در دهه 1890، آگوست و لویی لومیر نخستین فیلم خود را به نمایش گذاشتند که صحنه‌ای از قطاری را نشان می‌داد که به ایستگاه نزدیک می‌شود. طبق روایات و افسانه‌ها، تماشاگران این صحنه چنان ترسیده بودند که به سمت‌های مختلف فرار کردند تا از مسیر قطار دور شوند. از آن زمان به مدت طولانی، بشر موفق به تجربه چنین هیجانی در سینما نشده بود، حتی با وجود نوآوری‌های گوناگون در این عرصه. در عوض، با ورود تلویزیون‌های سه‌ بعدی به عرصه نمایش، به نظر می‌رسد بار دیگر تاریخ برای ما تکرار می‌شود و دوران جدیدی از سرگرمی‌های جذاب را پیش رو خواهیم داشت. به همین دلیل، شرکت‌های بزرگی همچون LG، پاناسونیک و SONY شروع به تولید تلویزیون‌های سه‌ بعدی کردند. اگرچه با گذشت زمان، این محصولات از رونق اولیه خود خارج شده‌اند، اما هنوز هم به‌عنوان یک سرگرمی جذاب در نظر گرفته می‌شوند. بسیاری از کاربران مایلند که اتاق نشیمن خود را با تلویزیون‌های سه‌ بعدی تجهیز کنند تا از تلویزیون‌های معمولی استفاده کنند. در این راستا، گروه پرواستور تصمیم گرفته است تا اطلاعات کامل و جامعی در مورد تلویزیون‌های سه‌ بعدی گردآوری و در اختیار شما قرار دهد.

تلویزیون سه بعدی چیست؟

تلویزیون سه بعدی یا (3D) دستگاهی است که می‌تواند فیلم‌های خاصی را که بر اساس داده‌های بصری خاصی تهیه شده‌اند، به نمایش بگذارد و بیشتر مدل‌های آن در دسته تلویزیون 4k قرار گرفته‌اند. به‌طور دقیق، این نمایشگر قادر است تصاویر را به صورت عمق‌دار و با سه بعد منعکس کند. برای تولید ویدئوهای سه‌ بعدی، تکنیک‌های مختلفی به کار گرفته می‌شود و هر کدام به فناوری خاص خود نیاز دارد. در نهایت، این تلویزیون هوشمند است که باید با تکنولوژی مناسب، قابلیت نمایش تصاویر سه‌ بعدی را داشته باشد تا همه‌ چیز واقعی تر به نظر برسد. به‌عنوان مثال، برخی فناوری‌ها درون تلویزیون گنجانده شده‌اند و برخی دیگر به تجهیزات اضافی وابسته هستند. اما سوال این است که چگونه می‌توان تصاویر سه‌ بعدی را در یک صفحه مسطح مشاهده کرد؟ برای پاسخ به این پرسش، لازم است با نحوه عملکرد تلویزیون‌های سه‌ بعدی آشنا شویم.

چگونه می‌توانیم تصاویر 3D را ببینیم؟

جالب است بدانید که حدود 25 تا 50 درصد از فعالیت مغز بشر به پردازش اطلاعاتی که از چشم‌ها دریافت می‌کند و تبدیل آنها به یک دنیای سه‌ بعدی اختصاص دارد. در واقع، سیستم بصری بدن به‌گونه‌ای طراحی شده که توانایی درک عمق اشیاء را فراهم می‌نماید. وجود دو چشم بر صورت و فاصله مناسب آنها از هم به ما کمک می‌کند تا فاصله‌ها را با دقت بیشتری تخمین بزنیم. اگر چشم‌ها فاصله زیادی از یکدیگر داشته باشند، تصاویر به‌دست‌ آمده نمی‌توانند همپوشانی و تصویر سه‌ بعدی ایجاد کنند. بنابراین، بهره‌گیری از دو چشم که فاصله کمی از هم دارند، به ایجاد تصاویر سه‌ بعدی منجر می‌شود. هر یک از این چشم‌ها نمای متفاوتی از منظره روبه‌رو را دریافت می‌کند و مغز با ترکیب این دو تصویر، نمای واحدی با عمق ایجاد می‌نماید. این فرآیند به نام استریوپسیس یا دید استریوسکوپی شناخته می‌شود.

