چه عواملی باعث بروز سرطان کبد می‌شوند؟

محمدرضا صائینی در مورد اهمیت کبد در بدن گفت: کبد یکی از کلیدی‌ترین ارگان‌های بدن به شمار می‌رود که وظایف حیاتی در زندگی انسان ایفا می‌کند. این عضو در محافظت بدن در برابر عفونت‌ها نقش دارد و میکروب‌ها و دیگر مواد سمی را از جریان خون حذف کرده و به حفظ سلامت فرد یاری می‌رساند. همچنین، کبد مسئول ذخیره انرژی برای فعالیت عضلات، تنظیم سطح قند خون، کنترل کلسترول و نظارت بر چندین آنزیم و هورمون دیگر نیز می‌باشد.

وی در خصوص هپاتیت و هپاتیت C تصریح کرد: هپاتیت به معنای التهاب کبد است و می‌تواند چندین علت داشته باشد، از جمله داروها، ویروس‌ها، بیماری‌های ژنتیکی و اختلالات خودایمنی. هپاتیت C نوع خاصی از بیماری کبدی است که به‌واسطه عفونت ناشی از ویروس هپاتیت C ایجاد می‌شود. این ویروس در سلول‌های کبدی زندگی کرده و منجر به التهاب کبد می‌گردد و می‌تواند خسارات دائمی به کبد همچون سیروز، سرطان کبد و نارسایی کبد وارد کند.

این مقام مسئول با اشاره به این که بسیاری از افراد از وضعیت خود بی‌خبرند، بیان کرد: بسیاری از بیماران از وجود بیماری خود آگاهی ندارند و این ممکن است تا سال‌ها پس از آلودگی به ویروس هپاتیت C ادامه یابد. به طوری که بلافاصله پس از ابتلا فرد در مرحله کوتاه‌مدت و ابتدایی بیماری قرار می‌گیرد.

صائینی افزود: در برخی از افراد، پس از این مرحله، ویروس هپاتیت به‌طور دائم از بدن حذف شده و هیچ مشکلی برای کبد ایجاد نمی‌شود، اما حدود ۸۵ درصد کسانی که به این ویروس مبتلا می‌شوند، به فاز پیشرفته و پایدار بیماری دچار می‌گردند.

این مقام در مورد رایج‌ترین شیوه انتقال هپاتیت C گفت: رایج‌ترین راه انتقال هپاتیت C در بسیاری از کشورها، به کارگیری سرنگ‌ها برای تزریق دارو‌ها و دیگر موارد به صورت اشتراکی است. همچنین، خالکوبی، حجامت، سوراخ کردن گوش، انجام خدمات پزشکی و دندان‌پزشکی در مکان‌های غیر مطمئن با تجهیزات آلوده، تماس نیز با خون آلوده توسط پزشکان و کارکنان مراکز بهداشتی، انتقال از مادر آلوده به نوزاد در حین زایمان، و استفاده از سوزن‌های مشترک توسط ورزشکاران برای تزریق دارو‌های تقویتی، از سایر عواملی هستند که می‌توانند منجر به ابتلا به هپاتیت C شوند.

معاون بهداشت دانشگاه علوم‌پزشکی استان زنجان بیان کرد: تزریق یکی از شایع‌ترین دلایل ابتلا به هپاتیت C است، که شامل بیش از ۵۰ درصد موارد می‌باشد. افرادی که مشکوک به ابتلا به هپاتیت C هستند باید از اهدای خون خود پرهیز کرده و برای تشخیص به پزشک مراجعه کنند و آزمایش لازم را انجام دهند.

صائینی در مورد علائم هپاتیت C گفت: دو نوع هپاتیت C وجود دارد. اولین نوع آن، هپاتیت C حاد است که به معنای عفونت کوتاه‌مدت بوده و علائم این نوع بیمار مشابه آنفلوانزا خفیف می‌باشد. نوع دوم هپاتیت C مزمن نامیده می‌شود و فرد به نوعی عفونت جدی و بلندمدت دچار می‌گردد.

وی افزود: بسیاری از بیماران وارد مرحله مزمن می‌شوند، اما در عین حال بدون نشانه باقی می‌مانند. به همین دلیل، در بسیاری از موارد ممکن است بیماری تا ۱۵ سال یا بیشتر شناخته نشود و فرد به صورت تصادفی در هنگام اهدای خون یا معاینات پزشکی متوجه ابتلا به هپاتیت C شود.

این مقام در ادامه گفت: علائم هپاتیت C شامل خستگی، تب خفیف، سردرد، گلودرد خفیف، کاهش اشتها، تهوع، استفراغ، درد در ناحیه فوقانی راست شکم (نزدیک کبد)، درد مفاصل، درد عضلانی، خارش پوست، ادرار تیره و زردی (حالت زردی پوست و سفیدی چشم) است.

صائینی در خصوص درمان هپاتیت C اظهار کرد: این بیماری با استفاده از داروهای خوراکی جدید قابل درمان است و نیاز به درمان فوری وجود دارد؛ لذا توصیه می‌شود همه بیماران مبتلا به هپاتیت C به منظور جلوگیری از پیشرفت آسیب‌های کبدی هر چه زودتر تحت درمان قرار گیرند. امروزه هپاتیت C به طور کامل قابل درمان است و با استفاده منظم از داروها تحت نظر پزشک، این ویروس می‌تواند به‌طور کامل از بدن فرد خارج شود.

وی گفت: در بیشتر موارد قابل درمان است و میزان پاسخ به درمان به درجه آسیب کبدی بیمار، مقدار ویروس موجود در بدن او و نوع ویروس هپاتیت C که فرد به آن مبتلاست، بستگی دارد.

این مقام در پایان خاطرنشان کرد: شش نوع مختلف از ویروس هپاتیت C وجود دارد؛ نوع ۱، ۲ و ۳ در سرتاسر جهان عمومیت دارند، در حالی که نوع ۴ در آفریقای جنوبی، نوع ۵ نیز در آفریقای جنوبی و نوع ۶ در آسیا رایج است.

معاون بهداشت دانشگاه علوم‌پزشکی استان زنجان تأکید کرد: بخش عمده‌ای از درمان هپاتیت C به مراقبت افراد از خود بستگی دارد. بیمار می‌تواند با انجام ورزش، مصرف مواد غذایی و میوه‌های سالم، ترک الکل و دخانیات، و اجتناب از مواد مخدر و داروهایی که به کبد آسیب می‌زنند، از ایجاد آسیب بیشتر به کبد جلوگیری کرده و وضعیت بهتری را برای خود مهیا کند.