«کالین اسپیس»، استادیار رژیم غذایی پزشکی در دانشگاه ایالتی اوهایو، می‌گوید: «بیشتر بزرگسالان در طول دهه‌های زندگی خود به آرامی وزن اضافه می‌کنند، اما به ابزارهای شدید و اغلب خطرناک برای کاهش وزن روی می‌آورند.»
به نقل از مدیسن نت، او گفت: «اکنون شوق مصرف داروی تزریقی دیابت نوع ۲ “اوزمپیک” برای کاهش وزن بالاست.»
اسپیس گفت: «اگرچه این دارو برای کاهش وزن مورد تأیید سازمان غذا و داروی ایالات متحده نیست، اما افراد بدون دیابت اکنون به امید کاهش وزن سریع از اوزمپیک استفاده می‌کنند.»
وی در ادامه افزود: «در جواب به این وال که آیا این دارو تأثیر دارد؟ باید گفت بله، حداقل در کوتاه مدت موجب کاهش وزن می‌شود.»
اسپیس افزود: «زمانی که افراد مصرف این دارو را قطع می‌کنند، اشتهای آنها همراه با وزنی که در حین استفاده از آن از دست داده اند، باز می‌گردد.»
برای این مطالعه، محققان رفتارهای بیش از ۲۰۳۰۰ بزرگسال آمریکایی را که بخشی از یک نظرسنجی ملی سلامت و تغذیه از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۶ بودند، مقایسه کردند.
شرکت کنندگان در مورد عادات ورزشی، مصرف دخانیات، خواب، سابقه وزن، راهکار کاهش وزن و آنچه در ۲۴ ساعت گذشته خورده بودند گزارش دادند. محققان همچنین فشار خون، کلسترول بد، قند خون و شاخص توده بدنی (BMI) آنها را اندازه‌گیری کردند. BMI تخمینی از چربی بدن بر اساس قد و وزن است.
به طور کلی، نزدیک به ۱۷۵۰۰ نفر در سال گذشته کمتر از ۵ درصد از وزن بدن خود را از دست دادند، وزن خود را حفظ کردند یا وزن خود را افزایش دادند. در مقابل، ۲۸۴۰ نفر کاهش وزن عمدی حداقل ۵ درصد از وزن بدن خود را در طول سال گذشته گزارش کردند.
در این مطالعه، بزرگسالانی که در سال گذشته ۵ درصد از وزن بدن خود را از دست دادند، رژیم‌های غذایی با کیفیت تر، فعالیت بدنی بیشتر و استفاده بیشتر از استراتژی‌های کاهش وزن مبتنی بر شواهد مانند ورزش منظم و کمتر غذا خوردن را در مقایسه با افرادی که این کار را نکردند گزارش کردند.
تعداد بیشتری از بزرگسالانی که حداقل ۵ درصد از وزن بدن خود را از دست نداده بودند، حذف وعده‌های غذایی، مصرف قرص‌های لاغری تجویزی، پیروی از رژیم‌های کم کربوهیدرات یا رژیم مایعات، مصرف مُلین‌ها یا استفراغ کردن را برای لاغری گزارش کردند.
اسپیس گفت: «آنچه باید برای کسانی که مایل به کاهش وزن برای بهبود سلامت خود هستند مورد تاکید قرار گیرد، این واقعیت است که حتی تغییرات کوچک رفتاری می‌تواند باعث بهبود بالینی معنی‌دار شود. فقط کاهش ۵ درصدی وزن بدن اغلب واقعی‌تر و دست یافتنی تر به نظر می‌رسد.»
این مطالعه نشان داد که کاهش وزن همیشه منجر به بهبود نمرات خطر بیماری قلبی نمی‌شود.
کارشناسانی که در این مطالعه شرکت نداشتند اتفاق نظر دارند که هیچ میانبری برای کاهش وزن سالم وجود ندارد.
«رابین فروتن»، متخصص تغذیه در نیویورک، می‌گوید: «هیچ روش کاهش وزن یکسانی وجود ندارد. ما از نظر بیوشیمیایی با یکدیگر متفاوت هستیم و آنچه برای یک فرد مؤثر است ممکن است به دلایلی برای دیگری مؤثر نباشد.»
در این مطالعه، افرادی که وزن کم کردند به طور کلی رژیم‌های غذایی با کیفیت بهتری داشتند و ورزش عمدی بیشتری انجام دادند.