البته این بدان معنا نیست که ما نمی‌توانیم با یک چشم بعد سوم اشیاء را ببینیم. در واقع، دید دو چشمی تنها یکی از ابزارهای ما برای درک عمق است. حتی با یک چشم هم می‌توان به تخمین فاصله‌ها و عمق اجسام پرداخت. بسیاری از نشانه‌های عمق نظیر خطوط موازی و غیرموازی، اندازه‌ها و غیره، در این زمینه به ما کمک می‌کنند. به‌عنوان مثال، اجسام نزدیک به ما بزرگ‌تر دیده می‌شوند و بافت سطح آن‌ها به‌طور متفاوتی از اجسام دورتر است. به همین دلیل، می‌توانیم اعماق و فاصله‌ها را در فیلم‌های معمولی نیز تا حدودی تشخیص دهیم. اگر بخواهید تجسم واضح‌تری از جهان داشته باشید، بهترین روش نگاه کردن به دو تصویر کمی متفاوت است که در مقابل هر کدام از چشم‌ها قرار گرفته است. این دقیقاً تکنیکی است که تلویزیون‌های 3D مدرن از آن بهره می‌گیرند تا فیلم‌های سه‌ بعدی را به نمایش بگذارند.

نحوه عملکرد تلویزیون‌های 3D

روش‌های مختلفی جهت تولید تلویزیون‌های سه‌ بعدی وجود دارد، اما همه آنها از یک اصل پیروی می‌کنند. به مانند توضیحات قبلی، دو تصویر متفاوت و متحرک ایجاد می‌شود که هر کدام به یکی از چشم‌ها ارسال می‌شوند. از این رو، هر تصویر مخصوص یک چشم تولید می‌شود و نباید با چشم دیگر دیده شود تا توهم نمایش سه‌ بعدی به‌وجود آید. به همین دلیل تولیدکنندگان از عینک‌های خاصی استفاده می‌کنند تا بیننده فقط با هر چشم تصاویر مربوط به خود را ببیند. برخی مدل‌های تلویزیون اسمارت سه بعدی که در گذشته به بازار عرضه می‌شدند از عینک‌هایی با لنزهای رنگی بهره می‌گرفتند. این عینک‌ها که به عینک آناگلیف معروف هستند، شامل یک لنز قرمز و یک لنز فیروزه‌ای می‌شوند. لنز قرمز به عنوان یک فیلتر نوری عمل می‌کند که فقط نور قرمز را از خود عبور می‌دهد و لنز دیگر اجازه می‌دهد تا غیر از نور قرمز، سایر نورها نیز عبور کنند. بدین ترتیب، با تشکیل تصاویر سه‌ بعدی، هر چشم تنها تصاویر مربوط به خود را مشاهده کرده و از دید متفاوتی بهره‌مند می‌شود. به‌طور کلی، این فناوری 3D ساده و کم‌هزینه است اما کیفیت آن چندان چشمگیر نیست و نمایشی تک‌رنگ ارائه می‌دهد.

فناوری امیدوارکننده‌تری نیز وجود دارد که در آن از عینک‌های پلاریزه استفاده می‌شود. برای درک بهتر این فناوری باید بگوییم که نور اساساً از امواجی تشکیل شده است که در چندین جهت حرکت می‌کنند. نور پلاریزه به شکل خاصی فیلتر می‌شود تا در یک جهت تک‌بعدی حرکت کند. عینک‌های پلاریزه به گونه‌ای طراحی شده‌اند که هر فیلتر وظیفه متفاوتی دارد. به‌طور مثال، فیلتر سمت چپ امواج دارای ارتعاشات عمودی را جمع‌آوری می‌کند، در حالی که فیلتر سمت راست امواج جانبی را دریافت می‌نماید. با این ترکیب، به سادگی می‌توان تصاویر متفاوت را به هر فیلتر ارسال کرد. البته این نکته حائز اهمیت است که Television نیز باید به فیلترهای پلاریزه مجهز باشد، که به تبع آن هزینه محصول افزایش می‌یابد.

مدل سومی نیز وجود دارد که بسیار هوشمند تر بوده و با عینک‌های شاتر مجهز می‌شود. این عینک‌ها که به باتری نیاز دارند، دارای سیستم شاتر الکترونیکی هستند که لنز‌های چپ و راست را به طور متناوب بسته یا باز می‌کند. نحوه عملکرد آنها بدین صورت است که در کسری از ثانیه، لنز سمت چپ باز می‌شود و در حالی که لنز راست بسته است، تصاویر را دریافت می‌کند و در لحظه بعدی این عملیات دقیقاً برعکس انجام می‌گیرد. به این ترتیب، دوباره شاهد دریافت تصاویر متفاوت از هر دو چشم خواهیم بود. شایان ذکر است که لنزهای این عینک‌ اپتیکال هستند و هر چشم دارای یک LCD است که با دریافت سیگنال الکترونیکی مات شده و به‌محض تغییر سیگنال، شفاف می‌شود. در واقع، عینک از طریق امواج مادون قرمز یا بلوتوث و امواج رادیویی با تلویزیون ارتباط برقرار می‌کند، و خود را با تصاویری که به سرعت در حال تغییر روی صفحه نمایش هستند هماهنگ می‌سازد. به‌این ترتیب، عینک‌های شاتر فعال عمق بیشتری در تصاویر سه‌ بعدی ارائه می‌دهند و کاربران می‌توانند بدون خستگی چشم تا مدتی طولانی از آنها استفاده کنند. با این وجود، با کاهش روشنایی نیز مواجه خواهند بود و گاهی ممکن است سوسو زدن تصویر را تجربه کنند، همچنین قیمت آن‌ها نیز از فناوری‌های دیگر بالاتر است.

