تجربی برای رسیدن به پیش‌بینی استفاده می‌کنیم؛ بنابراین از سال ۱۸۵۶ میلادی هزاران گزارش از موفقیت رؤیت هلال تاکنون جمع‌آوری شده است تا پشتوانه‌ای برای پیش‌بینی رؤیت هلال در آینده باشد.
ابراهیمی اضافه کرد: این گزارش‌ها منجر به طراحی معیار‌های پیش‌بینی رؤیت هلال شده است؛ بنابراین از دیدگاه علمی تفاوت نظر چندانی در رؤیت هلال وجود ندارد و در اکثر مواقع وضعیت رؤیت‌پذیری و عدم آن مشخص است. مگر مواردی خاص که با هلالی مواجه شویم که نمونه مشابه آن در گذشته دیده نشده است. در این مواقع ممکن است اختلاف نظری به وجود آید.
وی ادامه داد: در هلال‌های رمضان و شوال در دو دهه گذشته فقط ۳ تا ۴ مورد چنین اتفاقی روی داده است.
ابراهیمی افزود: عمده اختلافات در بحث تفسیر مسائل فقهی در رؤیت هلال است که در جهان اسلام با یکدیگر متفاوت است؛ بنابراین این تفاوت آرا باعث می‌شود تا در کشور‌های مختلف اعلام آغاز ماه رمضان و شوال متفاوت باشد.