آیا ممکن است تصویر سه بعدی را مشاهده نکنیم؟

تحقیقات نشان داده که در برخی موارد، بیننده قادر به دیدن تصاویر سه‌ بعدی نیست. این افراد که به‌طور تقریبی 5 تا 10 درصد کاربران را تشکیل می‌دهند، هنگام استفاده از عینک یا دچار سردرد می‌شوند یا تصاویر را به صورت دو بعدی مشاهده می‌کنند. اگر شما نیز جزء این دسته از افراد هستید و به دنبال یک تلویزیون هوشمند با کیفیت تصویر غیر سه‌ بعدی هستید، ما به شما فیلیپس را توصیه می‌کنیم، که پرو استور از بهترین گزینه‌های موجود در بازار می‌باشد. برای اطلاعات بیشتر در مورد قیمت تلویزیون فیلیپس به وب‌سایت ما مراجعه نمایید.

شرایط خرید تلویزیون‌های سه بعدی

برای تماشای فیلم‌های سه بعدی، در ابتدا به یک نمایشگر 3D نیاز داریم. بنابراین، باید به فکر خرید تلویزیون سه بعدی جدید باشیم، چرا که تلویزیون‌های قدیمی فاقد تکنولوژی لازم برای پخش محتوای سه‌ بعدی هستند. زیرا برای نمایش این تصاویر به پهنای باند بالای نیاز است و دستگاه باید دارای درگاه HDMI، آن هم از نوع جدیدتر باشد. در ضمن، تلویزیون‌های 3D معمولاً دارای نرخ به‌روز‌رسانی 120 هرتز هستند تا بتوانند دو فریم را به‌طور همزمان برای هر چشم ارسال نمایند. به‌طور خلاصه، تلویزیون‌های سه‌ بعدی شامل سخت‌افزار خاصی هستند که در سیستم‌های معمولی وجود ندارد. هرچند، برخی از تلویزیون‌ها قابلیت اتصال به 3D Kit را دارند و با استفاده از آن و همچنین از طریق رایانه، امکان نمایش محتواهای سه‌ بعدی را فراهم می‌کنند.

علاوه‌بر تلویزیون سه‌ بعدی، برای تماشای فیلم‌های 3D به عینک مخصوص هم نیاز خواهید داشت که معمولاً بیشتر تولیدکنندگان تلویزیون آن را همراه محصول ارائه می‌کنند. برخی برندها دو عینک به همراه محصول ارائه می‌دهند، در حالی که برخی دیگر تنها یک عینک عرضه می‌کنند. بدون استفاده از عینک سه بعدی فقط می‌توانید تصاویری را مشاهده کنید که به‌صورت تکراری و با فاصله از یکدیگر نمایش داده می‌شوند. از آنجایی که برای تماشای محتوای سه بعدی نیاز به پخش‌کننده‌ای مناسب داریم، لازم است به این نکته توجه کنیم که پلیرهای قدیمی ممکن است نتوانند به درستی فیلم‌های سه‌ بعدی را پخش کنند. لذا، لازم است دستگاه‌هایی همچون 3D Blu-ray Player را تهیه نمایید.

بهترین قیمت تلویزیون از پرو استور

تا اینجا با نحوه عملکرد تلویزیون‌های سه‌ بعدی آشنا شدیم و متوجه شدیم که این محصولات تحت شرایط خاص و با فناوری‌های ویژه‌ای ارائه می‌شوند و به تجهیزات جانبی وابسته هستند. اما این به این معنا نیست که با راهنمای خرید تلویزیون نمی‌توانید محتوای معمولی و دو بعدی را مشاهده کنید. برعکس، این محصولات عمدتاً از پنل‌های پیشرفته‌ای استفاده می‌کنند که می‌توانند فیلم‌های دو بعدی را با کیفیت بالاتری به نمایش درآورند. با این حساب، هنگام خرید نیازی به نگرانی در این خصوص نیست، بلکه باید مشخصات تلویزیون، ویژگی‌های آن و فناوری‌های موجود در آن‌ها را بررسی نمایید. به‌علاوه، در صورت نیاز، می‌توانید با مشاوران پرو استور تماس بگیرید و با شماره 52472000 از آنها راهنمایی دریافت کنید.